الم شنگه تازه در شورای هماهنگی نقابداران
اظهارات یک عضو گروهک تازه تأسیس موسوم به شورای هماهنگی راه سبز علیه منتقدان آن به الم شنگه تازه ای در میان محافل ضد انقلاب تبدیل شد.
به گزارش افکارنیوز ،کیهان نوشت: رجب مزروعي در مقابل انتقاد محافل ضد انقلاب نسبت به پنهان ماندن هويت شورا در يك سو و انحصارطلبي آن از سوي ديگر، معترضان را نادان توصيف كرده و گفته بود جبهه سبز بايد از شورا اطاعت كند.
به دنبال این اظهارات، آرش برهانی از عناصر فراری و نویسنده سایت روزنت به اعتراض پرداخته و نوشت: سخنان مزروعی سخنگوی شاخه جدیدالتأسیس سازمان مجاهدین انقلاب در خارج کشور، خاطره بحثو جدل های دوران اصلاحات را بار دیگر در خاطره ها زنده کرد.
سخنان آقای مزروعی معنایی ندارد جز این که «اعضای شورای هماهنگی منصوب آقای موسوی هستند و شما باید به حرف آنها گوش کنید.» فارغ از لحن کلام آقای مزروعی که هیچ شباهتی به سبزها نداشت شما یادتان می آید مهدی کروبی یا میرحسین موسوی جایی منتقدان خود را نادان بنامند و به آن ها توهین کنند؟ یا با منصوب کردن مسأله ای به خود به عنوان رهبران جنبش از نقد فرار کنند؟ باید گفت استدلال های آقای مزروعی همان هاست که باعثشکست اصلاح طلبان شد.
آن زمان هم دوستان اصلاح طلب، منتقدان را متهم می کردند که اولاً زمان مناسب برای نقد را نمی دانند و در ثانی از آن ها می خواستند به اصلاح طلبان اعتماد کنند و حرفی روی حرف آنها نزنند، زیرا آن ها افراد مورد وثوق آقای خاتمی هستند. نتیجه چنین استدلالی، وضعی است که امروز با آن گرفتاریم وصدمه خوردن اصلاحات که امیدها بدان بسته بودیم.
اکنون نیز آقای مزروعی، چه درباره جنبش سبز و چه درباره اعضای آن و چه درباره منتقدان بر همان سیاق پیشین گام برمی دارند و گویا قصد ندارند از گذشته پلی برای رسیدن به آینده بسازند. ایشان و دوستان اصلاح طلب شان فراموش نکرده اند که آنچه بارها توسط دانشجویان، روشنفکران و روزنامه نگاران در نقد اصلاح طلبان گفته و نوشته شد و وقعی نیز به آن نهاده نشد، چند سال بعد صورت واقعیت به خود گرفت. رویگردانی مردم از اصلاح طلبان و کم شدن استقبال جامعه نسبت به آنان و بی عملی ها همه و همه نتایج گریز از نقدها و توجیه اشتباهات بود؛ اتفاقی که امروز نیز، به گونه ای دیگر در حال رخ دادن است.
وی می افزاید: نمی دانم چگونه است که آقای مزروعی، از ما «نادان» ها می خواهد به چنین استدلالی گوش فرا دهیم؛ «شورای هماهنگی راه سبز امید مشروعیت خود را از رهبران جنبش سبز می گیرد و کسانی که آقایان موسوی و کروبی را قبول دارند باید این تصمیم آنها را هم قبول داشته باشند.» معنای این سخن چیست؟ اساساً کدام نهادی از طرف جنبش سبز اعلام تعطیلی نقد را کرده است؟ اصلا این نگاه تمامیت خواهانه چیست که می گوید هرکس آقای موسوی و کروبی را قبول دارد، باید این شورا را نیز قبول کند؟
روزنت که خود بانی مصاحبه با مزروعی بود تصریح کرده است: آقای مزروعی به گونه ای از شورای هماهنگی سخن می گویند که گویا حداقل به طور کامل در جریان شکل گیری آن هستند. ایشان مدعی هستند که شورای هماهنگی در داخل ایران شکل گرفته است. سؤال از جناب مزروعی این است که اگر این طور است، سخنان آقای واحدی به عنوان مشاور آقای کروبی که اعلام کرده اند خودشان به همراه آقای ارجمند در این شورا هستند و بر روی انتخاب برخی از اعضا نظارت داشته اند، چیست؟ آیا آقای واحدی و آقای امیر ارجمند عضو این شورا هستند؟ با فرض صحت این مسأله که اعضای شورای هماهنگی در داخل کشور هستند - که شواهد برخلاف آن
است - سخنان آقای واحدی و گاهی نیز سخنان آقای ارجمند نشان می دهد که این دو تن نیز در این شورا عضویت دارند. پس دلیل اینکه حضور این دو در شورا به طور رسمی و علنی اعلام نمی شود، چه مسأله ای است؟
نویسنده یادآور شده است: منتقدان دیروز و امروز اصلاح طلبان، همان هایی هستند که آقای مزروعی آن ها را متهم کرده است که «خود را به نادانی می زنند.» این «نادان ها» همانانی هستند که سال های گذشته، به نقد اصلاحات نشستند.
در همین حال نیک آهنگ کوثر کاریکاتوریست فراری نشریات زنجیره ای کاریکاتوری را منتشر کرد که در آن اعضای شورای هماهنگی راه سبز به شکل چند نفر نقابدار و در «پاریس» تصویر شده که در عین حال می گویند: «ما چون در ایرانیم اسامی مان را لو نمی دهیم!
پايگاه ضدانقلابي خودنويس نيز در مطلبي تصريح كرده كه نام اعضاي شوراي هماهنگي به خاطر بدنام و بدسابقه بودن آنها پنهان مانده است. اين سايت كديور و مهاجراني را از جمله اين اعضا ذكر كرده است.