نمی گوئیم دوران اصلاحات چه خبر بود؟!
همکار خارج نشین نشریات زنجیره ای از رسانه های وابسته به اپوزیسیون خواست نه به جریان «ماست مالیون» بپیوندد و نه کار فواحش رسانه ای را بکنند!
به گزارش افکارنیوز، کیهان نوشت: نیک آهنگ کوثر با اشاره به اینکه رسانه های اپوزیسیون و شبه اصلاح طلبان هرکاری ولو جعل خبر برای مقابله با حاکمیت می کنند، نوشت: باز به انتخابات نزدیک می شویم و حافظه تاریخی بسیاری از ما دچار نقص فنی می شود. البته زحمت یادآوری برخی نکات درباره دولت فعلی را رسانه های وابسته به اصلاح طلبان و اعضای سابق ستادهای خاتمی و موسوی و هاشمی و معین در رسانه های بزرگتر لندن و غیره می کشند! ممکن است رفقای عزیزم ناراحت بشوند اما مگر یکی از کارهای ثابت رسانه های اپوزیسیون پنهانکاری ضعف دولت های قبلی نبوده است؟ باور نمی کنید؟ فرض
کنید امروز خاتمی سخنرانی کند و حرف هایی بزند که قند در دل هر ساده دلی آب شود. فکر می کنید خبرنگاران محترم رسانه های خارج از کشور به بررسی موارد در دولت خود خاتمی خواهند پرداخت و به مخاطب خواهند گفت که جناب ایشان در زمان اقتدار در آن حوزه چه کرده و چه نکرده و میزان موفقیت و یا عدم موفقیتش براساس مدارک چقدر بوده؟
وی در «خودنویس» می نویسد: به نظرم کار ما حسابی خراب است. وقتی من به خاطر امیدهایی که به «سرمایه» های سیاسی بسته ام، توان و شجاعت بررسی کارنامه ایشان را برای خواننده ام ندارم، خب، یک تبلیغاتچی و منحرف کننده افکار بیشتر نیستم. مثلا وقتی دوستان رسانه ای از بررسی کارنامه اقتصادی دوران سازندگی خودداری می کنند چون ممکن است سؤال هایی مثلا درباره شرکت هایی در مناطق آزاد سیرجان و کیش پیش بیاید و بعد بحثهایی درباره شرکت ها و کنسرسیوم های نفتی داغ شود که نفعی برای آقای رئیس ندارد. به عبارتی، برای حفظ سرمایه باید صورت مساله را پاک کرد. تازه ماجرا آنجا دردناک تر می شود که
نزدیکان وی از ارتباط با روزنامه نگاران خارج از کشور و تاثیرات متقابل می گویند و آدمی مثل من هم این مکالمات را ثبت می کند…
کاریکاتوریست نشریات زنجیره ای که اکنون با سایت روزآنلاین همکاری می کند، اضافه می کند: خاتمی، مورد احترام من است اما نمی توانم او را در حد یک رهبر سیاسی موفق ببینم؛ یک سال قبل از انتخابات مجلس شرط و شروط می گذارد و بعد دزدکی به دماوند می رود و رای می دهد. حالا نه ماه پیش از انتخابات دوباره فعال شده تا بلکه بخشی از آنچه از دست رفته را بازگرداند. به این می اندیشم که «ممد بوقی» ها چقدر خوشحال می شوند که می توانند باز دل طرفداران را به دست آورند و امیدوارشان کنند. اما یادشان می رود که خاتمی در دوران اقتدارش، نتوانست پاسخگو باشد و در مقابل حاکمیت عملا زانو زد و قول هایش را
فراموش کرد. نه، ایراد از من و امثال من است که به اندازه کافی یادآوری نکرده ایم. جالب تر آن است که وقتی مسائل آن زمان را یادآوری می کنی، می گویند خصومت شخصی داری، اما ظاهرا دلدادگی و پنهان کاری و حجاب بر واقعیت کشیدن درست ترین کار دنیا است.
وی تصریح کرد: دارم به این فکر می کنم که با وجود تمامی محدودیت ها، تاکنون چند بار خبرنگاران سؤال هایی سخت از احمدی نژاد پرسیده اند و عملا حالش را جا آورده اند. اما یادم نمی آید در دوران هاشمی و خاتمی چند بار دوستان رسانه ها با همان اقتدار سؤال هایی سخت از روسای جمهوری پیشین پرسیده باشند؟ اگر یادتان می آید لطفا لینک ها را در کامنت ها بگذارید.
نيك آهنگ كوثر معتقد است: بسياري از ما در سال هاي اخير براي عيان كردن ضعف ها و تضادهاي حاكميت هر كاري كرده ايم. حتي گاه با جعل واقعيت خواسته ايم نشان دهيم ميزان اختلاف در سطوح بالا چقدر است. آيا ما، در مقابل مخاطبان مان كوتاهي نكرده ايم؟ آيا هدف ما انتشار واقعيت ها بوده يا بهره برداري سياسي؟ منافع سياسي و جناح بندي برايمان مهمتر بوده يا انجام وظيفه مان؟ هفته پيش، در كنفرانس سالانه كارتونيست هاي آمريكا، تام تولز، كارتونيست سرشناس واشنگتن پست يك توصيه جانانه كرد؛ فاحشه نباشيم. جسارتاً عرض كنم كه بسياري از ما اهالي رسانه در برابر سرمايههاي سياسي از اين هم كمتريم...
مغز همه ما ارزشش بيشتر از آن است كه تحت تاثير جنبش ماست ماليون قرار گيرد.