تبلیغات
کد خبر: ۲۴۳۶۲۴

" سامانه موشکی S - ۲۰۰ " چگونه عمل می‌کند؟

سامانه " S - ۲۰۰ " به دلیل قابلیت‌های موشک خود نظیر برد و سقف پرواز بسیار بالا، سرعت چشمگیر که بالغ بر ۲۵۰۰ متر بر ثانیه در مدل‌های آخر موشک است که عملاً به عنوان یک سامانه راهبردی تلقی می‌شود به‌خصوص توانایی آن برای درگیری با موشک‌های بالستیک نیز مورد توجه کارشناسان نظامی است.

به گزارش افکارنیوز؛ پس از خلف وعده روسیه در تحویل سامانه دفاع موشکی " S - ۳۰۰ " که در راستای قرارداد ۸۰۰ میلیون دلاری ایران برای تجهیز قدرت دفاعی کشورمان به روسیه ارائه شده بود متخصصان ایرانی دست به ارتقای سامانه " S - ۲۰۰ " زدند.

نسل اول سامانه S - ۲۰۰ در ۱۹۶۷ وارد خدمت نیروهای دفاع هوایی شوروی سابق و در دهه‌های بعد نمونه‌های دیگر آن برای صادرات به کشورهای مختلف عرضه شد. رادار اصلی این سامانه(اسکوارپیرSquare Pair) است که برای هر دو منظور کشف و ردگیری اهداف به کار می‌رود.



سامانه‌ موشک S - ۲۰۰ برای ارتفاع برد بلند طراحی شده است همچنین برای مقابله با هواپیماهای استراتژیک و موشک‌های نیمه بالستیک در نظر گرفته شده است.

همچنین از رادار «p - ۱۴ آبارونا» با طول موج در رده متر که برد آن در برابر اهداف کوچک ۳۶۰ و برد نهایی آن ۶۰۰ کیلومتر است، استفاده می‌شود.

آنتن این رادار ۱۱ متر ارتفاع و ۳۲ متر پهنا دارد. در برخی نمونه‌ها از رادارهای دیگری نیز مانند رادار «P - ۳۵ بارلاک» با برد ۲۰۰ تا ۳۵۰ کیلومتر به عنوان سامانه کمکی استفاده شده است.

سامانه S - ۲۰۰ به دلیل قابلیت‌های موشک خود نظیر برد و سقف پرواز بسیار بالا، سرعت چشمگیر که بالغ بر ۲۵۰۰ متر بر ثانیه در مدل‌های آخر موشک است عملاً به عنوان یک سامانه راهبردی تلقی می‌شود به‌خصوص توانایی آن برای درگیری با موشک‌های بالستیک نیز مورد توجه کارشناسان نظامی است. این سامانه توانایی درگیری با اهدافی با بیشینه سرعت ۱۱۰۰ متر بر ثانیه را دارد که شامل سریعترین هواپیماهای نظامی فعلی و آینده نزدیک است.



موشک این سامانه دارای یک پیشران اصلی و چهار بوستر(پیشران کمکی) سوخت جامد است. این پیشرانه‌های کمکی که حدود ۴.۹ متر طول و ۴۸ سانتیمتر طول دارند بین ۳ تا ۵.۱ ثانیه کار کرده و سپس جدا می‌شوند. برای درک بهتر از ابعاد موشک باید گفت موشک شاهین در سامانه مرصاد حدود ۵ متر و قطر آن حدود ۳۷ سانتیمتر است. پیشران اصلی موشک نیز با توجه به برنامه ریزی مورد نظر متناسب با شرایط پروازی هدف بین ۵۱ تا ۱۵۰ ثانیه کار می‌کند و موشک را برد مفیدی بین ۱۵۰ تا ۳۰۰ کیلومتر می‌رساند. موشک‌های این سامانه بین ۱۰.۶ تا ۱۰.۸ متر طول، ۰.۸۶ متر قطر و ۷۱۰۰ تا ۸۰۰۰ کیلوگرم جرم دارند. برای کمینه برد قابل درگیری با هدف در منابع اعداد مختلفی شامل ۷،۱۷ و ۶۰ کیلومتر و برای کمینه ارتفاع هدف قابل درگیری نیز ارتفاع ۳۰۰ متر ذکر شده است.

سرجنگی ۲۱۵ یا ۲۱۷ کیلوگرمی آن نیز از نوع انفجاری ترکشی بوده و دارای ۱۶۰۰۰ ترکش ۲ گرمی ویا ۲۱۰۰۰ ترکش ۳.۵ است و شعاع مرگبار این سرجنگی سنگین وزن که با فیوز مجاورتی یا دستوری منفجر می‌شود بیش از ۲۰ متر تخمین زده شده است بنابراین اگر هواپیمای هدف در مراحل نهایی مانور بدهد باید راهی برای دور شدن از موشک به میزان بیش از ۲۰ متر پیدا کند در حالی که قدرت مانور و سطح فناوری هدایت در نمونه‌های نهایی S - ۲۰۰ نیز بهبود پیدا کرده است؛ نحوه هدایت این موشک در فاز ابتدایی دستوری رادیویی، در فاز میانی اینرسی و در فاز نهایی و رسیدن به هدف از نوع راداری نیمه فعال است. در برخی نمونه‌ها نیز از سامانه‌های آشیانه یابی راداری و اختلالات الکترونیکی صحبت به میان آمده است.



موشک‌های این سامانه در صورت شلیک به بردهای کمتر از ۸۰ کیلومتر مستقیماً به سمت هدف حرکت کرده و در صورت شلیک به بردهای بیش از آن ابتدا با زاویه بیش از ۴۵ درجه اقدام به اوجگیری به ارتفاع بالا(متناسب با درگیری با هدف مورد نظر) می‌کند تا از پرواز در ارتفاعات پائین و نیروی مقاوم بیشتر هوا در این ارتفاعات پرهیز کنند.

بهسازی S - ۲۰۰ در ایران به طور کلی شامل اصلاحات در بخش‌های پردازش، فرستنده، گیرنده، جنگ الکترونیک و تحرک‌پذیری سامانه بوده است. یکی از فعالیت‌های به انجام رسیده برای بهسازی سامانه S - ۲۰۰، تعویض تمامی اجزای آنالوگ آن با تجهیزات دیجیتال است.

اما درباره بهسازی S - ۲۰۰ باید گفت رادار پی - ۱۴ توسط کشور سازنده که در اینترنت منتشر شده نشان دهنده استفاده از قطعات دارای فناوری حالت جامد(Solid State) است که باعثبهبود ویژگی‌های فنی و عملیاتی رادار شده است از جمله توانایی مقابله بهتر با جمینگ‌های فعال، اخلال‌های پالسی غیرهمزمان و بازتاب های نامطلوب پس زمینه مانند نقاط شهری و ارتفاعات و عوارض طبیعی، توانایی بسیار بهتر در پردازش داده ها، تبادل اطلاعات به طور خودکار با سایر سامانه های دفاع هوایی، ترکیب و تشخیص داده های دریافتی از چندین رادار و سایر منابع اطلاعاتی. برای این منظور تجهیزات ضد فریب و اخلال دیجیتال، برای مقابله با اخلال‌های غیرفعال و غیرهمزمان، تجهیزات خودکار کسب اطلاعات راداری و مجموعه جمع آوری داده ها مورد بهسازی قرار گرفته اند. تجهیزات ضداخلال و فریب مبتنی بر سلول های عملیاتی تفکیک پذیر در یک واحد قابل تعویض با یکدیگر ترکیب می شوند. بدین ترتیب محافظت الکترونیکی همزمان از رادار در مقابل اخلالهای غیرفعال و غیرهمزمان را در مناطق مربوطه بدون از دست دادن کیفیت و کارائی رادار در کل منطقه تحت پوشش ضمانت می‌کند. همچنین تجهیزات کسب و جمع‌آوری داده در کامیون تجهیزات رادار نصب شده و محدودیت فاصله پست های فرماندهی و کنترل تا رادار برداشته شده است.

همچنین اطلاعات بیش از ۱۲۰ هدف توسط این رادار به طور همزمان قابل پردازش است. سامانه اخلالگر پلنا که تخصص آن عملکرد علیه رادارهای هوابرد و هواپیماهای جمع آوری الکترونیک است با ایجاد اخلال مؤثر در سامانه های دشمن، تا محدود ۲۵۰ کیلومتری رادارهای خودی را محافظت کرده و تا فاصله ۸۰ کیلومتری امکان هدفیابی برای رادارهای هوایی دشمن را از بین می‌برد، به این معنی که دشمن باید حداقل ۸۰ کیلومتر به سمت مواضعی که تحت پوشش پلنا هستند نزدیک شود که در این صورت به شدت در معرض آسیب از سوی پدافند خودی قرار می گیرد. احتمال عملکرد موفق نمونه های اولیه این سامانه در حالت کمینه ۸۰ درصد بوده است.

مشخصات سیستم پدافند موشکی S - ۲۰۰

نوع: سام / سطح به هوا
کشور سازنده: شوروی
سال ورود به خدمت: ۱۹۶۷ تا به حال
شرکت سازنده: Almaz / Antei Concern of Air Defenc / Petr Grushin design bureau
نمونه ها: S - ۲۰۰, S - ۲۰۰V(S - ۲۰۰VE), S - ۲۰۰D(S - ۲۰۰DE), S - ۲۰۰A
وزن: ۷.۱ تن
طول: ۱۰.۸ متر
کلاهک: متلاشی شونده با قدرت انفجاری بالا به وزن ۲۱۷ کیلوگرم
برد عملیاتی: ۳۰۰ کیلومتر
سقف پروازی: ۴۰ کیلومتر
سرعت: ۲۵۰۰ متر بر ثانیه معادل ۷.۵ ماخ!

از دیگر بهسازی بومی که برای اجرا روی سامانه دوربرد S - ۲۰۰ در آینده مطرح شده است؛ استفاده از موشک‌های دیگر در این سامانه است تا امکان درگیری با اهداف در بردهای متوسط و سقف پرواز پایین نیز با S - ۲۰۰ ممکن شود. این امر با توجه به اینکه رادارهای این سامانه بردهای متوسط را نیز تحت پوشش قرار می دهند می تواند S - ۲۰۰ را به عنوان سامانه میانبرد نیز کارامد ساخته و برای دفاع از S - ۲۰۰ که اساساً خود نیز هدفی برای دشمن تلقی می‌شود، بسیار مفید خواهد بود.


توانایی موشک‌های سامانه S - ۲۰۰ در تهدید هواپیماهای جنگ الکترونیک و رادارهای هوابرد است. به گفته منابع خارجی نمونه‌های آخر این سامانه توانایی ردیابی اختلالات راداری و امواج ساطع شده از رادارهای هوابرد را دارند. این ویژگی به معنی توانایی درگیری با این نوع اهداف بوده که عمدتاً در فواصل دور نسبت به مناطق درگیری مستقر می‌شوند. در اینجا برد چشمگیر موشک‌های این سامانه وارد معادلات شده و آن را به سلاحی تهدید‌آمیز علیه این نوع هواگردها تبدیل کرده و S - ۲۰۰ را به طور ویژه به سامانه‌ای ضد رادارهای پرنده یا CIRS تبدیل می‌کند.

با توجه به این که سامانههای موشکی قبل از انقلاب، تکنولوژی مطلوبی در صنعت دفاعی کشور وجود نداشت پس از انقلاب تاکتیکی کردن سامانههای موشکی در دستور کار قرار گرفت که موفقیتهایی بسیاری را به دنبال داشت.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات