مبارزه پای منقل به روایت شبکه بالاترین
محافل رسانهای غرب معتقدند رئیس جمهور جدید ایران در استراتژی کلی جمهوری اسلامی حرکت خواهد کرد.
به گزارش افکارنیوز، کیهان در ستون ویژه های خود نوشت:
مبارزه پای منقل به روایت شبکه بالاترین
یک شبکه اینترنتی وابسته به محافل صهیونیستی از گروههای اپوزیسیون خواست توهم سی و چهار ساله درباره انقلاب اسلامی را کنار بگذارند و واقعبین باشند.
شبکه بالاترین در این باره نوشت: گاه برای همه داشتهها و نداشتههایمان دلتنگ میشویم. گاه افسوس میخوریم و گاه با غرور از کنار هم میگذریم. این مشکل اپوزیسیون پوشالی ایران است که عدهای نشستند و غرق در خاطرات خودشان هستند و چنان دیوار محکمی به دور خود چیدهاند که با هیچ چیزی قابل شکستن نیست. این من منهای اپوزیسیون پوشکی[!] ۳۳ سال است ادامه داشته و هیچ ثمرهای به همراه نیاورده است.
بالاترین میافزاید: بدبختی ما وجود افراد خودفریفته است. استاد فولادوند همیشه میگفت این تلویزیونهای لسآنجلسی اگر شش ماه برنامههای خود را قطع کنند مملکت آزاد میشود. منظور استاد متوجه اپوزیسیونی بود که هر روز هخاسازی میکرد و میخواست و میخواهد با گرسنگی و تحصن جلوی سفارتخانههای ایرانرو اون هم با عدهای قلیل که تازه اون هم بیشتر به مجادله کشیده میشد را آزاد کنند، متأسفانه به صراحت بگویم ما نادان هستیم.
این شبکه ضدانقلابی در ادامه مینویسد: اپوزیسیون متوهم نشسته و خیالبافی برای خود میکند که چنین و چنان و در هر تجمعی به چند تا عکس با پرچم شیر و خورشید اکتفا میکنند. نه این روش مبارزه نیست شما متوهمان پوشالی اگر خود را مبارز میدانید اگر کمی فقط کمی خود را ایران خواه میدانید بهتر هست وافورهای خود را زمین بگذارید تا از نئشگی ۳۳ ساله بیرون بیائید و توهمات ذهنی روکنار بگذارید و آنچه که بایسته هست عمل کنید. اگر چیزی غیر از این باشد بهتر است سیاست و سیاسی بودن را کنار بگذارید چون بنا بر نوع تریاکتان(که جنس خوب باشد یا بد) تصمیمتان عوض میشود(!)
نویسنده بالاترین در پایان خاطرنشان کرده است: آیا ۳۳ سال در به دری و بیوطنی کافی نیست؟ به خود بیایید و از خود به در آیید… هر چند که میدانم این سخنان یاسین خواندن در گوش شماست ولی من گفتم.
هدف غرب مذاکره نیست مقابله با ایران است
استراتژیست و رئیس انجمن «دموکراسیها» در فرانسه گفت: هدف گروه ۱ + ۵ مذاکره با ایران نبوده بلکه تلاشی برای مقابله با این کشور است.
ژنرال هانری پاریس، طی مقالهای با عنوان «استراتژی اتمی ایران» که در محل مجلس ملی فرانسه و در حضور جمعی از کارشناسان، تحلیلگران سیاسی، اقتصادی، چهرههای سیاسی و فعالان فرهنگی ارائه شد، تاکید کرد: ما غربیها به سخنان ایرانیها شک داریم و قولهای آنها را با تردید نگاه میکنیم، در حالی که آژانس بینالمللی انرژی اتمی، غنیسازی اورانیوم برای مقاصد صلحآمیز را برای کشورها مجاز شمرده است.
وی در بخش دیگری از مقاله خود نوشت: ایران میخواهد یک قدرت منطقهای باشد و این حق طبیعی این کشور است، ولی حکومتهای سلطنتی عرب منطقه و آمریکا با این نقشآفرینی ایران مخالف هستند.
ژنرال فرانسوی همچنین در بخشی از مقاله خود به بررسی اخلاقی موضوع فعالیتهای هستهای کشورها پرداخت و این سوال را مطرح کرد که آیا میتوانیم بگوییم که ما فرانسویها و آمریکاییها به چه حقی خود را محق به در اختیار داشتن بمب اتمی میدانیم، ولی ایران نباید این حق را داشته باشد. پس این بحثسیاسی است و نه اخلاقی.
واشنگتن پست: روحانی یک خودی در جمهوری اسلامی است
محافل رسانهای غرب معتقدند رئیس جمهور جدید ایران در استراتژی کلی جمهوری اسلامی حرکت خواهد کرد.
روزنامه واشنگتن پست در این باره نوشت: حسن روحانی یک خودی برای جمهوری اسلامی است و او نه یک اصلاحطلب بلکه چهرهای محتاط است. پیروزی او شگفتیساز شد. او خود را حافظ حقوق ملت ایران معرفی کرده است.
این روزنامه افزود: سابقه زندگی سیاسی روحانی که در گذشته صاحب مناصب مهم در مراکز حساس و مهم ایران بوده و ۲۰ سال هم سابقه نمایندگی مجلس را دارد و سرپرست تیم مذاکرات هستهای بوده، همه خبر از یک واقعیت میدهد؛ اینکه روحانی هم یک خودی برای نظام است. بلافاصله بعد از پیروز شدن روحانی در انتخابات، آیتالله «علی خامنهای» رهبر عالی ایران که کلام آخر را در حاکمیت میزند در دیدار با روحانی، رهنمودهای لازم را ارائه کرد.
روزنامه فرانسوی لوفیگارو نیز با اشاره به اینکه برگزاری انتخابات در ایران نشانگر تناوب و دست به دست شدن قدرت در میان گروههای سیاسی است، افزود: این علامت دموکراسی است.
فیگارو میافزاید: روحانی شکاف در نظام انقلابی را نمیخواهد و به خاطر زندانیان در مقابل حاکمیت قرار نخواهد گرفت و منطبق با حاکمیت است.
وبسایت شبکه فاکسنیوز در عین حال مدعی شد انتخاب روحانی بخشی از راهبرد هستهای پیچیده ایران است. هر چند ممکن است انتخاب حسن روحانی خوشبینیهایی را در غرب برانگیخته باشد، اما نگاهی دقیقتر به سابقه کاری حسن روحانی، نشان میدهد وی همواره در راستای پیشبرد اهداف حاکمیت حرکت کرده است.
«مارک والاس»، مدیر اجرایی گروه متحد علیه ایران هستهای، معتقد است: آنچه ما از روحانی از این به بعد خواهیم دید این است که وی در انظار دم از سخنان آشتی جویانه میزند در حالی که برنامه هستهای را ادامه خواهد داد.
مارک فیتز پاتریک از تحلیلگران مؤسسه مطالعات راهبردی لندن نیز معتقد است: روحانی یکی از افراد درون رژیم است و بطور کامل از برنامه هستهای حمایت میکند. او مانند همه سیاستمداران ایرانی، برنامه هستهای را جلوهای از دستاوردهای فنی و حاکمیت ملی ایران میداند. دیپلماتهای انگلیسی، فرانسوی و آلمانی که در سالهای ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ درباره مسأله هستهای با او مذاکره کردند دریافتند که او محکم و غیرقابل دستیابی است. تنها زمانی که بعداً در برابر جلیلی سازشناپذیر نشستند دریافتند که اوضاع در زمان روحانی چقدر خوب بوده است.(!)
علیرضا نادر تحلیلگر اندیشکده آمریکایی رند نیز گفته است: انتخاب روحانی میتواند دلیلی برای خوشبینی باشد اما نه امیدواری زیاد. او عملگراست. اما در عین حال دلایلی برای احتیاط وجود دارد. او در برخی از عالیترین منصبها در ایران از جمله در نیروهای نظامی و تشکیلات امنیت ملی بوده است. حسن روحانی اصلاحطلب نیست و رژیم مایل به پذیرش او در انتخابات بود.
انجمن صنفی روزنامهنگاران یا پادوهای کاسهلیس دشمن
انجمنی که با سوءاستفاده از صنف روزنامهنگاران به حلقه واسط شبکه براندازی تبدیل شده بود نمیتواند برای سوءاستفاده سیاسی بازسازی شود.
به گزارش جهاننیوز، رضا مقدسی با اشاره به اظهارات خبرنگار یکی از نشریات زنجیرهای در اولین مصاحبه مطبوعاتی حجتالاسلام والمسلمین روحانی نوشت: روحانی در این مصاحبه خیلی خوب ظاهر شد و خود را رئیس جمهور تمام مردم ایران دانست که از حقوق آنان در تمام عرصههای داخلی و خارجی صیانت خواهد کرد. مسئله اما در نوع سؤال یکی، دو روزنامه اصلاحطلب بود که در میان همه مسائل و مشکلات ریز و درشت کشور، دغدغه سیاسی خود را در احیای انجمن صنفی روزنامهنگاران جستجو میکردند.
وی میافزاید: بهرهمندی روزنامهنگاران از یک انجمن حقیقتاً صنفی که پیگیر مطالبات شغلی آنان باشد البته خواسته صحیح و بحقی است که جای خالی آن به خوبی احساس میشود اما آنچه در پس منظور روزنامهنگاران درخواست کننده احیای انجمن صنفی روزنامهنگاران نهفته است نه دغدغههای صنفی بلکه عمدتاً مقاصد سیاسی اصلاحطلبانه با ظاهری صنفی است. دغدغه برای احیای انجمن صنفی که امروز دبیرکل سابقش و برخی از عناصر شاخص آن عروسکهای خیمهشببازی رسانههای آمریکایی و اروپایی برای حمله به ملت ایران شدهاند و اسفبارتر اینکه در ایام انتخابات خط تحریم و مقابله با نظام اسلامی را
دنبال میکردند.
انجمنی که متأسفانه در سالهای پایانی عمرش به حلقه واسط شبکه براندازی نرم تبدیل شده بود و برخی از روزنامهنگاران را در آن سالها تحت آموزشهای خاص قرار دادند و متعاقب آن بسیاری از آنها مجبور به جلای وطن و جستجوی رویاهای وهمآلود برای براندازی نظام در رسانههای دشمن شدند.
اتفاقهای ناخوشایند و تأسفباری که در پوشش انجمن صنفی روزنامهنگاران در آن سالها صورت گرفت متأسفانه تاکنون از جانب وزارت اطلاعات و مراکز ذیربط برای اهالی رسانه و مردم کشورمان شفافسازی نشده است.
در آینده لازم است با هدف واگذار کردن امور مردم به خودشان بسیاری از نهادهای مردمی و انجمنها ایجاد و یا احیا شوند و در این رویکرد واگذاردن بسیاری از امور رسانهها به متولیان سالم و بیغرض امری پسندیده و لازم است اما این ضرورت نباید به سوءاستفاده سیاسی در پوشش فعالیتهای صنفی تبدیل شود.
گفتني است بسياري از مسئولان انجمن صنفي روزنامهنگاران نظير رجب مزروعي، حسين باستاني و... به خارج کشور گريخته و هم اکنون با اخذ پناهندگي از کشورهاي اروپايي به طور آشکار در خدمت رسانهها و سرويسهاي اطلاعاتي اين کشورها هستند.