سهم اصلاحطلبان در انتخابات از نگاه عبدی
به گزارش افکارنیوز، کیهان در ویژه های خود نوشت:
عبدی: سهم اصلاحطلبان در مشارکت مردم ۱۰ درصد بود
عضو مستعفی حزب مشارکت گفت: تصمیم اصلاحطلبان برای حضور در انتخابات تا حدودی بر افزایش مشارکت کمک کرد.
عباس عبدی در مصاحبه با مجله مهرنامه تصریح کرد: واقعیت این است که تصمیم اصلاحطلبان تا حدی(حدود ۱۰ درصد) به افزایش مشارکت کمک کرد.
وی همچنین درباره شخصیت محوری اصلاحطلبان گفته است: ما به شخصیت و نفوذ آقایان خاتمی و هاشمی ایرادی نداریم. ضمن آنکه من قبول ندارم آرای آقای روحانی را صرفا موکول به حمایت آقایان خاتمی و هاشمی کنیم مگر در انتخابات مجلس هشتم، لیست اصلاحطلبان تحت عنوان «یاران خاتمی» درنیامد؟ چرا رأی نیاوردند؟
عبدی با بیان این که این بار شما برخلاف دوم خرداد ۷۶ از روحانی مانند خاتمی یک قدیس نخواهید ساخت، افزود: این بار ماجرای آن کس نمیشود که نام پسرش را رستم گذاشت و بعد هم شروع کرد به لرزیدن. در مورد آقای روحانی این طور نیست.
او درباره این سؤال که «آیا فکر میکنید اصلاحطلبان تاکنون نسبت خود را با حکومت و رهبری مشخص کرده بودند و آیا حداقل در نزد خودشان، تصور روشنی از این موضوع داشتند؟» گفت: یکی از مواردی که هنوز آن را حل نکردهاند، همین است. شما در برخی بیانیهها میبینید که این انتخابات را تنها محصول مشارکت خودشان میدانند، در حالی که واقعا اینطور نیست. اصلاحطلبان فقط یک تصمیم گرفتند. اما انتخابات را حکومت برگزار کرد و در این میان، رهبری نقش بسیار مهمی داشتند.
مجموعه نیروها باید یک بازنگری هم در خودشان داشته باشند. البته، به نظرم اصولگراها بیشتر میتوانند با واقعیت کنار بیایند تا اصلاحطلبان. همین که اصلاحطلبان بر آمدن آقای خاتمی تاکید میکردند، به نوعی مقاومت در برابر پذیرش واقعیت بود. البته میتوانستند بگویند ما به هر قیمت میآییم و هزینه آن را هم بدهند؛ اما نمیتوانند هم اپوزیسیون باشند و هم پوزیسیون.
یک پایشان بیرون باشد و پایی داخل. به نظر من، این راهبردها جواب نمیدهد. برخی از بیانیههایی را که در حمایت از آقای هاشمی نوشته شد، باید به صورت تاریخی نگه داشت. این بیانیه، هر چیزی باشد؛ انتخاباتی نیست. این نشان میدهد که ریشه تحلیلها حداقل تا قبل از انتخابات، درست نشده بود.
آشفتههایی که یکباره روحانی را اصلاحطلب خواندند
«در بعدازظهر ۲۵ خرداد وقتی که وزارت کشور نظام ایران حسن روحانی را برنده انتخابات خود اعلام کرد، جوی از تشنج و آشفتگی، طیفی از اپوزیسیون را فرا گرفت و به یکباره او را اصلاحطلب، میانهرو و غیره خطاب کردند، و شروع کردند به تفسیر نظرات خود که این شخص احتمالا باعثتغییر در ایران خواهد شد.»
این مطلب را پایگاه اینترنتی اخبار روز(وابسته به طیفی از مخالفان جمهوری اسلامی) عنوان کرد و افزود: باید توجه کرد که در رژیم ایران، دولت عوض شده و نه سیستم حکومتی. یک رجل سیاسی از ارکان نظام ایران به نام حسن روحانی، عضو و نماینده بیت رهبری در شورای امنیت ملی از سال ۱۳۷۰، عضو مجلس خبرگان از سال ۱۳۷۸، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام از سال ۱۳۷۰ تا به امروز، که دارای ادبیات سیاسی دیگری غیر از سلف خود احمدینژاد دارد، میرود که سکان هدایت قوه مجریه را بدست بگیرد، حال سوال این است که با وجود شغل و سمت و جایگاه او و مهمتر از همه تایید صلاحیت او از سوی یکی از ارگانهای امنیتی
نظام مثل شورای نگهبان که تحت کنترل رهبری است، آیا میتوان انتظاری از او داشت. او در شمار ۸ نامزدی بود که از دل نظام بودند و فرصتهای جدیدی برای نظام در عرصه خارجی و داخلی ایجاد میکند. اما در موضوع هستهای و سوریه، موضع رژیم را تأیید کرد.
گزارش شورای آتلانتیک درباره راز ناکامی آمریکا در تعامل با مردم ایران
یک اندیشکده آمریکایی خواستار دیپلماسی مردمی با ملت ایران شد اما تاکید کرد اعمال تحریمهای ضد ایرانی مانع از هرگونه دیپلماسی اینچنینی است. به گزارش فارین پالیسی شورای آتلانتیک در گزارشی خواستار پرکردن خلأ روابط سیاسی با روابط فرهنگی بین ملتها شده و مینویسد: مبادلات فرهنگی و دانشگاهی بین ایران و آمریکا سرمایهگذاری کمهزینه با سودآوری بالا خواهد بود و میتواند در آینده زمینه را برای روابط عادی تهران - واشنگتن، فراهم کند.
همچنین آمریکا میتواند کار گروهی برای بررسی تعاملات دانشگاهی، هنری، ورزشی، علمی و تکنولوژیکی با ایران راهاندازی کند. رضا اصلان، از فعالان شورای روابط خارجی آمریکا میگوید، زمانی که دو کشور هیچ کانالی برای روابط دیپلماتیک ندارند، مانند آنچه در روابط ایران و آمریکا به چشم میخورد، «دیپلماسی مردم با مردم» تنها راه پیش رو به شمار میرود.
شورای آتلانتیک در عین حال افزود: البته این راه نیز دشواریهای خود را دارد. برای مثال زمانی که آمریکا قصد داشت از این طریق روابط خود را با جماهیر شوروی سابق بهبود ببخشد، با موانعی مواجه شد. دیپلماسی فرهنگی روش خوبی است و در گذشته نیز در دوران ریاستجمهوری محمد خاتمی آزمایش شده و نتایجی نیز به همراه داشته است. اما باید توجه داشت اکنون ایالات متحده تحریمهای سنگینی را علیه ایران اعمال میکند که به نوبه خود راه تعامل فرهنگی را نیز دشوار میکند.
در این گزارش با اشاره به اینکه از طریق جلب نظر مردم ایران میتوان به تغییر رفتار دولت ایران پرداخت، به تحریم به عنوان یک مانع جدی اشاره شده و آمده است: تا زمانی که واشنگتن رویکرد کلی خود در این باره را تغییر ندهد، مردم ایران نسبت به موضوع تعامل با بدبینی و سوءظن خواهند نگریست. از جمله دولت آمریکا از روز دوشنبه تحریمهای جدیدی را علیه ایران اعمال کرد و مجلس نمایندگان نیز همزمان با روی کارآمدن رئیسجمهور جدید، درصدد تشدید فشارها به ایران است.
یادآور میشود مقامات آمریکایی در ادبیات دو سال اخیر خود از تعابیری مانند فلج کردن و به زانو درآوردن مردم ایران برای تسلیم در برابر توقعات غرب سخن راندهاند.
یواستودی: رئیسجمهور جدید ایران اهل تعامل هست اما عقبنشینی نمیکند
یک روزنامه آمریکایی نوشت: با روی کار آمدن رئیسجمهور جدید در ایران، غرب نباید خیال کند که وی از مواضع ایران عقبنشینی میکند.
ایلان برمن معاون شورای روابط خارجی آمریکا در این تحلیل یواستودی خاطر نشان کرد: حسن روحانی با شعار میانهروی در انتخابات ایران پیروز شد و از تعامل سازنده با جهان و غرب سخن گفت: اما جزئیات نشان میدهد که امیدی به وی نیست.
روحانی از قبل به روشنی بیان کرده که نظام ایران در مورد مهمترین مسائل مدنظر سیاستگذاران غربی تسلیم نخواهد شد. این مسائل شامل برنامه هستهای ایران و حمایت از سوریه، است. وی در اولین نشست خبری خود تعلیق فعالیتهای غنیسازی اورانیوم را رد کرد و گفت دولت ایران از راههای دیپلماتیک و غیره تلاش میکند تا حکومت سوریه تداوم پیدا کند.
وی اضافه میکند: رسانههای غربی بر دیدگاههای معتدل روحانی تاکید کرده و اصرار دارند که باید از فرصت تحولات سیاسی در ایران استفاده کرد. اما در واقع این وضعیت برای حاکمیت در ایران بسیار خوشایند است. تحلیلگر یواستودی با بیان اینکه «شاید روحانی بتواند روند سیاست خارجی ایران را از رویارویی به تعامل نزدیک کند میافزاید: اگر این فرضیه باشد، تهران زمان ارزشمند فراوانی برای بازسازی و کسب انرژی برای خود خریده است تا باز هم در جبهه هستهای پیشرفت کند.
از سوی دیگر نیکلاس برنز دیپلمات قدیمی و بازنشسته وزارت خارجه آمریکا در وبسایت «شورای آتلانتیک» به ارزیابی انتخابات ایران پرداخت و نوشت: انتخاب روحانی خبری بهتر از آنچه اوباما انتظار داشت بود اما انتخاب روحانی ممکن است آن نوشدارویی که بسیاری در غرب تبلیغش را میکنند نباشد. اولا، روحانی همواره حامی سرسخت برنامه هستهای ایران بوده است. هر چند او دیپلماتی مودب است و در مراحل اولیه دیپلماسی هستهای با اروپاییها بخوبی کار کرده اما بسیار زود است که اعتقاد داشته باشیم او آمریکاییستیزی سرسختی را که به مدت سه دهه رژیم انقلابی ایران را تعریف کرده است، دگرگون
خواهد ساخت.
وی ادامه میدهد: تردیدی نیست که آیتالله علی خامنهای رهبر عالی ایران حرف آخر را درباره مسائل مهم خواهد زد. این مقام سابق وزارت خارجه آمریکا در ادامه نوشت: ایران وارد مذاکرات خواهد شد اما بعید است امتیازات مهمی را که آمریکا و غرب طلب میکنند، به آنها بدهد. ایران دشوارترین چالش اوباما در سال ۲۰۱۳ خواهد بود.
او باید به انتخاب روحانی با مطرح کردن یک پیشنهاد بلندپروازانه پاسخ دهد؛ پیشنهادی که وجود یک ظرفیت هستهای محدود صلحآمیز در ایران را خواهد پذیرفت، اما از تبدیل شدن ایران به یک قدرت نظامی هستهای تحت نظارت شدید بینالمللی جلوگیری خواهد کرد. او باید با زیرکی این کار را به همراه حتی تحریمهای شدیدتر و تداوم تهدید زور انجام دهد تا حواس مقامات ایرانی جمع شود.
یادآور میشود جاکوب لو وزیر خزانهداری آمریکا یکشنبه گذشته، بر ضرورت تشدید و تداوم تحریمها ضد ایران تأکید نمود و تهدید کرد در صورت شکست تحریمها، بدترین گزینه[نظامی] در انتظار ایران خواهد بود. وزیر خزانهداری آمریکا در ادامه افزوده است: هیچ یک از روسایجمهور آمریکا نباید پیش از دست زدن به اقدام نظامی برای متوقف کردن برنامه اتمی جمهوری اسلامی دیگر گزینهها از جمله تحریمهای اقتصادی را نادیده بگیرند.
جاکوبلو از تحریمهای بینالمللی علیه ایران به عنوان سختترین تحریمهای تاریخ یاد کرد و مدعی شد: «هدف از تحریمها نه اعمال فشار بر مردم ایران، بلکه واداشتن رهبران این کشور به تجدیدنظر در تصمیم اتمیشان است».
وزير خزانهداري آمريکا با اشاره به انتخابات اخير رياستجمهوري ايران تصريح کرد دولت آمريکا بايد ارزيابي کند که آيا اين انتخابات در برگيرنده نتايجي خواهد بود يا نه؟