تبلیغات
کد خبر: ۲۲۰۵۰۸

نامه بسیج دانشجویی دانشگاه تهران:

بی‌شرمانه نام بردن از دستاوردهای خیالی گفتمان

بسیج دانشجویی دانشگاه تهران در نامه‌ای خطاب به سردبیر سایت الف با بیان اینکه بی‌شرمانه از دستاوردهای خیالی گفتمان سازش نام برده می‌شود، گفت: «آیا بهتر نیست به جای معطوف کردن اذهان به حواشی به افشای خیانت‌هایی که به این مرز و بوم گشته بپردازیم؟»

بی‌شرمانه نام بردن از دستاوردهای خیالی گفتمان

به گزارش افکارنیوز، بسیج دانشجویی دانشگاه تهران، در پی انتشار مطلبی در یکی از بخشهای سایت خبری الف، پیرامون حضور علی باقری در دانشگاه تهران نامهای منتشر کرد.

دانشجویان این دانشگاه در قسمتی از این نامه آوردند: «اکنون که زمزمه‌هایی از رجعت به گفتمان سازش از جانب برخی به گوش می‌رسد و نا بآورانه دستآوردهای عظیم گفتمان مقاومت نادیده گرفته می‌شود و بی شرمانه از دستاورد‌های خیالی گفتمان سازش نام برده می‌شود، بر همگان لازم است که مقابل این انحراف بایستند و تیم‌های دیپلماسی نیز از این امر مستثنی نیستند.»

متن کامل این نامه به شرح ذیل است:

در ابتدای این نامه خطاب به سردبیر سایت الف آمده است: «اخیرا مطلبی در یکی از بخش‌های سایت خبری الف تحت عنوان " صبحانه " پیرامون حضور آقای علی باقری در دانشگاه تهران نگاشته شده؛ بر خود می‌دانیم پیرامون نقدهای وارده به این حضور نکاتی را مطرح نماییم.»

دانشجویان دانشگاه تهران در ادامه آوردند: «به واسطه حساسیت جایگاه تیم مذاکره کننده ایرانی در خصوص مساله هسته‌ای، طبیعی است که محدودیت‌هایی به جهت حضور رسانه‌ای و حاشیه ساز شدن و خدای ناکرده تحمیل هزینه به جمهوری اسلامی، وجود داشته باشد. اما با یک جستجوی ساده در خبرگزاری خواهید یافت که ایشان در آبان ماه سال گذشته نیز به دعوت بسیج دانشجویی در دانشگاه تهران حضور رسانه‌ای داشته‌اند و شرکت در جلسات خصوصی دانشجویی نیز در موارد زیادی اتفاق افتاده است. بنابراین این حرف که ایشان بعد از ۲ سال در دانشگاه حاضر شده‌اند دور از واقع است.»

دانشجویان در ادامه این نامه درباره ضرورت تبیین مطالب پیرامون مذاکرات هسته‌ای در دوره تصدی گری آقای روحانی که تحت عنوان " مگر حسن روحانی هم ترس دارد؟ " به انتقاد از عدم حضور تیم مذاکره کننده فعلی طی دوسال اخیر در دانشگاه‌ها و عدم تبیین روند مذاکرات پرداخته شده است، آوردند: «آنکه مباحثمطرح شده بسیار فراتر از عملکرد شخصی فردی چون آقای روحانی است و ناخودآگاه مادامی که به بررسی عملکرد تیم مذاکره کننده در سال‌های ۸۲ تا ۸۴ می‌پردازیم تفکیک بررسی عملکرد و نتایج رویکرد حاکم از شخصیت حقیقی حسن روحانی میسور نیست. علی الخصوص که در این برهه مشی که با آن مواجه‌ایم، سازش است و دیگر اینکه استناد تمامی سخنانی که تحت عنوان افشاگری! از آن یاد شده به کتاب " دیپلماسی امنیت ملی و دیپلماسی هسته‌ای " نوشته روحانی است.»

در ادامه آمده است: «اتفاقا اینک زمان این است که تمایز مشی سازش و مقاومت و دستاوردهای آنها به قضاوت گذاشته شود. اکنون که زمزمه‌هایی از رجعت به گفتمان سازش از جانب برخی به گوش می‌رسد و نابآورانه دستآوردهای عظیم گفتمان مقاومت نادیده گرفته می‌شود و بی شرمانه از دستاوردهای خیالی گفتمان سازش نام برده می‌شود، بر همگان لازم است که مقابل این انحراف بایستند و تیم‌های دیپلماسی نیز از این امر مستثنی نیستند!»

دانشجویان می‌افزایند: «در مطالب یاد شده، نویسنده تعریضی نیز به دست آوردهای گفتمان مقاومت وارد نموده بود باید گفت که مهمترین دستاورد تیم مذاکره کننده فعلی همین افتخار آفرینی و رسیدن به دستاوردهای هسته‌ای همچون سوخت ۲۰ درصد و نجات جان صدها نفر از هم وطنانی که برای ادامه حیات احتیاج به رادیو دارو دارند، می‌باشد. همین که رهبر معظم انقلاب آن را هوشمندی جمهوری اسلامی و پیشدستی از دشمن خواندند، مهر تاییدی بر عملکرد دستگاه دیپلماسی و عدم انتقال فشار به فضای علمی - دانشگاهی است؛ و یا تولید نسل جدید سانتریفیوژها و رسیدن به دانش بومی ساخت آن جز در سایه حمایت نظام جمهوری اسلامی از دانشمندان خود حاصل نمی‌شود.»

در ادامه این نامه آمده است: «یقینا تلخی تعلیق حتی در حد فعالیت‌های علمی و نظری و انتقال تمام فشارها به بخش فنی خدشه‌ای جبران ناپذیر به غرور ملی ایران و ایرانی بوده است؛ پیشنهاد تحقیرآمیز یافتن شغل برای دانشمندان ما از طرف کشورهای غربی چیزی نیست که به سادگی از خاطر ما برود. مهمترین مهر تایید بر موفقیت مذاکرات، وحشت غرب از پیشرفت ایران و شکسته شدن هیمنه پوشالی خود از این طریق است، اینکه غرب دست پاچه اقدام به تحریم اقتصادی و مالی ایران می‌زند، خود مهمترین دلیل بر استیصال آنان است. برجسته‌ترین نقطه قوت مذاکرات، اشتباه محاسباتی دشمن و روی آوردن آنها به ترور دانشمندان و محققین جوان و نوظهور و اساتید خدوم این عرصه می‌باشد.»

در نامه بسیج دانشجویی دانشگاه تهران تصریح شده است: «نکته مهم دیگر عدم توان پاسخگویی ۵ + ۱ در مذاکرات آلمآتی ۲ است که جواب دادن به پیشنهادات مستدل جمهوری اسلامی ایران را به ۲۵ اردیبهشت موکول نموده‌اند. و این یعنی قدرت به گوشه رینگ بردن توسط تیم مذاکره کننده که توان تصمیم سازی را از او می‌گیرد. تفاوت مذاکرات جدید با شبهه مذاکرات! قبلی هم در این است. تفاوت اینجاست که طبق مطالب مندرج در کتاب ایشان نظام به طور مثال ۱۰ خط قرمز برای مذاکرات تعیین می‌کرد و در پیشنهاداتی که جناب روحانی به اروپایی‌ها می‌دادند ۷ مورد را رعایت نمی‌کردند.»

دانشجویان در این نامه خاطرنشان کردند: «امروز مشکل جناب روحانی نیست؛ مشکل ادبیات خط موسوم به سازش و مرعوب بودن در مقابل زیاده خواهی است که البته ایشان نمایندگی این جریان را بر عهده گرفته‌اند. از طرفی نسبت می‌دهند که تمام مذاکرات با نظر رهبری بوده است و طرف مقابل بد عهدی کرده‌اند؛ از طرفی باز هم تاکید می‌کنند که باید به خط قبلی برگردیم.»

در ادامه این نامه آمده است: «آنچه ما را برآن داشت تا چنین جلسه‌ای را ترتیب دهیم، کوتاهی و سکوت اصحاب رسانه در مقابل سخنان برخی افراد که خود مقصر اصلی تحقیر جمهوری اسلامی بوده‌اند، است، یقینا اگر سخنان و ندای هل من ناصر رهبری را در زمانی که هیئت مذاکره کننده، میراثشهدای این مرز و بوم را به تاراج می‌بردند، شنیده می‌شد، دیگر شاهد این نبودیم که بزرگواران وقیحانه اهمال کاری و احیانا خیانت‌های خود را تحت لوای تایید رهبری بیارایند و از آن تحت عنوان موفقیت یاد کنند.»

در پایان این نامه آمده است: آیا بهتر نیست به جای معطوف کردن اذهان به حواشی از این دست در "صبحانه" به افشای خیانتهایی که به این مرز و بوم گشته بپردازیم؟ چه آنکه اگر تاکنون اصحاب رسانه به درستی رسالت خود را انجام داده بودند، شاهد این نقش بازی کردنهای برخی افراد و حماسه سرایی در باب رفتار خفت بار آنها در مقابل عزت و شرافت ملی نبودیم!

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات