احمدی نژادی که امروز می شناسم:
حصیر نشین شدیم و نفت سر سفره نیامد
شعارهای احمدی نژاد بود که توانست به واسطه آنها جای خود را به عنوان رئیس جمهور ایران تثبیت کند. احمدی نژاد این درس را به خوبی می دانست که برای رئیس جمهور شدن باید برآنچه که مردم می خواهند شعار دهد.
می توان گفت آنچه که باعثشد احمدی نژاد ناشناس، ناگهان بتواند از سمت شهردار تهران به ریاست جمهوری کل کشور برسد، شعارهایی بود که او بر آنها پافشاری میکرد؛ شعارهایی از جنس مردم و به خصوص از جنس اقشار متوسط و پایین جامعه. از عدالت تا نفت و مسکن شعارهای احمدی نژاد بود که توانست به واسطه آنها جای خود را به عنوان رئیس جمهور ایران تثبیت کند. احمدی نژاد این درس را به خوبی می دانست که برای رئیس جمهور شدن باید برآنچه که مردم می خواهند شعار دهد.
به گزارش افکار، او می پرسید چرا نفت میشود ۸ دلار زندگی همان است که بود، می شود ۵۰ دلار باز همان است که بود؟ میگفت دوستان آنقدر درگیر حزب بازی شده اند که مردم را از یاد برده اند. مردم عدالت میخواهند نه حزب و شعارهای دیگری که برای بسیاری از مردم یاد آور روزهای خوش گذشته بود. می گفت فامیل بازی باید قطع شود. میگفت کابینه دولت باید کوچک شود و دولت ۷۰میلیونی تشکیل شود!
احمدی نژاد با شعار " میشود، میتوانیم " پا به عرصه گذاشت و سنگ بنای دولت خود را نیز با همین شعار بنا کرد.
نفتی که لولهاش به سفره مردم نرسید
وعده های اقتصادی اولویت تبلیغات سیاسی احمدی نژاد بود. وعده هایی چون ایجاد دولتی عدالت گستر، بهره گیری از مدیران سالم و مبارزه با فساد اداری، کاهش نرخ تورم، اولویت دادن به تولید داخلی و در آخر و در راس همه برنامه ها با شعار آوردن پول نفت به سفره مردم.
او چه در نخستین روزهای کارش و چه در سفرهای استانی و در سایر سخنرانیهایش در این ۸ سال، از فسادی میگفت که در بسیاری از دستگاههای اجرایی کشور نفوذ کرده و عدهای با استفاده از رانتهای دولتی، بیت المال را به سود خود قبضه کرده اند. افرادی که رئیس جمهور و همکارانش آنها را شناسایی کرده اند و نامشان بر روی کاغذی است که در جیب احمدی نژاد است. همان لیستی که با گذشت بیش از هفت سال هنوز از جیب او بیرون نیامده است.
او که در ابتدا می گفت " قابل تحمل نیست که در کشوری مانند ایران، مردم همچنان در فقر بمانند، پس ما نفت را به سفرههایتان میآوریم "، اما اکنون در چند ماه مانده به واگذاری صندلی پاستور به رئیس جمهور بعدی میگوید " مردمی که قالی میبافند نباید روی حصیر زندگی کنند ". وعده هایی که مردم می گویند محقق نشده است ولی خود رئیس جمهور معتقد است با هدفمندی یارانهها و واریز های نقدی محقق شده است.
اسامی مافیا فقط در جیب ماند!
همه به خوبی به یاد دارند که لیستی از اسامی مافیا در جیب احمدی نژاد است که چندین سال است که قصد انتشارش را دارد، لیستی که هیچ کس از اسامی داخل آن خبر ندارد. مقصر همه برنامه های ناموفق، این مافیای پنهان است. همان مافیایی که جلوی پرداخت مالیات را می گیرد، مقصر تورم هستند، برای زمین زدن دولت مسکن می خرند، در انحصار سیگار دست دارد، مثل اختاپوس بر گمرک کشور سایه افکندهاند و در کل فقط میخواهند همه چیز را خراب کنند.
در این حدودا هشت سال، مردم فقط نام " مافیا " را شنیده اند، مافیایی که هیچگاه معرفی نشد. حالا هم که سرطان این مافیا رسیده است به بخش معوقات بانکی و بانک هایی که زیر نظر بانک مرکزی که اتفاقا آن هم زیر نظر دولت است، پول ها را به ۳۰۰ نفر داده و آنها هم پس نمیدهند!
اسامی مفسدین اقتصادی بعد از بیش از ۷ سال ریاست جمهوری هنوز در جیب محمود احمدی نژاد خاک میخورد و او هنوز هم از دست های پشت پرده می گوید که در کار دولت اختلال ایجاد می کنند اما تا این لحظه هیچ کس از سوی رئیس جمهور معرفی نشده است.
البته چندی پیش معاون اول رئیس جمهور یکی از آنها را معرفی کرد: " جمشید بسم الله "!
۲.۵ میلیون شغلی که وعده داده شد!
در سال ۸۹ دولت مدعی شد که بیش از یک میلیون و ششصد هزار فرصت شغلی ایجاد کرده، همین موضوع انتقاد بسیاری از نمایندگان مجلس را به دنبال داشت؛ چرا که بررسی دیگر شاخصهای اقتصادی چنین امری را تایید نمیکرد. در حالی که مسئولین سابق مرکز آمار ایران از دخالت مسئولان ارشد دولتی در عدم اعلام نرخ واقعی بیکاری می گفتند، نمایندگان مجلس نیز در طول این مدت بارها از دولت خواسته اند برای راستی آزمایی این آمار، حداقل دولت به نمایندگان مجلس میزان اشتغالزایی در هر حوزه انتخابیه را اعلام کند که این امر هم اتفاق نیفتاد تا شک و تردید نسبت به این آمار بیشتر شود.
در طول دو سال گذشته آمار بیکاری که توسط دولتی ها ارائه می شد همواره با اما و اگرهایی روبرو بود، اما و اگرهایی که هیچگاه دولت برای رفع ابهام هایش اقدام جدی انجام نداد.
همه ایرانیان خانهدار می شوند!
اما یکی دیگراز این وعده های عملی نشده رییس جمهور خانه دار شدن تمام ایرانیان بود که در قالب طرح های مختلف ارائه شد؛ از مسکن مهر تا باغ ویلای ایرانی. باغ ویلاها طرحی بود که تنها در حد یک تبلیغات سیاسی باقی ماند. احمدی نژاد در ۱۸ تیرماه ۱۳۹۰ اعلام کرد به هرخانوار ایرانی یک قطعه زمین ۱۰۰۰ متری به-صورت رایگان تعلق می گیرد تا خانواده ها در آن باغ میوه و بنای مسکونی برای خودشان احداث کنند. وی گفته بود: إنشاءالله این طرح تا پایان سال آماده و در ۱۰ الی ۱۵ منطقه به طور آزمایشی اجرا می شود. اما از زمان اعلام این طرح تاکنون دیگر سخنی از اجرای آن به میان نیامده است.