تبلیغات
کد خبر: ۲۲۹۵۲۵

باتحریف سخنان خمینی به جنگ جانشین اوبروید!

ارگان حلقه لندن ضمن دعوت علنی فتنه‌گران به نفاق از آنها خواست امام(ره) و رهبری را مقابل هم نشان دهند، هرچند که با امام مسئله دارند!

باتحریف سخنان خمینی به جنگ جانشین اوبروید!

به گزارش افکارنیوز، جرس از فتنه‌گران خواست همان‌گونه که قرآن را قبول ندارند اما با توجه به نفوذ دین و مذهب، قرآن را تحریف می‌کنند تا عقاید خود را جا بیندازند، همین کار را هم با گفتمان امام انجام داده و پس از تحریف، آن را مقابل رهبری نشان دهند.
سایت وابسته به طیف فراریان مشارکت، کدیور و مهاجرانی و طیفی از اعضای گروهک نهضت آزادی و ملی - مذهبی در این نوشته که با عنوان «آیت‌الله خمینی در برابر آیت‌الله خمینی» منتشر شده می‌نویسد: ایران محتاج نظریه‌ای مناسب با فضای سیاسی خود در زمینه‌گذار است. به نظر می‌رسد گذار به دموکراسی در ایران بر گسل عمیق شدن شکاف میان شاگردان و اطرافیان درجه اول آیت‌الله خمینی رخ خواهد داد.
جرس با اشاره به رویه کسانی چون هاشمی، خاتمی، موسوی و کروبی و تقابل آن با نظر رهبر انقلاب و شورای نگهبان می‌نویسد: یک دسته از شاگردان آیت‌الله خمینی همراه آقای خامنه‌ای هستند. دسته دیگر در عرض چند سال(خصوصا جنبش سبز) به دموکراسی‌خواهی نزدیک‌تر و نزدیک‌تر می‌شوند. مهمترین افراد در این دسته دوم میرحسین موسوی، مهدی کروبی، هاشمی رفسنجانی، خاتمی و بیت آیت‌الله خمینی هستند. به نظر می‌رسد استراتژی دموکراسی‌خواهان باید مانور دادن بر روی این شکاف باشد. باید کمک کرد که تمایز این دو دسته هر روز واضح‌تر شود، و به تمایز استبداد - دموکراسی بدل شود. در این دید نباید با آیت‌الله خمینی همان معامله‌ای را کرد که با آقای خامنه‌ای می‌کنیم. آقای خمینی را باید به عنوان بخشی از تاریخ این کشور نقد کرد، منتها توجه کرد که او به همراه بیتش همچون متنی است که دو قرائت هرمنوتیکی کاملا متضاد از آن می‌شود کرد، و دموکراسی‌خواهان قرائت دموکراتیک را بر می‌گزینند.
ارگان حلقه لندن با بیان اینکه باید اندیشه خمینی را با استفاده از همان اندیشه از بین برد، می‌نویسد: این نظریه البته احتیاج به صیقل خوردن دارد. البته که دموکراسی تعریف مشخص دارد و یحتمل دموکراسی دینی بی‌معناست. با اینحال به نظرم آقای خمینی و مجموعه سخنان او در سیاست ایران در وضعیت کنونی حکم متن مقدس قرآن یا انجیل برای مسلمانان یا مسیحیان را دارند. در قرآن و انجیل هم آیاتی داریم که به خونریزی و قتل تشویق می‌کنند(و قاتلو هم حتی لا تکون فتنه) و هم آیاتی که به رحمت و بخشش و نوعی انسانگرایی توصیه می‌کنند، یک راه برخورد با این متون این است که نگاهی ذات‌گرا به قرآن یا انجیل داشته باشیم و بگوییم این متون کلا تولیدکننده خشونت‌اند، یک راه دیگر هم این است که همچون نواندیشان دینی بر آیات انسانگرایانه این متون مقدس بیشتر تاکید کنیم و به عنوان مثال آیات طرفدار جهاد و خونریزی را تاویل کنیم(مثلا آنها را فقط مربوط به زمان خاص نزولشان بدانیم). در یک جامعه مذهبی روش دوم بیشتر جواب می‌دهد.
جرس در توضیح پیشنهاد خود اضافه می‌کند: محتملا در وضعیت خاص ایران تا اطلاع ثانوی «آیت‌الله خمینی» حکم متن مقدسی را دارد که باید آنرا به نفع خود تاویل کرد. هیچ اندیشیده‌ایم چرا عده زیادی در میان اندیشمندان دنیا از لاک گرفته تا مارتین لوترکینگ و سروش و مجتهد شبستری کوشیده‌اند بگویند دین با دموکراسی یا حقوق بشر سازگار است، بجای اینکه بر تضاد این دو به نحوی ذاتگرایانه انگشت نهند؟ یکی از توجیه‌های مهم این رویکرد آن است که توجه شود دین از منظر هویتی برای بسیاری از انسانها مهم است، و بر این اساس بهتر است دموکراسی‌خواهان یا حقوق بشر دوستان بجای آنکه خود را در برابر دین قرار دهند، از نیروی آن استفاده کنند. هکذا است داستان آقای خمینی در وضعیت بغرنج کنونی ما در ایران.
نويسنده ادامه ميدهد: قرار نيست دموکراسي را با معيار سخنان آقاي هاشمي وخاتمي بسنجيم. البته که دموکراسي معيارهايي مستقل دارد. بلکه قرار است کوشش کنيم شکاف طرفدار دموکراسي - استبداد را عميقتر کنيم. در اين نگاه اصلاحطلباني چون هاشمي يا خاتمي را در حال شدن و تغيير به واسطه فشار از سوي بدنه حاميشان نگريسته ميشوند نه هويتهايي لزوما ثابت. براي اين شدن و تغيير البته ايشان را بايد مورد خطاب قرار داد و صريحا نقد کرد. تغييرات ميرحسين و کروبي و رهنورد پس از جنبش سبز بهترين مثالهاي امکان چنان تغييري است.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات