چرا پیونگ یانک واشنگتن را تهدید میکند؟
رهبر جوان کره شمالی با صدور مجوزاستفاده ارتش این کشور از موشکهای اتمی علیه امریکاییها تنش میان پیونگ یانگ و آمریکا را بیش از هر زمان دیگری افزایش داده است.
به گزارش افکارنیوز، بر اساس گزارشها در اقدامی بی سابقه طی دو روز گذشته و پس از صدور فرمان رهبر کره شمالی پیونگ یانگ دو موشک میانبرد را برای پرتاب در سواحل شرقی این کشور آماده کرده است.
آژانس خبری یونهاپ کره جنوبی به نقل از یکی از مقامات ارشد نظامی کره جنوبی گفته است کره شمالی دو موشک میانبرد آماده پرتاب کرده است. این موشکها با قطار به محل پرتاب در سواحل شرقی منتقل شده است. در همین حال گزارشها حاکی است که کره جنوبی دو ناوجنگی ایجس حامل سیستم دفاع موشکی در سواحل شرقی و غربی اعزام کرده است.
همزمان با بالا گرفتن تنشها در مناطق مرزی شبه جزیره کره، کره جنوبی گفته است در صورتی که شرایط کاری برای کارگرانی که در منطقه صنعتی کایسونگ کار میکنند، خطرناک شود، مانع از کار کردن آنها در این منطقه صنعتی خواهد شد. منطقه کایسونگ که در خاک کره شمالی قرار دارد، محل درآمدزایی خوبی برای این کشور است. دهها کارخانه و صدها شهروند کره جنوبی در آن فعالیت دارند. این منطقه که کارگران کره شمالی و جنوبی مشترکا در آن به کار مشغول هستند، آخرین ارتباط بین دو همسایه محسوب میشود و عموما معیار خوبی برای سنجش رابطه میان دو کره بوده است. کره شمالی اخیرا تهدید کرده که پایگاههای
نظامی آمریکا از جمله جزیره گوام در اقیانوس آرام را مورد هدف قرار خواهد داد. وزارت دفاع آمریکا در واکنش به این تهدید از استقرار سپر دفاع موشکی آن کشور در جزیره گوام خبر داده و گفته است کشتیهای جنگی آمریکایی هم در آبهای منطقه مستقر شدهاند.
علیرغم این تهدیدات کارشناسان معتقدند پرقدرت ترین موشک کره شمالی که دسامبر سال گذشته آزمایش شد، بردی کیلومتری دارد و نمیتواند فراتر از آلاسکا را هدف قرار دهد. کیم کوان جین، وزیر خارجه کره جنوبی امکان هدف قرار گرفتن آمریکا را بسیار کم دانسته و گفته هدف کره شمالی از انتقال موشک مشخص نیست و نمیتوان گفت که آن کشور میخواهد ایالات متحده آمریکا را هدف قرار دهد.
آندرهآ برگر کارشناس موسسه سلطنتی خدمات نظامی و امنیتی انگلیسی در تحلیلی درباره تهدیدهای کره شمالی علیه آمریکا که در بی بی سی منتشر شده نوشته است: پیونگ یانگ دهها سال است که به مانورهای مشترک همسایه جنوبی خود و آمریکا، با صدای بلند اعتراض میکند. تفاوت تازه ترین تهدیدهای کره شمالی با اعتراضهای گذشته، شدت این تهدیدات و تعیین دقیق هدفهای حمله بالقوه این کشور است. در طول یک ماه گذشته، پیونگ یانگ قول داد که پیمان ترک مخاصمه با کره جنوبی را منتفی شده بداند و خط تلفن اضطراری مرز مشترک را قطع کند. پس از آن اعلام کرد که میزان آمادگی جنگی نیروهای توپخانهاش را
افزایش داده است و مدعی شد که این توپخانه میتواند پایگاههای آمریکا در گوآم و هاوایی را هدف قرار دهد.
در حالی که تنش در شبه جزیره کره ادامه دارد، کیم جونگ - اون تا کنون چندین بار از واحدهای نظامی خود بازدید کرده است جسورانهترین اقدام کره شمالی اعلام این موضوع بود که این کشور یک جنگ هسته ای پیشگیرانه علیه سئول یا واشنگتن را حق خود میداند.
اگر چه کره جنوبی خط تلفن اضطراری در پانمونجوم(دهکده واقع در نوار مرزی دو کره) را قطع کرد، دلیلی در دست نیست که نشان دهد این کشور تهدیدهای دیگر خود را، حداقل به زودی، عملی خواهد کرد. یکی از دلایل این نتیجه گیری، این است که بیشتر تهدیدات کیم جونگ - اون، رهبر جوان کره شمالی مصرف داخلی دارد. پدر کیم جونگ - اون در فاصله کوتاهی قبل از فوتش، پسرش را با وجود این که تجربه و سابقه نظامی نداشت به سرعت به درجات عالی نظامی رساند. ایستادگی در مقابل دشمنان به انسجام قدرت سیاسی و نظامی کیم جونگ - اون کمک خواهد کرد.
دلیل دیگر این است که دانش تکنولوژی کره شمالی در زمینه هسته ای و موشکی هنوز کامل نیست. بیشتر تحلیلگران معتقدند که بعید به نظر میرسد در حال حاضر پیونگ یانگ، برای سوار کردن کلاهک هسته ای برروی یک موشک بالیستیکی و پرتاب آن به سوی واشنگتن، تکنولوژی لازم را در اختیار داشته باشد. ولی پرتاب موشک و نیز آزمایشهای هسته ای اخیر کره شمالی مبین این است که این کشور علاقمند است تواناییهای خود در این زمینه را افزایش دهد. اما در حالی که ممکن است بتوان تهدیدهای کره شمالی را جدی نگرفت و گفت بیشتر این تهدیدات مصرف داخلی دارد، احتمال دارد رهبران کره شمالی در بیان احساس عدم امنیت
خود صادق باشند. ممکن است غربیها نگرانی کره شمالی از این که تمرینات مشترک نظامی همسایه جنوبی اش ممکن است پوششی برای آمادگی جهت حمله غافلگیرانه به کره شمالی باشد، را رد کنند و بگویند این تمرینات تنها بازیهای جنگی است و ارزش سیاسی آن دادن تضمین به کره جنوبی است که نگران تهدیدهای همسایه شمالی اش است.
گفت وگو در مورد امنیت شبه جزیره کره از جمله موضوع مانورهای نظامی، میتواند به جلوگیری از افزایش سوء تفاهمها و برداشتهای نادرست، کمک کند. ولی کره شمالی، که صرفا از جنبه نظامی به این مانورها نگاه میکند و در ارتباط با حفظ امنیت خود، عدم وابستگی به کشورهای دیگر را در اولویت قرار میدهد، ممکن است در مورد هدف تمرینات نظامی کره جنوبی و این که صرفا برای نشان دادن همبستگی آمریکا و کره جنوبی است، تردید داشته باشد. در ماه ژوئن سال، پیونگ یانگ تحت پوشش برنامه مانور نظامی، نیروی عظیمی رابه سوی نوار مرزی در مدار درجه، که حد فاصل دو کره است، روان ساخت. در میان این
بازیهای جنگی بود که چند واحد شرکت کننده در تمرینها به طرف جنوب وسئول به راه افتادند و آتش جنگ در شبه جزیره کره را شعله ور ساختند. دولتهای قبلی آمریکا به طور ضمنی اذعان کرده اند که برداشت آمریکا و کره شمالی از هدف مانورهای نظامی بسیار متفاوت است.
بیل کلینتون، رئیس جمهوری پیشین آمریکا برای رفع نگرانیهای کره شمالی و دادن انگیزه ای به این کشور برای مذاکره هسته ای، چندین نوبت مانورهای نظامی آمریکا با کره جنوبی را لغو کرد. کره شمالی همچنان در جستجوی راههای جدید برای تهدید کردن است. بخشی از این تلاش برای تحکیم قدرت رژیم در داخل کشور است و بخشی به این امید است که دولت کنونی آمریکا نیز مانند دولت بیل کلینتون این مانورها را لغو کند.
ولی غرب این تهدیدها را جدی نمیگیرد و به اجرای مانورهای نظامی و پرواز بمب افکنهای ب - بر فراز شبه جزیره کره ادامه میدهد. از آنجا که برنامه تماس مرتب و مذاکره بین کره شمالی و آمریکا وجود ندارد، اگر وضع موجود ادامه داشته باشد، خطر اشتباه در محاسبه از جانب هر دو طرف افزایش خواهد یافت. خطری که اکنون دیده میشود احتمال یک حمله هسته ای تمام عیار نیست بلکه امکان یک حساب غلط است.
کره شمالی ممکن است هر اقدام آتی آمریکا را غلط تعبیر کند و به این نتیجه برسد که یک تهدید فوری برای رژیم وجود دارد و به همین جهت در صدد پیشدستی در حمله برآید. یا چنانچه غرب در برابر بلوفهای کره شمالی بایستد ممکن است این کشور به این نتیجه برسد که به اقدامات تهاجمی عملی دست بزند. درصورتی که کره شمالی در ابراز نگرانی هایش از مانورهای نظامی صادق باشد، قاعدتا پس از خاتمه مانورها در پایان ماه جاری میلادی، باید لفاظیها و تهدیدهای این کشور نیز خاتمه یابد.
راههاي خروج از وضعيت فعلي محدود است. بعيد به نظر ميرسد که مذاکره آمريکا با کره شمالي بتواند اين کشور را متقاعد کند که از برنامه هسته اي اش دست بردارد.ولي گفت وگو در مورد امنيت شبه جزيره کره از جمله موضوع مانورهاي نظامي، ميتواند به جلوگيري از افزايش سوء تفاهمها و برداشتهاي نادرست، کمک کند و به پيونگ يانگ، اطمينان دهد که هدف اين مانورها فقط نشان دادن ائتلاف امنيتي آمريکا با سئول است و خطري متوجه کره شمالي نيست.