تحریم عامل اصلی بنبست در مذاکرات با ایران
المانیتور تصریح کرد: اقدامات کنگره در دوره اول ریاست جمهوری باراک اوباما اختیارات وی را در لغو تحریمها محدود کرده است.
به گزارش افکارنیوز، المانیتور در گزارشی به قلم شهیر شهید ثالثبا طرح این سؤال که آیا اوباما قادر به لغو تحریمهای یک جانبه بر علیه ایران است ابراز داشت: در میان دریای تحریمها که شورای امنیت سازمان ملل، اتحادیه اروپا و آمریکا علیه ایران اعمال کردهاند، تحریمهای یکجانبه آمریکا که صنعت نفت و نظام بانکی ایران، از جمله بانک مرکزی را هدف قرار داده بیش از همه برای ایران مشکلآفرین بوده است. تحریمهای گسترده آمریکا علیه ایران، کشورها و شرکتهای طرف معامله با ایران را تهدید میکند که در صورت ادامه تجارت با آن کشور مشمول مجازات و حذف از
بازارهای آمریکا خواهند شد.
در آخرین دور مذاکرات بین ایران و گروه موسوم به ۱ + ۵ که در اوایل ماه آوریل در آلماتی پایتخت قزاقستان انجام شد، ایران دو درخواست را به عنوان شروط لازم برای رسیدن به هر گونه توافقی مطرح کرد. این دو درخواست عبارت بودند از شناسایی حق ایران برای داشتن فنآوری صلحآمیز هستهای و دیگری پایان دادن به تحریمهای بینالمللی، که مطمئناً شامل تحریمهای شدید آمریکا میشود.
به نوشته المانیتور اقدامات کنگره در دوره اول ریاست جمهوری باراک اوباما اختیارات وی را در لغو تحریمها محدود کرده است. پیشتر، بخشی از تحریمها از طریق صدور دستورات اجرایی انعطافپذیری بود که اکنون محدود شده است. این دستورات اجرایی از انعطاف بالایی برخوردار بودند. به این معنا که رئیس جمهور قادر بود که هر زمان مصلحت ایجاب کند آنان را لغو کند. اما با وضع قوانین تحریمی جدید توسط کنگره، تحریمها از حالت دستورات اجرایی رئیس جمهور به لوایح قانونی سفت و سخت تغییر شکل پیدا کردند.
در این خصوص، آندرو پارازیلیتی، سردبیر و مدیر اجرایی المانیتور، در مقاله منتشر شده در شماره اوت - سپتامبر ۲۰۱۲ مجله «سروایوال» وابسته به مؤسسه بینالمللی مطالعات استراتژیک، نوشت که اغلب تحریمهای اعمال شده بر ایران تنها توسط کنگره و پس از امضای رئیس جمهور آمریکا مبنی بر این که «ایران دیگر یک کشور حامی تروریسم به شمار نمیرود، تلاشهایش را برای دستیابی به تسلیحات هستهای، بیولوژیک، شیمیایی و سیستمهای موشکی حمل سلاحهای مزبور متوقف کرده، و دیگر تهدیدی عمده برای آمریکا و متحدینش محسوب نمیشود» قابل لغو هستند.
از اين رو شايان توجه است که تحريمهاي تصويب شده توسط کنگره محدود به برنامه هستهاي ايران نيست. تحريمهايي که سيستم بانکي و صنايع نفت ايران را هدف گرفتهاند محل چنداني، و شايد اصلاً محلي براي مانور رئيس جمهور آمريکا باقي نگذاشتهاند. در واقع رئيس جمهور آمريکا بايد همزمان با چانهزني با ايران، چانهزني با کنگره را نيز مد نظر قرار دهد.