ناف سازمان مجاهدین را با مزدوری بریده اند
یک عضو مرکزیت گروهک فدائیان خلق تصریح کرد ناف سازمان مجاهدین خلق(منافقین) را با مزدوری بیگانه بریده اند و آنها قابل تغییر و اعتماد نیستند.
به گزارش افکارنیوز، کیهان نوشت: علی کشتگر به بهانه تخلیه پادگان اشرف و خروج منافقین از فهرست گروه های تروریستی آمریکا یادآور شد: آنها باید عملکرد خود را درباره ترورهایی که در ایران مرتکب شده اند و همکاری با ارتش عراق در جنگ هشت ساله به نقد بکشند. اما سخنان رئیس این گروه بیانگر ادامه راه گذشته است. مریم رجوی می پندارد که تغییر موضع آمریکا در قبال سازمان برای آنها چنان مشروعیت و نفوذی به بار می آورد که از این پس موازنه قوا به سود آنان تغییر می کند! سرمایه ای که او برای این تغییر موازنه قوا روی آن حساب باز کرده پیشینه خونین به اضافه حمایت خارجی
است.
وی در گویانیوز می افزاید: «این تصور که حمایت وزارت خارجه آمریکا از مجاهدین موازنه قوا را به سود آنان عوض می کند به چه معنا است؟ آمریکا چگونه و با کدام مکانیسمی می تواند برای تغییر موازنه قوا در ایران به سود مجاهدین دخیل باشد؟ این حرف ادامه همان نگرشی است که سازمان را در بحبوحه جنگ ایران و عراق به همکاری با عراق و کشورهای عربی خلیج فارس علیه ایران کشاند. می دانیم که اختلاف آمریکا و اروپا با جمهوری اسلامی نه بر سر نقض حقوق بشر در ایران بلکه صرفا بر سر مساله هسته ای و مواضع جمهوری اسلامی در قبال اسرائیل بوده و هست. حمایت مستقیم آمریکا از یک جریان سیاسی معین در ایران
اگر واقعیت پیدا کند، قطعا از موضع منافع آمریکا است. آمریکا در عربستان و شیخ نشین های خلیج فارس حامی حکومت های استبدادی است. چرا که این حکومت ها منافع آمریکا را تامین می کنند. تفکری که برای موفقیت روی حمایت قدرت های خارجی حساب باز می کند، تفکر کهنه ای است متعلق به دوران استعمار. دورانی که سفارتخانه های قدرت های بزرگ در تهران، در مسایل سیاسی و تحولات داخلی ایران دخالت مستقیم داشتند و هر حزبی یک حامی خارجی داشت.
عضو مركزيت گروهك متحد فدائيان خلق مي نويسد: اظهارات مريم رجوي يك بار ديگر نشان مي دهد كه سازمان نه مي تواند با گذشته خونين و خشونت آميز خود تعيين تكليف كند و نه از اتكا به قدرت هاي خارجي دست بردارد و اين البته جاي تعجب ندارد چرا كه مايه انسجام آنها همين گذشته خونين و تبعات از جمله همكاري با عراق و قدرت هاي مخالف جمهوري اسلامي است. آنها با كمترين تعيين تكليف نسبت به گذشته دچار ريزش و لرزش دروني مي شوند و به خطر مي افتند.