تبلیغات
کد خبر: ۱۵۷۵۹۸

تفاوت های تشکیلات ۵۰ ساله با گروه یک ساله

اگرچه جبهه پایداری موضع‌گیری در برابر جریان انحرافی را یکی از اصول لازم برای اعضا و همراهان خود برمی شمرد، اما با امضایی که چند تن از آن ها پای بیانیه حمایت از مرتضوی در مجلس گذاشتند قوام شان از هم پاشید و دو تن از اعضای شورای مرکزی این جبهه در اتفاقی که بیشتر به اخراج شبیه می نمود از این جریان جدا شدند.

تفاوت های تشکیلات ۵۰ ساله با گروه یک ساله
افکار نیوز گروه سیاسی:

جریانات سیاسی برآمده از دولت های هاشمی رفسنجانی و سیدمحمد خاتمی اگر توانستند تا چند سال پس از پایان این دولت ها به فعالیت سیاسی خود در جهت حفظ تجربیات نیروهای این جریان ادامه دهند، از چهره ها و جریانات سیاسی دولت محمود احمدی نژاد در همین واپسین ماه های عمر آن بوی جدایی و انشقاق به مشام می رسد.

رفسنجانی و خاتمی اگر توانستند با تداوم تفکرات و اندیشه های گفتمان خود، لقب پدر معنوی جریانات سیاسی خود را در سال های بعد یدک بکشند، جبهه پایداری به عنوان نماینده جریان سیاسی دولت های نهم و دهم این روزها نقش فرزندان خانواده ای را بازی می کند که دچار اختلاف شده اند و چاره ای جز جدایی ندارند.

بیش از یک سال پیش در روزهایی که جبهه پایداری داشت جشن اعلام موجودیت خود را در اوایل مردادماه تدارک می دید کارکشته های قدیمی سیاست و آن هایی که طی چند دهه فعالیت سیاسی از قبل انقلاب فراز و فرودهای آن را درک کرده بودند، توصیه کردند کار جمعی نیم بند و «شترسواری دولا دولا» گونه، راه به جایی نمی برد و باید خط و ربط، مرام نامه و اساس نامه مشخص داشت. اما جبهه پایداری در همان همایش ۶ مردادماه سال گذشته خود از زبان همه اعضایش اصرار داشت که یک تشکل سیاسی نیست و فقط اجتماعی از علاقه مندان سوم تیری است.

این با درنظر گرفتن خاستگاه این تفکر یعنی محمود احمدی نژاد که خود را فارغ از تعلقات حزبی و تشکیلاتی معرفی می کند دور از ذهن نبود، اما همان چند محور سلبی نیز که پایداری بنای خود را بر آن گذاشته بود نیز دیری نپایید و اعضایش بر آن پایبند نماندند.

آن روز اگرچه جبهه پایداری موضع‌گیری در برابر جریان انحرافی را یکی از اصول لازم برای اعضا و همراهان خود برمی شمرد، اما با امضایی که چند تن از آن ها پای بیانیه حمایت از مرتضوی در مجلس گذاشتند قوام شان از هم پاشید و دو تن از اعضای شورای مرکزی این جبهه در اتفاقی که بیشتر به اخراج شبیه می نمود از این جریان جدا شدند. این گونه پیش بینی السابقون اصولگرایان خیلی زودتر از آن چه تصور می شد محقق شد و حالا پایداری ها مانده اند و این سؤال که می خواهند در کجای تحولات آینده سیاسی کشور بایستند؟

در روزهایی که پایداری ها در تب و تاب عواقب این جدایی ها در درون خود بودند در گوشه دیگری از بازار سیاست، حزب مؤتلفه دهمین مجمع عمومی خود را در آستانه ۵۰ سالگی برگزار کرد و اعضای جدید شورای مرکزی خود را شناخت.

منتخبین مؤتلفه ای ها اگر چه نتوانستند میانگین سنی شورای مرکزی این حزب را براساس وعده های داده شده به سمت جوانی ببرند، اما در میان آن ها چهره هایی به چشم می خورند که متأثر از فضای دوگانه پس از انتخابات سال ۸۸ مواضعی متفاوت از سایر اعضای این حزب داشته اند. این تفاوت ها گاه آن چنان بوده اند که کمتر کسی گمان می کرد این تشکل قدیمی بتواند انسجام خود را حفظ کند و دچار انشقاق نشود.

جعفر شجونی یکی از این افراد بود که برخلاف آن چه جذب حداکثری و دفع حداقلی به عنوان رویکرد مؤتلفه شناخته می شد در اظهاراتی گفت که عسگراولادی و لاریجانی، بادامچیان و بعضی دیگر سعی می کنند برای هاشمی رفسنجانی شناسنامه درست کنند ولی شناسنامه خودشان را دارند باطل می کنند.

با وجود چنین اختلاف نظرهای عمیقی، شیخ صریح اللهجه توانست در دوره جدید انتخابات مجمع عمومی مؤتلفه باز هم پذیرفته شود، از اعضای این حزب در کشور رأی بگیرد. او اکنون در حالی در کنار همرزمانش قرار گرفته است که گفته بود اکثریت اعضای این شورا با دیدگاههای حبیب الله عسگراولادی و اسدالله بادامچیان مخالف هستند.

این اتفاق معنایی است از پذیرش تعاطی افکار و تضارب آراء در عین پایبندی به اصول و مبانی تشکیلاتی که می تواند جان مایه تفاوت فعالیت های یک تشکیلات با سابقه ۵۰ ساله و یک گروه یک ساله را به خوبی نشان دهد.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات