روایت جرس از زوال ۸ ساله سازمان فتنه
ارگان حلقه لندن از زوال و مرگ اصلاحطلبان و فتنهسبز در انتخابات پیشرو خبر داد.
به گزارش افکارنیوز، پایگاه اینترنتی جرس(جنبش راه سبز) که توسط تیمی از اعضای جبهه مشارکت، نهضت آزادی و گروهک ملی مذهبی مدیریت میشود، در تحلیلی به قلم یکی از اعضای حزب منحله مشارکت(علی حسینقاضیزاده) تصریح کرد: اکنون دیگر بحثاز شکست نیست، از زوال و مرگ گفتمان اصلاحطلبان و جنبش سبز سخن میگویم.
وی با مرور مواضع تند و سپس عقبنشینیهای طیف متبوع خود از سال ۸۴ مینویسد: ۸ سال از زمانی که گفتیم حکم حکومتی را قبول نداریم اما برای مصطفی معین حکم حکومتی گرفتیم میگذرد ضایعه ۸۴ تنها فتح احمدینژاد نبود. ضایعه بزرگتر آن انتخابات، شکست ۴ میلیونی معین بود. اصلاحطلبان پیشرو که پردهپوشی را به کناری نهاده بودند و ریشه تمام نابسامانیها را در نهادهای تحت امر رهبری میدیدند، عریان و بیپرده تمام مطالباتشان را به تصویر کشیدند. از ایجاد معاونت حقوق بشر و لایحه عفو عمومی و جبهه دموکراسیخواهی و برنتابیدن حکم حکومتی و مقید کردن رهبری به مرزهای قانون و … سخن
گفتند. و این همه مطالبات حداکثری را پشت سر کسی قرار دادند که نه مرامش نسبتی با این مطالبات داشت و نه پیشینهاش. و این چنین شد که اصلاحطلبان پیشرو، آن مطالبات تابوشکن را با چنین مصداقی بر روی ترازی نهادند. رتبه پنجم و رای ۴ میلیونی معین، نقطه انتهای این ماجرا بود. دیگر کسی حتی نامی از اصلاحطلبان پیشرو به میان نیاورد. دیگر کسی نپرسید که چه بر سر جبهه دموکراسیخواهی آمد. اینها بخشی از ثمرات صندوق ۸۴ بود.
جرس در ادامه خاطر نشان میکند: انتخابات مجلس هفتم با آن همه حرف و حدیثبرگزار شده بود. اصلاحطلبان پیشرو پیش از برگزاری گفته بودند که در آن انتخابات نه رایدهنده هستند و نه رای گیرنده اما حال و هوای انتخابات مجلس هشتم، متفاوت از روزهای اصلاحات بود. اصلاحطلبان شکستخوردگانی بودند که برای گرفتن حداقلها به میدان آمده بودند. دیگر خبری هم از پیشروان اصلاحطلب نبود. همگان شکست یک گفتمان را پذیرفته بودند. رد صلاحیتهای مجلس هشتم مهیبتر از مجلس هفتم بود. اما دیگر نه توانی برای اعتراض بود و نه انگیزهای برای قهر. آنچه که بر جای مانده بود نیروهای درجه سومی بودند که
هیچ امیدی برای رای آوردنشان نبود. برای غلبه بر این کاستی، بنا شد که خاتمی تمام قد به حمایت برخیزد تا بزرگی نام خاتمی، اعتباردهنده آن لیست کمتوان باشد. و نشد. آمدن خاتمی حتی از ابعاد شکست هم نکاست. حتی یک نفر هم از لیست[۳۰نفره] حامیان خاتمی به مجلس راه نیافت.
عضو حزب منحله مشارکت میافزاید: پروژه منهدمسازی اصلاحطلبان مرحله به مرحله در حال حرکت بود. شکست و عقبنشینی و شکستی سنگینتر و عقب نشستنی بیشتر. و حتی یک بار هم نیاندیشیدند که شاید این همه شکست محصول عقب نشستنهای مکرر باشد.
همکار جرس با اشاره به انتخابات ریاستجمهوری یازدهم نوشت: هر چند که گمان میرفت وقایع جنبش سبز و رویارویی مستقیم بخش بزرگی از اصلاحطلبان با حاکمیت خط بطلانی بر آن همه عقبنشینی باشد، اما باز در به همان پاشنه چرخید. اصلاحطلبان به دو دسته تقسیم شدهاند. عدهای که عمدتا همان اصلاحطلبان پیشرو سال ۸۴ هستند به خروج از این نمایش انتخاباتی رأی دادند. اما گروهی دیگر معتقد به حضورند، در همین عرصه حاکمیت ساخته معتقد به بهرهگیری از هر فرصت اندکی هستند که مهیاست. از خاتمی و هاشمی رسیدهاند به عارف و روحانی. آن هم نشد به کسان دیگر هم میرسند. دسته نخست غالبا در حبسند
و حصر و غربت و دومیها میداندار این روزهای اصلاحات. دسته نخست به این صحنهآرایی جواب رد دادند و دسته دوم، آنقدر از منزلت اصلاحات کاستهاند تا براندازنده قامت این دو تن گردد.
در ادامه این نوشته اعتراضآمیز آمده است: پروژهای که با حضور در انتخابات با ارائه مطالبات حداکثری و معرفی کاندید حداکثری آغاز شد، در حال بدل شدن به مطالبات حداقلی و کاندید حداقلی است. همه امیدها به اینجا رسیده که ساعتها پای صحبت اینان بنشینند تا شاید از لابلای صحبت این حداقلیها، دو بار نام خاتمی بر زبان بیاید و جماعتی هلهله سر دهند از این همه بهرهگیری از فضای انتخابات نه کسی معترض به این همه زندانی است نه کسی از غیرقانونی بودن حصر میگوید نه کسی منتقد شیوه شورای نگهبان است و نه کسی یادش میآید که هاشمی را رد صلاحیت کردهاند و خاتمی را از حضور منع. بله،
اصلاحطلبی میرود تا به همت چنین کسانی بر روی باسکول ۹۲ قرار گیرد. پرده واپسین نمایش انتخاباتی ۹۲ با وزنکشی اصلاحطلبان به انتها میرسد. صحنه نمایش مهیای فریاد زدن پایان یک گفتمان است.
جرس خاطر نشان ميکند: امروز و در شرايطي که کمتر سياستمدار اصلاحطلبي آبرو و سرمايه خويش را در اين نمايشنامه هزينه ميکند، در منزل خاتمي را از پاشنه درآوردهاند که بيايد و از آبروي اصلاحات براي اينان هزينه کند. خاتمي بيايد تا آنان که خود شهامت هزينه کردن از سرمايه خويش را ندارند، اعلام حمايت خويش را وابسته کنند به راي خاتمي. خاتمي بيايد تا اگر در آيندهاي نه چندان دور فعل و نظر اين حداقليها موجبات شرمندگي شد، همهچيز را به خاتمي نسبت دهند و از پذيرش مسئوليت سر باز زنند. نه اراده خروج از بازي را دارند و نه شهامت حضوري تمام قد. ديگر بحث از شکست نيست، از زوال سخن
ميگوييم. روزهاي رفتن است. روز مرگ گفتماني است که نه قدرت حضور و حمايت تمام عيار دارد و نه جسارتي بر خروج از اين بازي.