تبلیغات
کد خبر: ۱۹۱۲۴۷

وقتی حبیب الله سنگ محک می شود

چندی پیش، یکی از سابقون نظام - حبیب الله عسگراولادی - سخنانی در ارتباط با فتنه ی ۸۸ و عوامل آن در گفتگو با چند رسانه و در چند سخنرانی بیان کرد. اگرچه هر صحبتی قابل نقد است و اتفاقا نقد، به سازندگی و پختگی هرچه بیشتر یک نظر کمک می کند، اما شیوه ی مواجهه ی بعضی افراد با سخنان ایشان منصفانه نبود.

وقتی حبیب الله سنگ محک می شود
افکار

- از یکی از بزرگان انقلاب نقل است که به همراه جمعی در خدمت حضرت امام خمینی(ره) بودیم و بحثبر سر مواضع یک گروه سیاسی بود. همه از مواضع گروه مذکور انتقاد می کردند ولی امام می فرمود:

«از سران آن گروه، آن هایی که من می شناسم افراد خوبی هستند.» یکی از حاضران رو به امام عرض کرد: «آقا، این ها شما را هم قبول ندارند» و امام پاسخ داده بود: «قبول نداشته باشند، من که اسلام نیستم.»

البته بحثاز ولایت پذیری نیست، چه آن که تاریخ این واقعه قبل از انقلاب اسلامی بوده، زمانی که هنوز حکومت اسلامی شکل نیافته و امام خمینی یک رهبر معنوی است و نه ولی جامعه ی اسلامی. اما در همین چند سطر کوتاه می توان میزان تحمل و بردباری آن مرد الهی را مشاهده کرد.

چندی پیش، یکی از سابقون نظام - حبیب الله عسگراولادی - سخنانی در ارتباط با فتنه ی ۸۸ و عوامل آن در گفتگو با چند رسانه و در چند سخنرانی بیان کرد. اگرچه هر صحبتی قابل نقد است و اتفاقا نقد، به سازندگی و پختگی هرچه بیشتر یک نظر کمک می کند، اما شیوه ی مواجهه ی بعضی افراد با سخنان ایشان منصفانه نبود. در واقع، فعالین سیاسی به این سخنان چند نوع واکنش نشان دادند:

۱. عده ای فوراً واکنش احساسی و هیجانی نشان دادند و آن طور که از محتوای صحبتشان برمی آمد، شاید واقعا یک بار هم با دقت، متن صحبت های آقای عسگراولادی را نخوانده اند. در این دسته، هیچ توجهی به گوینده ی سخن و موضع او نشد. سخنانی از این دست که «پشیمان شدگان از اصولگرایی، امروز به تطهیر فتنه گران روی آورده اند». چیزی که عجیب به نظر می رسد این است که چگونه این افراد موضع یک فرد کارکشته و استخوان خردکرده ی عالم سیاست و دفاع از نظام و ولایت را صد درصد غلط می دانند و اما نمی توانند حتی چند درصد تصور کنند که ممکن است موضع خودشان کاملا صحیح نباشد.

۲. عده ای، در عین حفظ احترام و جایگاه گوینده، نظرات او را نقد کردند. از برجستگان این دسته می توان به «مدیرمسئول کیهان» اشاره کرد که اتفاقا خود از یاران قدیمی امام و رهبری و از زندان رفتگان پیش از انقلاب است. کافیست به بخشی از سرمقاله ی کیهان به قلم شریعتمداری در این زمینه نگاهی بیندازیم: «با کسانی که فتنه ی ۸۸ و جنایات فتنه گران را دیدند و سکوت کرده و پا پس کشیدند و امروزه زبانی را که آن روزها به کام کشیده بودند به نق زدن دراز کرده اند حرفی نیست، چرا که خود را به خواب زده اند و به خواب رفته نیستند که با نهیب و هشدار، بیدار شوند. اما با برخی عزیزان و مخصوصا یکی از برادران بزرگتر و بزرگوار نگارنده، این سخن در میان است که آیا هیچیک از خیانت ها و جنایات یاد شده - که فقط اندکی از بسیارهاست - قابل انکار است؟» و در ادامه می آید: «این برادر بزرگوار از میزان ارادت نگارنده به ایشان باخبر است. جایی فرموده اند «من به عنوان یک شهروند ایرانی…» که باید گفت؛ حضرتعالی به حق یکی از استوانه های پایدار و ماندگار نظام و انقلاب هستید ولی به مصداق «که مور ران ملخ می برد سلیمان را» از محضر استاد اجازه می خواهم با تواضع خدمتشان عرض کنم که براساس واقعیت ها و اسناد غیرقابل انکار مورد اشاره، سران فتنه ۸۸ و مدیران آمریکایی و اسرائیلی و انگلیسی و در یک کلمه مدیران غربی و عبری و عربی آنها، سر و ته یک کرباسند.»

۳. گروه سوم، اصلاح طلبانی هستند که همچنان می خواهند در چارچوب نظام اسلامی حرکت کنند. اینان با نوشتن نامه و یا در مصاحبه ها و سخنرانی ها، از مواضع آقای عسگراولادی تشکر کردند و از موقعیت پیش آمده برای بیان نظرات خود استفاده کردند. واکنش جناب عسگراولادی به این دسته واقعا یک دوره ی کامل درس سیاست است. ایشان در جواب آن ها و در پاسخ به نامه ی اصلاح طلبان، احترام و انتقاد محکم را طوری توامان کرده که فقط از افراد بسیار با تجربه بر می آید. نامه ایشان به اصلاح طلبان در عین خیرخواهی و نصیحت، عملکرد نامطلوب اصلاح طلبان را نه فقط در فتنه بلکه در دوران حاکمیت ۸ ساله ی اصلاطلبان به رخشان کشیده و با ادبیاتی محکم، مستدل و مودب، اصلاح طلبان را به بازگشت به سوی انقلاب، امام و رهبری دعوت کرده است.

۴. گروه چهارم، دشمنان تابلودار بیرونی نظام و خارج شدگان از خانواده ی بزرگ انقلابند. این ها دو نوع برخورد داشته اند. تعدادی از رسانه ها و شخصیت های این دسته، به سخنان عسگراولادی به دیده ی تردید می نگرند و می دانند که او قطعا کاری در راستای منافع آن ها انجام نمی دهد. دسته ی دوم هم ورشکستگان سیاسی هستند که سعی کرده اند از این نمد کلاهی برای خود بدوزند و با حمایت از عسگراولادی، وجهه ای برای خود درست کنند. به عنوان مثال، مهاجرانی، وزیر فرهنگ دولت اصلاحات که امروز، آبکی ترین تحلیل ها را در رسانه های انگلیسی و صهیونیستی بر زبان می راند، گفته است: «نمی توان آقای عسگراولادی را دوست نداشت و شکوه شخصیت و شور ایمان او را نادیده گرفت». اما واکنش آقای عسگراولادی به این دسته، مرزبندی سریع و صریح ایشان با مخالفین نظام را عیان می کند. ایشان به عنوان مثال، در جواب تمجید مهاجرانی از خود گفته اند: «از ستایش گمراهی چون مهاجرانی، مغرور نمی شوم».

با این دسته بندی تقریبا مواضع گروه های مختلف و عیار انصاف آن ها مشخص می شود، اما ذکر چند نکته ضروری است:

۱. رفتار و سخنان آقای عسگراولادی ممکن است چند لایه داشته باشد و اهداف دیگری را هم پیگیری کند. از جمله این که تاثیر چنین سخنانی در میزان مشارکت در انتخابات و همچنین الفت گروه های مختلف داخل نظام، قابل چشم پوشی نیست.

۲. به هیچ کس نمی شود نگاه مقطعی داشت و بر اساس یک مقطع زمانی، در مورد او قضاوت کرد. چه آن که مردم، اظهارات صریح ایشان در سال ۸۸ علیه فتنه و عوامل آن را دیده اند و به همین دلیل است که ایشان، متفاوت است با افرادی که در همان سال ۸۸ یا ساکت بودند و یا اظهارات دوپهلو می کردند.

۳. آن طور که از سخنان ایشان پیداست، با توجه به این که می دانستند ممکن است صحبت هایشان حساسیت هایی به همراه داشته باشد، تمام تلاش خود را کرده اند که به کسی هزینه ای تحمیل نکنند. از جمله این که ایشان به رغم خیلی ها، هیچ صحبتی از امام و رهبری در تایید کلام خود مطرح نکرده اند. ایشان حتی حاضر نشده از حزب موتلفه – حزبی که خود شاخص ترین فرد و دبیرکل آن بوده – خرج کند و گفته است: «اگر مواضعم برای موتلفه خوش نیامده حاضرم از حزب خارج شوم». ایشان بارها تاکید کردند که این صحبت، فقط نظر خودشان است و موضع هیچ فرد یا گروه دیگری نیست.

۴. و اما در پایان، به ذکر دو روایت در مورد انصاف از پیامبر گرامی اسلام(ص) می پردازیم:
«انصاف، اختلافات را از بین می برد و موجب الفت و همبستگی می شود. / غررالحکم / ج۲ / ص۳۰»
شبیه ترین شما به من کسی است که از همه خوش اخلاق تر و بردبارتر و به نزدیکان نیکوکارتر و با انصاف تر باشد./مکارم الاخلاق/ص ۴۴۲

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات