تبلیغات
کد خبر: ۱۹۲۶۵۴

نازایی اصلاح‌طلبان به روایت قابله بی بی سی

معاون وزیر ارشاد در دولت اصلاحات که اکنون به استخدام شبکه دولتی انگلیس درآمده، می گوید اصلاح طلبان دچار نازایی عقیدتی شده اند.

افکار

- علی اصغر رمضانپور در تحلیلی که برای سایت اینترنتی روزآن لاین نوشته، به سبک گردانندگان شبکه بی بی سی خواستار احیای اصلاح طلبان در ایران شده و می نویسد: اصلاح طلبی دچار تغییر رهبری و سازمان هم تنش در ایدئولوژی آن و هم دگرگونی در خاستگاه اجتماعی شده است. در سال های نخست ریاست خاتمی و حتی در زمان انتخابات نوعی رهبری سازمان یافته جمعی در کنار رهبری فردی خاتمی وجود داشت.
چهره هایی مانند سعید حجاریان و مصطفی تاجزاده و عباس عبدی و متفکرانی مانند حسین بشیریه که در اینجا مجال نام بردن از همه آنان نیست و سازمان های سیاسی مانند جبهه مشارکت و تشکل های نزدیک به ملی - مذهبی ها و تشکل های مدنی در درون یک سیستم شناخته شده به فرآیند تصمیم سازی در رهبری جنبش کمک می کردند. اما امروز گویی مجال گفت وگو تنها در فضای آلوده و بی سازمان فیس بوک مانده است.
وی با بیان اینکه اصلاح طلبان نتوانستند شهرهای بزرگ و کوچک را فتح کنند و نفوذ و عمق اجتماعی خود را از دست دادند، می نویسد: اگر به تحول شعارهای اصلی اصلاح طلبی در دو بازه زمانی دوم خرداد و اکنون بنگریم بهت زده خواهیم شد. زمانی شعار «ایران برای ایرانیان» در بین بود و حالا از شعار «نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران» هم عقب می نشینیم. کار ویژه اصلاح طلبی دینی شیعه که در دهه هفتاد آموزش مدارا و تساهل دینی بود اکنون به ادامه تلاشی تبلیغی برای جدا کردن مرزهای مذهبی ها از غیر مذهبی ها و حفظ چسب و ربط درون سازمانی برای باقیمانده سازمان های اصلاح طلبی شده است که زمانی همراه با حاکمیت بوده اند. اصلاح طلبی واقعا موجود در ایران روز به روز و تحول به تحول در برابر فشارهای حاکمیت ناگزیر به عقب نشینی شده و شعارهایی را بر زمین نهاده است که روزی پیوند دهنده گروه های متفاوت بوده است. این رهیافت محدود، نوعی تقابل مذهب و غیرمذهب را عمده می کند.
رمضانپور در حالي كه خود از اوج معاونت وزارت ارشاد به حضيض مستخدمي جزء بي بي سي افتاده و جزو از دست رفتگان محسوب مي شود، مي نويسد: اصلاح طلبي از درك گستردگي تحول اجتماعي و حركت هاي اجتماعي در ايران بازمانده و در ايدئولوژي سران آن هيچ نشاني از نوآوري در ديدگاه ديده نمي شود. نه درك تازه اي از مناسبات بين المللي و نه از تحولات فرهنگي و اجتماعي در سطح بين المللي وجود ندارد. در چنين شرايطي بيهوده نيست اگر بگوييم آنها دچار بي سازماني و ناتواني در تعميق پيوندهاي اجتماعي و نازايي عقيدتي شده اند.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات