اصلاح طلبان سوگلی VOAو BBC شدهاند
یک همکار بخش فارسی بی بی سی و صدای آمریکا تصریح کرد اصلاح طلبان به سوگلی این دو شبکه تبدیل شده و گروه های اپوزیسیون در این دو شبکه دولتی به حاشیه افتاده اند.
به گزارش افکارنیوز، روزنامه کیهان نوشت: پایگاه های اینترنتی ضد انقلاب از جمله گویانیوز، بالاترین، اخبار روز، رادیو کوچه، خودنویس و… مقاله مشترکی را به قلم عبدالستار دو شوکی و با مضمون اعتراض به روابط ویژه بی بی سی و صدای آمریکا با اصلاح طلبان منتشر کرده اند. در این مقاله آمده است: علی رغم شواهد و اسناد انکارناپذیر موجود، مسئولین سرویس جهانی بی بی سی و بخش فارسی آن ادعا می کنند که بی بی سی مستقل از وزارت خارجه عمل می کند، چون یک نهاد دولتی نیست بلکه مانند ۹۰۰ سازمان و دستگاه دیگر با فرمان یا امتیازنامه سلطنتی(Royal Charter) مستقل اداره می شود؛ و
اینکه منتقدین بی بی سی از درک این مقوله حقیقی و حقوقی عاجز می باشند. اما باید گفت که برخلاف ادعای بی بی سی، اگر به لیست سازمانها و دستگاه های تحت فرمان مذکور رجوع کنیم، می بینیم که بی بی سی در کنار نهادهایی نظیر ارتش سلطنتی بریتانیا، نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا، بانک مرکزی انگلیس و غیره قرار دارد. آلیسدیر پنکرتن در کتاب معروف خود به نام «فیلم، رادیو و تلویزیون» از بی بی سی به مثابه «امپریالیسم جدید» یاد می کند و دلایل خود را توضیح می دهد.
نقش تبلیغات(propaganda) صدای آمریکا در آمریکای لاتین نیز در کتاب دیویا مکمیلین به نام «مطالعات بین المللی رسانه ای» مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است.
این همکار گروهک اتحاد جمهوریخواهان در ادامه خاطرنشان می کند: حمایت ضمنی و عملی بخش فارسی صدای آمریکا و به خصوص بی بی سی از اصلاح طلبان بر هیچ کسی پوشیده نیست. بر طبق آینه جهان نمای بی بی سی فقط دو گروه در سپهر سیاست ایران وجود دارند؛ اصولگرایان طرفدار آیت الله خامنه ای و یا طرفداران احمدی نژاد از یکسو، و طیف های مختلف اصلاح طلبی از سوی دیگر. از آنجایی که اصولگرایان تمایلی به ظاهر شدن بر روی صفحه بی بی سی ندارند، جعبه جادویی دولت بریتانیا در اختیار اصلاح طلبان قرار دارد تا با استفاده از اکسیژن تبلیغاتی فراهم شده توسط این دستگاه خود را تطهیر و به مردم به عنوان یک
آلترناتیو بالقوه عرضه کنند. از نظر بی بی سی، به استثنای تعداد اندکی برانداز در خارج، مردم ایران خواهان سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی نیستند. در نتیجه انعکاس چنین خواسته ای در برنامه های متعدد بی بی سی به دور از شئون ژورنالیستی و به مثابه دخالت مستقیم در امور داخلی ایران در راستای تغییر رژیم خواهد بود.
اما حمایت بی بی سی از یک طیف بخصوص و اجازه حضور مستمر آنها در برنامه های مختلف تلویزیون فارسی بی بی سی و نادیده گرفتن افکار و تحلیل های طیف های برانداز خود دلیل مستدلی است مبنی بر دخالت جانبدارانه بی بی سی در ایران، علاوه بر نقض بی طرفی.
دوشوکی می نویسد: هر دو بی بی سی و صدای آمریکا فعالیت های اپوزیسیون برون مرزی را تا آنجایی که رنگ و بوی اصلاح طلبی بدهد، منعکس می کنند. نمونه های فراوانی در این زمینه وجود دارد از جمله نشست استکهلم و کنفرانس پراگ که خبر و تحلیل آن توسط این دو رسانه به طور وسیعی منعکس شد. اما کوچکترین اشاره ای به نشست نیروهای چپ و یا گردهمایی دهها سازمان و فعال اپوزیسیون در ژانویه امسال در آلمان یا اشاره ای به نشست اخیر تعداد زیادی سازمان سیاسی و شخصیت برانداز که بین ۷ تا ۹ دسامبر امسال به دعوت حزب دمکرات کردستان در بروکسل جمع شده بودند، نشد. چرا؟ اینگونه چراها فراوان هستند، اما
تحلیلگران مسائل سیاسی ایران حاضر نیستند خطر کرده و به آنها بپردازند، چون می دانند که اقبال حضور خود را در بی بی سی و صدای آمریکا در مخاطره خواهند افکند. در طی سالهای اخیر هر دو رسانه برای جذب و استخدام روزنامه نگاران اصلاح طلب از داخل کشور رقابتی «ناسالم» را دامن زدند. وانگهی اپوزیسیون برون مرزی نیز باید از خواب گران بیدار شود. در تحلیل نهایی این بی بی سی و صدای آمریکا هستند که تصمیم می گیرند چه کس و یا کسانی به عنوان اپوزیسیون یا سران اپوزیسیون معرفی خواهند شد، همان گونه که چلبی ها و کرزائی ها را معرفی کردند.
بیگاری تازه کدیور برای اسرائیل(خبر ویژه)
چند تن از عناصر ورشکسته سیاسی با انتشار نامه ای به «رهبران ملت مصر» از آنها خواستند اسلام را به سیاست راه ندهند.
در حالی که رژیم صهیونیستی در همسایگی مصر علنا از روی کار آمدن اسلامگرایان ابراز نگرانی علنی می کند و تعارض جریان اپوزیسیون با دولت پس از انقلاب مصر نیز بر سر حاکمیت احکام اسلامی است، ۵ تن از عناصر ورشکسته با محوریت محسن کدیور نامه ای به رهبران ملت مصر نوشته و از آنها خواستند از تجربه جمهوری اسلامی عبرت بگیرند. این عده شامل محسن کدیور، عبدالعلی بازرگان، حسن یوسفی اشکوری، محمود صدری و صدیقه وسمقی هستند. کدیور و بازرگان در بحبوحه فتنه سبز و به همراهی سروش و مهاجرانی و گنجی، خود را اتاق فکر جنبش سبز در خارج کشور معرفی کردند اما به فاصله چند ماه، سروش و مهاجرانی و
گنجی با فهم این واقعیت که خود را دست انداخته اند، بدون سر و صدا کنار کشیدند.
نامه مورد اشاره از سوی سایت جرس منتشر شده و با توجه به اینکه کسی در مصر امضاکنندگان را نمی شناسد، احتمالا بیشتر برای خودنمایی در میان محافل اپوزیسیون ایرانی تهیه شده است. در این نامه آمده است: همان طور که می دانید ملت ایران در سال ۱۹۷۹ استبداد شاهنشاهی را سرنگون و به تأسیس نظام جمهوری اسلامی رأی آری داد. این رأی که با ۲/۹۸ درصد آراء مردم در طیف گسترده آن با عقاید متفاوت و با اعتماد به سخن رهبر روحانی آن که صریحا وعده داده بود روحانیون قصد حکومت ندارند و خود به حوزه های علمیه باز خواهد گشت، تثبیت شد، در واقع رأی به برچیده شدن بساط استبداد و برپائی آزادی، عدالت
اجتماعی و ارزش های اخلاقی و دینی بود، اما نه توده های مردم و نه رهبران دینی، طرح تدوین شده ای از حکومت اسلامی نداشتند و جز کلیاتی از حکومت عدل علوی چیزی ارائه نکردند. به این ترتیب رژیم سابق، قبل از آنکه نظامی نوین طراحی و تدوین گردد، برچیده شد و در غیاب احزاب و نهادهای مستقل مردمی که در دوران استبداد سلطنتی سرکوب شده بود، بخشی از نهاد مستقل روحانیت شیعه که با ساختار ویژه و تشکیلات سنتی خود باقی مانده بود، توانست قدرت را با تکیه بر تقلید سیاسی اقشار سنتی و با سوء استفاده از عواطف و احساسات مذهبی مردم در انحصار گیرد.
در ادامه این نوشته پرتناقض آمده است: قصد ما تبلیغ جدایی دین از سیاست نیست چرا که تعالیم اصیل اسلامی عرصه اجتماع و سیاست را نیز در بر می گیرد. مسلما دینداران نیز حق، بلکه وظیفه شرعی دارند همچون بقیه مردم در سیاست دخالت کنند و حتی در صورت احراز اکثریت آراء به قدرت برسند(همچنانکه در ترکیه رسیدند)، اما آمیختن نهاد دین با نهاد قدرت مخالف اساس دین و معیارهای کتاب و سنت است. تجربه تلخ ملت ما اینک فراروی شماست. آزموده را بار دیگر نیازمائید. شما در اصل چهارم پیش نویسی که به عنوان قانون اساسی مصر تهیه کرده اید، شیخ الازهر و علمای این دانشگاه و حوزه علمیه بزرگ اسلامی را در
جایگاهی قرار داده اید که قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران برای فقهای شورای نگهبان، که منصوب رهبری هستند، قرار داده است.
این متن در حالی در پستوی محسن کدیور و چندنفر از دوستان وی نوشته شده که بنابر اخبار اولیه بیش از ۷۰درصد مسلمانان مصر - با وجود مخالفت و فشار و آشوبگری سنگین گروه های لائیک - به قانون اساسی مبتنی بر اسلام رأی داده اند.
نویسندگان این نامه توضیح نداده اند که اگر بنا بر ادعای آنان مردم خیال می کردند روحانیون قرار است به حوزه های علمیه بازگردند و به همین دلیل ۲/۹۸ درصد مردم به جمهوری اسلامی رأی آری دادند؟ پس چرا بیش از ۹۹درصد همان مردم به متن قانون اساسی و اصول روشن آن رأی دادند؟ این گزافه گویی در حالی است که برای مثال در سال ۱۳۸۸ و در سی و یکمین سال پیروزی انقلاب، ۸۵ درصد واجدان شرایط در انتخابات شرکت کردند و دلبستگی خود را به نظام نشان دادند. اما شرم آورتر از همه این است که ترویج کنندگان سکولاریسم، جرئت اعلام پایبندی به سکولاریسم را از دست داده و اکنون با مشاهده موج بیداری اسلامی
مجبورند بگویند «قصد ما تبلیغ جدایی دین از سیاست نیست».
یادآور می شود پیش از این کدیور به طور مخفیانه به اسرائیل سفر کرده و در عین حال سعی بر کتمان و انکار این موضوع داشته است. اما با نوشته اخیر وی و دوستانش جا دارد بپرسیم که آیا هم مسیری و همفکری با رژیم صهیونیستی را انکار می کنید؟!
محسن كديور پيش از آشكار شدن هويت منافق خود تا همين سال گذشته مدعي وفاداري به قانون اساسي و جمهوري اسلامي بود اما ظاهرا با بالا رفتن مخارج در خارج كشور، مجبور شده پيه همه نوع بيگاري سياسي و تبليغاتي براي آمريكا و اسرائيل را به تن بمالد.