یک مقام پیشین رژیم صهیونیستی: ایرانیان در مذاکرات استادند
رییس پیشین دستگاه اطلاعات ارتش رژیم صهیونیستی مدعی شد که نقش این رژیم در مذاکرات آتی ایران و جامعه بینالمللی جلوگیری از یک توافقنامه بد است که جایگاه ایران به عنوان یک کشور هستهیی را محکم کند.
به گزارشافکارنیوز،آموس یادلین، رییس پیشین دستگاه اطلاعات ارتش رژیم صهیونیستی روز دوشنبه با تکرار اتهامات غرب مبنی بر نظامی بودن برنامه هستهیی ایران از بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر این رژیم خواست که " رویکرد مثبتی " را اتخاذ کند که از گفتوگو و مذاکرات موثر به عنوان ابزاری که نسبت به یک اقدام نظامی برای حل موضوع هستهیی ایران ارجحیت دارد، استقبال میکند، ولی تاکید داشته باشد " مذاکره به نوبه خود هدف نیست، بلکه چارچوبی برای روندی است که هدف از آن خنثی کردن تهدید هستهیی نظامی ایران است ".
یادلین گفت که رژیم صهیونیستی باید روی " اصل توافقنامه و جزییات آن " تمرکز کند و افزود که جزییات از اهمیت بسیار بالایی برخوردارند.
رییس پیشین دستگاه اطلاعات ارتش رژیم صهیونیستی گفت: اگرچه مشخص است که ایرانیان همه شروط نخست وزیر(رژیم صهیونیستی) را نخواهند پذیرفت(تعلیق همه فعالیتهای غنی سازی، خروج همه اورانیوم غنی شده از ایران، تعطیل کردن سایت غنیسازی زیرزمینی در فردو و راکتور آب سنگین اراک) لازم است تعریف کنیم که چه توافقنامهای خطرات وضعیت موجود را به نفع قابل توجهی کاهش میدهد.
یادلین تاکید کرد که توافقی که احتمال آنچه وی رسیدن ایران به مرحله تسلیحات هستهیی خواند را کاهش میدهد ریسک کمتری نسبت به یک حمله نظامی دارد.
وی در ادامه ادعاهایش گفت: نخست وزیر باید تاکید کند که نظارت و شفافیت کافی نیست و تنها تا زمانی که توافقنامه اجرا میشود، به کار میآید. وظیفه ما این است که فرض کنیم این توافقنامه به صورت یکجانبه از جانب ایرانیان نقض میشود، درست مثل توافقنامه تعلیق برنامه هستهیی ایران که حسن روحانی در سال ۲۰۰۳ به عنوان مذاکرهکننده اصلی ایران با کشورهای اروپایی به آن متعهد شد.
یادلین گفت که هرگونه توافقی باید شامل پروتکل الحاقی نیز باشد.
رییس پیشین دستگاه اطلاعات ارتش رژیم صهیونیستی با بیان اینکه " ایرانیان در مذاکرات استادند و باید با تیمی هم سطح خودشان مواجه شوند " مدعی شد که ایران با وجود میانهروی که در روزهای اخیر از خود نشان داده است، هنوز هیچ مصالحهای نکرده است.
یادلین در بخشی دیگری از ادعاهایش مدعی شد که تنها دلیل اینکه ایران راضی به مصالحه شده است فشار تحریمها است و به همین دلیل اقداماتی مانند لغو تحریمها میتواند در آغاز مذاکرات مورد توافق قرار گیرند، ولی تنها باید زمانی اجرا شوند که ایران کاری را که باید انجام دهد و دامنه برنامه هستهییاش را به نحو قابل توجهی کاهش دهد.