تبلیغات
کد خبر: ۱۸۲۴۸۸

همه چیز درباره آیت الله شریعتمداری

شریعتمداری تا پایان عمر یعنی فروردین ۱۳۶۵ که به علت سرطان کلیه درگذشت، در انزوا بود. امروز دیگر شریعتمداری فقط به عنوان یک عبرت و تجربه تلخ در مورد عواقب دنیازدگی و جاه طلبی روحانیت مطرح است.

افکار نیوز:

پس از انقلاب، شریعتمداری، خود را در ظاهر همراه با انقلاب نشان داد. او به صورت ضمنی خود را صاحب انقلاب می دانست و دشمنی خود را با امام خمینی(ره) و یارانش، حفظ کرده بود.

فرهاد بهبهانی، از اعضای جمعیت دفاع از آزادی و افراد نزدیک به آزادی می گوید:
در اوایل تشکیل جمع هیات امنا(جمعیت دفاع از آزادی) ما یک سری تماس ها با شریعتمداری برقرار کرده بودیم. به خاطر می آورم که شریعتمداری، خود اعتراضش علیه اوضاع از ما بیشتر بود و صریحاً به ما گفت: آقایان باید بنشینند و فکری کنند که کار مملکت از دست آخوند خارج شود…
شریعتمداری که در جریان تصویب قانون اساسی، مخالفت خود را با نحوه تصویب اعلام داشته بود و مانعی در برابر شکل گیری قانون اساسی محسوب می شد، با قاطعیت امام، از موضع خود عقب نشینی کرد و مخالفت خود را با تشکیل مجلس خبرگان قانون اساسی پس گرفت.

غائله آذربایجان و حذب جمهوری خلق مسلمان
موضوع دیگری که شریعتمداری را در برابر امام خمینی(ره) و جمهوری اسلامی قرار داد، غائله آذربایجان و حزب جمهوری خلق مسلمان آذربایجان بود. به دنبال اعلام موجودیت حزب جمهوری اسلامی(۱۹/۱۱ / ۱۳۵۷) که مؤسسین آن(حضرات آیات و حجج الاسلام: بهشتی، خامنه ای، موسوی اردبیلی، باهنر و هاشمی رفسنجانی) از حمایت موثر امام خمینی(ره) برخوردار بودند، در روز ۲۴/۱۲ / ۵۷، حزب جمهوری خلق مسلمان با حمایت شریعتمداری در برابر حزب جمهوری اسلامی پا گرفت.

حزب جمهوری خلق مسلمان پس از پیروزی انقلاب اسلامی با هدف تجزیه و ایجاد آشوب و شکست انقلاب اعلام موجودیت کرد. حزب از نظر رهبری مذهبی بر شریعتمداری، از نظر سیاسی بر ملی گرایان و از بعد نظامی بر برخی عناصر موجود در پایگاه هوایی تبریز تکیه داشت.

اعضای این حزب در اعتراض به چاپ مقاله حجت الاسلام خلخالی در روزنامه اطلاعات مورخ ۲/۲ / ۱۳۵۸ تحت عنوان «بهانه ها را از دست خائنان باید گرفت»، ‌ یک راهپیمایی در روز ۴/۲ / ۱۳۵۸ در حمایت از آیت الله شریعتمداری در شهرهای تبریز و قم به راه انداختند. آنها دوشنبه ۱۵/۲ / ۱۳۵۸ در تبریز با ایجاد شورش، رادیو و تلویزیون این شهر را به تصرف خود در آوردند و کارکنان آن را به گروگان گرفتند. این حزب در ۱۵/۱۰ / ۱۳۵۸ منحل اعلام شد.

آیت الله مهدوی کنی در خاطرات به حوادثمربوط به حزب خلق مسلمان اشاره می کند و از موضع گیری امام خمینی(ره) نسبت به این حوادثو شریعتمداری یاد می کند که امام(ره) ‌ فرمودند:

من به ایشان امیدی ندارم.
شریعتمداری آذربایجان را خانه خود می دانست و می گفت:
مسئولان ارشد استان اعم از: استاندار، امام جمعه، دادستان، فرمانده لشکر همه باید با نظر من و اجازه من منصوب شوند و در واقع تحت اختیار من باشند.
حجت الاسلام فلسفی در خاطرات خود می گوید: امام خمینی روزی مرا خواست. خدمت ایشان رسیدم. تنها بودند. در مورد حزب جمهوری خلق مسلمان گفتگو کردند. از من خواستند نزد شریعتمداری بروم و به صورت خصوصی از قول امام خمینی به او بگویم که دست از حمایت این حزب ضد انقلاب بردارید. همان موقع حرکت کردم و پیام امام را به او رساندم. شریعتمداری در جواب می گوید: من همه جا علناً از این حزب حمایت کردم و اگر بگویم به این حزب بستگی ندارم، اعتبار و حیثیت من از بین می رود.

حجت الاسلام فلسفی از جانب امام قول می دهد که حیثیت شریعتمداری حفظ و جبران شود. حتی قرار شد مجلسی در مسجد اعظم قم برگزار شود و رادیو و تلویزیون هم پوشش خبری بدهند. در این مجلس آیت الله العظمی مرعشی، نجفی، گلپایگانی و امام حضور به هم برسانند و آقای فلسفی منبر برود و از خدمات و فداکاری های آقای شریعتمداری در راه انقلاب تجلیل گردد و به این ترتیب اعتبار شریعتمداری در جریان کناره گیری از حزب خلق مسلمان صدمه نبیند. با این حال، شریعتمداری حاضر نمی شود دست از حمایت خود از حزب ضد انقلابی جمهوری خلق مسلمان بردارد.

حمایت شریعتمداری از احزاب ضد انقلاب
سوای حمایت شریعتمداری از حزب ضد انقلاب خلق مسلمان، کودتای نوژه در سال ۱۳۵۹ که علیه تمامیت انقلاب و نظام نوپای جمهوری اسلامی خنثی شد و دارای سه شاخه سیاسی، نظامی و ایدئولوژیک بود با حمایت او صورت گرفت.
سران کودتا روی شریعتمداری بسیار حساب می کردند. فرمانده کودتا(بنی عامری) در جلسه ای عنوان کرده بود:

با علما و روحانیونی که طرفدار آقای شریعتمداری می باشند دستا به دست هم دادیم تا یک اسلام نوین در سطح مملکت پیاده کنیم.
دو سال پس از کودتای نوژه در اردیبهشت ۱۳۶۱، کودتای جدیدی کشف شد که در پی براندازی جمهوری اسلامی بود. قطب زاده با همراهی شریعتمداری رهبری این کودتا را برعهده داشتند. این بار دخالت شریعتمداری در کودتا مستقیم بود. او ۵۰۰ هزار تومان به کودتاگران کمک کرده بود و اعتراف کرد که در جریان کودتا بوده است، ولی اقدامی در جهت جلوگیری از آن به عمل نیاورده است. زمانی که اعترافات متهمین منتشر شد، خشم مردم برانگیخته شد. جامعه مدرسین قم، پس از بررسی اعلام کرد که شریعتمداری شرایط مرجعیت را از دست داده است و دیگر تقلید از او جایز نیست. شریعتمداری با صدایی لرزان و ظاهری مضطرب در صفحه تلویزیون ظاهر شد و ضمن استغفار، تعهد کرد که دیگر در امور مشابه شرکت نداشته باشد.

شریعتمداری تا پایان عمر یعنی فروردین ۱۳۶۵ که به علت سرطان کلیه درگذشت، در انزوا بود. امروز دیگر شریعتمداری فقط به عنوان یک عبرت و تجربه تلخ در مورد عواقب دنیازدگی و جاه طلبی روحانیت مطرح است. عالم وارسته و اخلاقی، ‌ آیت الله مشکینی درباره شریعتمداری می گوید:
من بيست سال است كه اين آدم را مي شناسم. اين آدم تقوي نداشت از روز اول. اين آدم عدالت نداشت. اين آقا آنقدر حب رياست داشت كه اگر در راه حب رياستش هزارها تومان، ميليون ها تومان، سهم امام مصرف مي شد، تلف مي شد، اين آقا حاضر بود تلف بشود، نامش را به خوبي ببرند. چندين انسان تلف بشوند، خون ريخته شود ولي اين آقا به يك مقام بالاتر برسد... به خدا از روز اول، وجود اين مرد، چوب لاي چرخ اين انقلاب بود.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات