ماجرای نامه تند کروبی علیه هاشمی
به گزارش افکارنیوز، شاید دوستان ایشان نتوانند این موضوع را مطرح کنند ولی این موضوع را از زبان بنده طلبه حقیر بشنود. همراهان خود ایشان از این لحن زننده ناراحت میشوند. در سال ۸۴ باز همین لحن را مطرح کردند. اینک نیز با مطرح کردن بحران در کشور مریدان ایشان مقاله نوشتند که باید " شیرها " و " یلها " به صحنه بیایند ولی هنوز از این حرفهای زننده دست برنداشتند.سال ۸۴ نیز کار به جایی رسید که آقای کروبی یک نامه تندی را علیه آقای هاشمی رفسنجانی منتشر کرد و گفت شما هرچه میگویید و عنوان میکنید که دیگران در عرصه مدیریت کشور عددی نیستند، واقعا این
حرفها زننده است.
در ضمن به نظر بنده اینها نتوانستهاند ظرفیت جدیدی هم فراهم کنند مگر اینکه بحثبه مسائل گفتمان اصلی انقلاب باشد و بگویند پیامها و پالسهایی به غربیها بدهیم و بگوییم که ما مایلیم که برای مصالحه از معیارهای انقلاب اسلامی کوتاه بیاییم. با این چیزها میخواهند بگویند که ما برگ برندهای داریم و با آن به صحنه انتخابات میآییم. اینها همگی شایسته آقای هاشمی نیست.
آقای نبوی گفتند که لحن گزنده آقای هاشمی رفسنجانی باعثمیشود که اطرافیانشان هم از ایشان فاصله بگیرند و این مسئله نمیتواند اجماع را در اصلاحطلبان شکل دهد. خب! آقای زیباکلام با توجه به اینکه در شورای هماهنگی جبهه اصلاحات و جبهه اصلاحطلبان برخی معتقدند که آقای هاشمی رفسنجانی نباید وارد رقابت انتخابات شود و بعضی معتقدند که اجماع حول آقای هاشمی رفسنجانی شکل گیرد، نظر شما در این رابطه چیست؟ در مورد دیدگاههای آقای هاشمی رفسنجانی در سیاست خارجی، سیاست داخلی و … بفرمایید. آیا سیاست خارجی دولت سازندگی را موفقیت آمیز ارزیابی میکنید؟
زیباکلام: با نام و یاد حضرت حق. خدمت جناب آقای نبوی و سایر دوستان سلام عرض میکنم. من بحثهایم را در مورد آقای هاشمی حول سه محور ارائه میکنم. محور اول جهانبینی آقای هاشمی است. الان که ما در اردیبهشت سال ۹۲ هستیم واقعا جهانبینی آقای هاشمی چیست؟ محور دوم اساسا ظرف این سیوچهار سال گذشته جریاناتی که بیشترین مخالفت را با آقای هاشمی داشتند، کدام جریانات بودند؟ محور سوم که ما را به بحثامروز نزدیک میکند، این است که در اردیبهشت ۹۲ آقای هاشمی اوضاع کشور را چگونه ارزیابی میکند؟ اجازه میخواهم که صحبتهایم را با محور دوم شروع کنم، زیرا بحثدومی از بقیه راحتتر
است.
آقای هاشمی از اول انقلاب همواره مورد مخالفت جریانات تندرو و رادیکالی بودند. با بررسی تاریخ از ۲۲ بهمن ماه ۱۳۵۷ میبینیم که در ابتدا چریکهای فدایی خلق و سازمان مجاهدین بیشترین لبه تیز حملات آنها متوجه شهید بهشتی بود و بیشتر از شهید بهشتی متوجه آقای هاشمی کرده بودند. شما روزنامه " کار " را که وابسته به چریکهای فدایی خلق بود، هفتهنامه " پیام مجاهد " وابسته به سازمان مجاهدین خلق و " پیکار " مربوط به گروه مارکسیست شده سازمان مجاهدین و سایر جریانات تندرو اول انقلاب را بررسی کنید، میبینید بیشترین حملات مربوط به آقای هاشمی است. من این کار را از دانشجویان برای رساله
دکتری خواستم و این کار را انجام دادم که چه کسانی بیشترین حملات را به آقای هاشمی رفسنجانی داشتند.
با گذر شرایط خاص جنگ میرسیم به فوت مرحوم امام خمینی(ره) در سال۶۸ و اولین دور ریاست جمهوری آقای هاشمی رفسنجانی. باز نگاه کنیم در این دوران هاشمی رفسنجانی دو جریان به شدت با ایشان مخالفت میکردند. جریان اول جریان چپ بود که با آقای هاشمی رفسنجانی مخالفت کردند. در این راستا روزنامه " سلام " منتسب به موسوی خویینیها و عباس عبدی و ماهنامه " بیان " منتسب به آقای محتشمیپور از رسانههای جریان چپ بودند که با آقای هاشمی رفسنجانی مخالفت میکردند، در عین حال در جناح راست نیز روزنامه " کیهان " و " رسالت " بیشترین حملات را به خاطر سیاستهای اقتصایشان به آقای هاشمی داشتند.
جلوتر که بیاییم، به آقای حشمتالله طبرزدی و جریانات دانشجویی این طیف میرسیم که باز بیشترین حمله را به آقای هاشمی داشتند. در سال ۷۰-۷۱ نیز همین آقای طبرزدی که در قالب بسیج دانشجویی میآمدند سر چهارراهها توزیع میکردند و بیشترین حملات تند و هتاکانه را نسبت به آقای هاشمی مطرح داشتند.
گذشت، گذشت و گذشت تا ما رسیدیم به دوم خرداد و دوران اصلاحات که آقایان اکبر گنجی، عباس عبدی، محمد قوچانی و عمادالدین باقی بیشترین حملات را باز آن جریان به آقای هاشمی رفسنجانی داشتند، امروز نیز راست افراطی و اصولگرایان تندروی افراطی که نمیخواهم اسم ببرم ولی شما کیهان را به عنوان شاخص بگیرید، برخی از نمایندگان مجلس، روزنامه رسالت را بگیرید، برخی از ائمه جمعه را بگیرید که هتاکانهترین حملات را نسبت به آقای هاشمی مطرح میکنند.
حالا سئوال: چرا در این سیوچهار سال آقای هاشمی رفسنجانی در معرض حملات افراطیون اعم از راست سنتی و چپ افراطی قرار گرفتند تا اینکه امروز آیتالله جنتی و آیتالله سیداحمد خاتمی و کیهان و برخی از اصولگرایان دیگر بیشترین حملات را به ایشان انجام میدهند؟ اصلیترین علت این است که آقای هاشمی اساسا به لحاظ موضعگیری و به لحاظ رفتار آدم معتدل و میانهرویی هستند. این میانهروی سبب شده که جریانات تندرو و رادیکال، دشمن شماره یک آیتالله هاشمی رفسنجانی باشند. چه سازمان مجاهدین خلق ایران و چه امروز که اصولگرایان تندرو در مقابل ایشان قرار گرفتند.
نکته دیگر بر میگردد به جهانبینی آقای هاشمی. بنده معتقد هستم اگر آقای هاشمی رفسنجانی مانند بسیاری از انسانهای دیگر در جریان زمان و تجربیات و اداراکات سیاسی که کسب میکنند، با محیط سیاسی مجاور خود دچار بدهبستانهایی و یا تعاملاتی میشوند که بعضی از افکار گذشته ایشان دچار تعدیل میشود، زیرا انسان زنده مرتبا تبادل انجام میدهد.
یک روزی بود که عراق دشمن درجه یک ایران بود، امروز عراق متحد اصلی ایران در منطقه است. یک روزی در سالهای ۷۱ تا ۷۴ با آمریکا در بوسنی و هرزگوین بیشترین همکاریها را داشتیم. به عنوان مثال در حمله آمریکا به طالبان با آنها همکاری داشتیم و ممکن است که امروز هم در بحثمبارزه با القاعده با آمریکا همکاری کنیم. چرا؟ به دلیل اینکه بعضی واقعیات پراگماتیز سیاسی بعضا یک سری مسائل را ایجاب میکند.
آقای هاشمی رفسنجانی صرفنظر از اینکه در گذشته چه جهانبینی داشتهاند، اُمهات نگاه ایشان را در امروز که بخواهم بررسی کنیم، باید بینیم که آقای هاشمی رفسنجانی در سیاست خارجی و سیاست داخلی چه نگاههایی دارند.
آقای سیدعباس نبوی و همفکران ایشان برای انقلاب اسلامی یک رسالت تاریخی و جهانی ترسیم کردهاند که باید علیه کفر، ظلم، آمریکا، اسراییل، انگلیس و غرب بجنگند. هر جریانی که در این مسیر و هم راستا با این تفکر نباشد، طبق نظر اصولگرایان امروزی به آرمانهای انقلاب اسلامی پشت پا زده و در مقابل انقلاب قرار گرفته است.