تبلیغات
کد خبر: ۱۶۳۲۲

روزی که امام اجازه نداد آیت الله یزدی حرف بزند

امام حرف بنده را قطع کردند و فرمودند: «این حرف‌ها دلیل تنبلی خود طلبه است، این حرف‌ها را نزنید…» حضرت امام با این بیان اجازه ندادند که من از علمای دیگر انتقاد کنم. من قصد داشتم به اسامی افراد اشاره کنم و امام در واقع مرا تنبیه نمودند. این خصیصه بزرگ در ایشان بود که نسبت به علمای گذشته و نیز معاصر با خود به نیکی و احترام یاد می‌کردند.

آیتالله محمد یزدی در بخشی از خاطراتش که توسط مرکز اسناد انقلاب اسلامی در سال ۱۳۸۰ منتشر شده است، میگوید:در همان ایام [زمان حضور حضرت امام (ره) در نجف] بنده یک نوبت موفق شدم پس از زیارت بیتالله الحرام به نجف اشرف مسافرت کنم و به محضر حضرت امام نایل شدم. در آنجا وقتی صحبت درس و بحث به میان آمد، بنده عرض کردم: بعد از تعطیلی درس حضرتعالی، درسهای دیگر نتوانست ما را اشباع و ارضا کند.

به گزارش خبر،امام حرف بنده را قطع کردند و فرمودند: این حرفها دلیل تنبلی خود طلبه است، این حرفها را نزنید... حضرت امام با این بیان اجازه ندادند که من از علمای دیگر انتقاد کنم. من قصد داشتم به اسامی افراد اشاره کنم و امام در واقع مرا تنبیه نمودند. این خصیصه بزرگ در ایشان بود که نسبت به علمای گذشته و نیز معاصر با خود به نیکی و احترام یاد میکردند.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات