کاسه لیسی می کنیم پس هستیم!
یک پایگاه رسانه ای وابسته به فتنه گران فراری با استدلالی محکم ثابت کرد فتنه سبز نمرده است.
به گزارش افکارنیوز به نقل از کیهان، سايت نداي سبز با اشاره به ملاقات رجب مزروعي، اردشير ارجمند و دو همكار آنها در گروهك ملي مذهبي با برخي مقامات اروپايي (در قالب شوراي هماهنگي سبز)، اين ملاقات را نشانه حيات فتنه گران دانست و نوشت: سه سال و نيم پس از تحقق جنبش سبز، و حدود دو سال پس از به حصر بردن آقايان موسوي و كروبي و خانم رهنورد، و در هنگامه اي كه اقتدارگرايان حاكم با استفاده از بازوهاي تبليغاتي و رسانه اي خود پيوسته از مرگ فتنه مي گويند، فراهم آمدن اين امكان گفت وگو با تأكيد نمايندگان شوراي اروپا، نشان از پتانسيل ارزشمندي دارد كه بيش از همه، خود سبزها بايد
قدرشناس آن باشند.
ندای سبز که توسط پسر مزروعی اداره می شود، افزود: هیچ امکان سالم و فرصت نیکی را نباید فروگذاشت، در داخل یا خارج از کشور فرستادگان جریان فتنه در ملاقات ها با ابراز خدمتگزاری تمام خطاب به طرف اروپایی تصریح کرده اند که تا جریان متبوع آنها روی کار نیاید، دنیا روی آرامش نخواهد دید و این در حالی است که بخش اصلی بحران ها و جنگ ها در دنیا زیر سر غرب است.
با این حال یک عضو گروهک اتحاد جمهوری خواهان در واکنش به ملاقات امیرارجمند و مزروعی با برخی مقامات حاشیه ای شورای اروپا تصریح کرد که آنها نه تنها نماینده مردم ایران بلکه مخالفان مقیم خارج نیز نیستند.
حسین باقرزاده که چند سالی است از گروهک منافقین جدا شده، در پایگاه اینترنتی گویانیوز می نویسد: این روزها رفت و آمد به اتحادیه اروپا زیاد شده است. چند روز پیش آقای رضا پهلوی با مقامات این اتحادیه سخن می گفت و به فاصله کوتاهی آقای امیرارجمند به همراه سه تن از اصلاح طلبان و نیروهای ملی - مذهبی در آن جا صحبت کردند. مجاهدین خلق[منافقین] هم که مرتباً آن جا پلاسند و در رفت و آمد. از نوع این دیدارها با مقامات آمریکایی نیز در جریان است.
وی می افزاید: این دیدارها در صورتی که شفاف باشد و این افراد و گروه ها نظر شخصی یا گروهی خود را به مقامات خارجی برسانند مسئله ای نیست. مشکل این جا است که بسیاری از اینان به نام «مردم ایران» و چنان می نمایند که گویا از بسیاری از ایرانیان نمایندگی دارند. مثلاً مجاهدین خود را «(تنها) بدیل دموکراتیک» رژیم معرفی می کنند، آقای پهلوی از طرف یک «شورای ملی» سخن می گویند که گویی فراگیر است و ایشان را به سخنگویی خود برگزیده اند، و آقای امیرارجمند در عین این که خود را سخنگوی «شورای» مجهول «هماهنگی راه سبز امید» معرفی می کنند از طرف «جنبش سبز» سخن می گویند و این هر دو را یکی می
دانند.
باقرزاده نوشت: از این مسئله می گذریم که وقتی مقامات و سیاست گذاران اروپایی و آمریکایی پیام های کاملاً متضاد را از این نمایندگان و گروه ها می شنوند چه نتیجه ای می گیرند و این البته فقط مسئله آن ها نیست، مسئله من و میلیون ها ایرانی دیگر نیز هست. این میلیون ها ایرانی هیچ یک از اینان را به نمایندگی خود برنگزیده اند. آیا چند میلیون ایرانی خارج کشور نباید در تعیین این که چه کسانی به نام آنان سخن می گویند سهمی داشته باشند؟
وي مي پرسد: تاكي بايد اجازه داد كه افراد، گروه ها و لابي هايي به نام ايران و ايرانيان برنامه ها و اهداف خود را دنبال كنند و پيام هاي متضادي به مقامات خارجي برسانند بدون اين كه دست كم از ايرانيان خارج كشور نمايندگي داشته باشند؟ آيا وقت آن نرسيده است كه همه ايرانياني كه اين لابي ها و سياستمداران را به عنوان نماينده خود نمي شناسند فرياد بلند كنند كه نماينده من كو؟