تبلیغات
کد خبر: ۲۱۲۸۸۹

افکارنیوز گزارش می دهد

پشت پرده تلاش برای جداسازی ری از تهران

به نظر می‌رسد جداسازی‌ها در این مقطع باقی نماند و پشت سر هم گسترش یابد، به این ترتیب که پس از مدتی نیز موضوع جدا سازی شمیرانات از تهران مطرح شده و در نهایت تهران به عنوان کلانشهر کلیت خود را از دست می دهد.

پشت پرده تلاش برای جداسازی ری از تهران
گروه اجتماعی:

شهر تهران، به عنوان کلانشهری که حدود هشت میلیون نفر جمعیت دارد، قبل از انتخاب به عنوان پایتخت توسط آقامحمدخان قاجار روستایی بیش نبود؛ ولی پس از اینکه به عنوان مرکز حکومت سلسله قاجاریه انتخاب شد در مسیر رشد و تکامل قرار گرفت. از حدود چهار دهه پیش، عوامل مختلفی موجب توسعه فیزیکی شهر تهران و افزایش روابط و پیوندهای آن با منطقه پیرامونی خود شده و به تدریج مجموعه شهری تهران را شکل داده است.

به گزارشافکارنیوز،در حالی که امروز تهران هم، مانند تمامی کلانشهرها در مسیر تبدیل به جهانشهرها قدم برمی‌دارد، مدیریت شهری در گیر و دار جدایی ری و شمیرانات با دولت دسته و پنجه نرم می‌کند. بنابر نظر کارشناسان، تهران به عنوان پایتخت ایران و یک کلانشهر مهم و تاثیرگذار در سطح منطقه خاورمیانه، دروازه ورود ایران به فضای سیاسی، اقتصادی و فرهنگی جهان به شمار می‌رود. جدایی ری از تهران و تشکیل یک شهرداری مستقل، درحالی مطرح شد که بسیاری از کارشناسان و مسئولان شهری و همچنین شورایاری‌ها در این منطقه، جداسازی ری از تهران را غیرکارشناسی و اتفاقی کاملآ سیاسی می‏دانند.

انگیزه های پشت پرده
دولت و به خصوص استانداری تهران در توجیه اجرای طرح جداسازی، موضوع خدمت به مردم منطقه شهرری را عنوان می‌کنند و مرتب پای بحثدرآمد بالای این منطقه در کنار هزینه‌های آن را به میان می‌کشند؛ این در حالی است که طی بیست سال اخیر، هزینه‌هایی که برای اداره شهرری و رساندن خدماتی از قبیل حمل و نقل عمومی و انجام کارهای عمرانی در این منطقه صرف می‌شود، چندین برابر درآمدهای آن است؛ بنابراین نمی‌توان باور داشت که ری به تنهایی موفق به پیشرفتی حداقلی به عنوان یک شهر مجزا داشته باشد. از سوی دیگر این طرح، مدیریتی را که باید به صورت یکپارچه بر روی شهرری و شمیرانات اعمال شود؛ مخدوش می‌کند و به نظر می‌رسد هم از لحاظ خدمات رسانی به مردم شهرری و هم از نظر امنیتی و سیاسی این جداسازی مشکلات زیادی را به وجود می آورد.

با اجرای طرح جداسازی ری از تهران، به طور حتم ساکنان ری از نظر خدمات‌رسانی متضرر می‌شوند. خدماتی که شهرداری تهران در طول چند سال گذشته به شهروندان در این منطقه ارائه کرده، از سوی هیچ دستگاه اجرایی دیگری ارائه نشده است، در حالی که نهادهای اجرایی دیگر نیز می‌توانستند این خدمات را ارائه کنند. هم اکنون دست دولت برای ارائه خدمت به شهروندان شهرری بسته نیست و آن‌ها نیز می‌توانند، مشکلات را پیگیری و رفع کنند. بنابراین به نظر نمی‌رسد که پس از جداسازی نیز دولت کمکی در جهت رفع مسائل منطقه بیست تهران به خرج دهد. مجموعه این عوامل نمایانگر این مسئله است که انگیزه گروه‌های سیاسی برای جداسازی شهرری، خدمت به مردم نیست. ممکن است گروه‌های مختلف اهداف متفاوتی از مطرح کردن این موضوع داشته باشند، گروه های سیاسی فعال در شهرری بیشتر انگیزه های غیر از مسائل شهری و اجتماعی را دنبال می کنند و فکر می کنند اگر شورای شهر مستقلی داشته باشند، می توانند در انتخاب اعضای شورای شهر و بعدها در تصمیم گیری های شورا نفوذ بیشتری داشته باشند.

شورای شهر ری در صورت جدا سازی از تهران برای تامین نیازهای مالی شهری خود در نهایت دست به دامان دولت شده و به جای نهادی مستقل به یکی از ارگان های گوش به فرمان دولت تبدیل خواهد شد، موضوعی که با فلسفه وجود شورای شهر در تضاد است.

تهران گسستنی نیست
با وجود اینکه ری دارای هویت تاریخی مستقل است، اما به لحاظ هویتی وابسته به تهران است. این پیوستگی و یکپارچگی تمام ابعاد وجودی کلانشهر تهران را شامل شده و در طول زمان یک شبکه به هم پیوسته و درهم تنیده فرهنگی، اجتماعی، مدیریتی، سیاسی و اقتصادی بین ری، تهران و شمیرانات را به وجود آورده که آن‌ها را تبدیل به یک کل واحد کرده است. در نتیجه هرگونه جدایی از لحاظ مدیریتی همانند جدا شدن اجزاء یک سیستم، آسیب‌ها و صدمات جدی به پیکره کلانشهر تهران وارد می‌کند. مسلما این جدایی در نهایت منجر به آثار نامطلوب بر زندگی شهروندان می‌شود.

در واقع در دیدی کلی‌تر، طرح جدایی ری از تهران، خطری بزرگتری را نیز برای کلانشهر تهران به دنبال خواهد داشت. چرا که به نظر می‌رسد جداسازی‌ها در این مقطع باقی نماند و پشت سر هم گسترش یابد، به این ترتیب که پس از مدتی نیز موضوع جدا سازی شمیرانات از تهران مطرح شده و در نهایت تهران به عنوان کلانشهر کلیت خود را از دست می دهد.

از سوی دیگر شهرداری طی سال های گذشته یک هدف مهم را در تهران دنبال کرده که آن هم کم شدن فاصله میان شمال و جنوب این شهر بوده است. افزایش خطوط مترو و بی آر تی، ساخت و بهره برداری از بزرگراه های مختلف در تهران نمونه هایی از دستیابی به نتیجه هایی برای حرکت در مسیر هرچه یکپارچه تر شدن تهران است. در چنین شرایطی تکه تکه شدن کلانشهری همچون تهران که راه سختی را تا اینجا پیموده است، در کنار اینکه یک زلزله اجتماعی به دنبال خواهد داشت، راهی برای جبران باقی نخواهد گذاشت.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات