به مناسبت روز مبارزه با استکبار:
۱۳ آبان و شعاری که فراموش نمیشود
هرچند برخی از انقلابیون خسته در مقطعی از کرده خود ابراز ندامت کردند اما ملت ایران نشان داد به اندازه کافی دلایل و حجت شرعی و ملی دارد که با تمام توان خود امروز نیز همچون سالهای گذشته فریاد بزند: مرگ بر آمریکا.
شعار مرگ بر آمریکا را شاید بتوان نتیجه نهایی دانست که ایرانیان از رابطه با آمریکا بدان دست یافتند، مردمی که بر خلاف دیگران زیربار قانون کاپیتولاسیون نرفتند و فراموش نکردند ایالات متحده در راستای تامین منافع نفتی خود چگونه دولت ملی گرای مصدق را به وسیله کودتای نظامیان و با همکاری اوباش سرنگون کرد تا به مدت ۲۵ سال یکی از سیاهترین دیکتاتوریهای تاریخ را بر ملت ایران تحمیل کند.
به گزارشافکارنیوز؛هنوز هم اگر پای صحبت مسن ترها بنشینیم از زمانی خواهند گفت که قوای متفقین پس از حمله به ایران ارازق و نان مردم را برای سربازخانههای خود مصادره و ملت ایران را در یکی از وحشتناکترین قحطیهای تاریخ معاصر گرفتار کردند.
زمانی بود که در قطارهای داخلی کوپهها را تنها به سربازهای متفقین میدادند و مردم ایران ناچار در سالنهای قطار مینشستند تا به مقصد برسند. همه اینها اما تمام داستان شعار مرگ بر آمریکا نیست.
مرگ بر آمریکا زمانی در ایران طنین انداز شد که سربازها و مستشاران مست آمریکایی در خیابانهای تهران و اصفهان و شیراز به سوی زنان و دختران ایرانی دست درازی کردند و پاسبانهای رژیم سلطنتی تنها نظاره گر این وحشیگریها شدند.
زمانی که امام خمینی(ره) به مردم ایران هشدار داد:" اینها از هر جنایتی که در ایران بکنند مصون هستند، اگر یک خادم آمریکایی، اگر یک آشپز آمریکایی مرجع تقلید شما را در وسط بازار ترور کند، زیر پا منکوب کند، پلیس ایران حق ندارد جلوی او را بگیرد! دادگاههای ایران حق ندارند محاکمه کنند، بازپرسی کنند، باید برود آمریکا! آنجا در آمریکا اربابها تکلیف را معین کنند… امروز سر و کار ما با این خبیثهاست، با آمریکاست. رییس جمهور آمریکا بداند، بداند این معنا را که منفورترین افراد دنیا است پیش ملّت ما، امروز منفورترین افراد بشر است "
اینها همه تاریخ تحقیر و توهین به ملتی بزرگ بود که به تنهایی به اندازه تمام کشورهای غربی بر جهان تاثیر گذارده بود.
۲۰۰ سال پیش از آن گئورگ ویلهلم فریدریش هگل فیلسوف بزرگ آلمانی درباره ایران گفته بود:» از دیدگاه سیاسی، ایران زادگاه نخستین امپراتوری راستین و حکومتی کامل است که از عناصری ناهمگن[بیگمان به معنای نسبی] فراهم میآید. در اینجا نژادی یگانه، مردمان بسیاری را دربر میگیرد(ولی این مردمان) فردیت خود را در پرتو حاکمیت یگانه نگاه میدارند. این امپراتوری نه همچون امپراتوری چین، پدرشاهی، و نه همچون امپراتوری هند، ایستا و بیجنبش، و نه همچون امپراتوری مغول، زودگذر، و نه همچون امپراتوری ترکان بنیادش بر ستمگری است. «و اینک شاه سرسپرده ایران میخواست با تسلیم کردن کامل
کشور به آمریکاییها مردمش را به دروازههای تمدن برساند، دروازههایی که مردم ایران بسیار پیش از همتایان غربیشان از آن عبور کرده بودند.
ابتدا مرگ بر شاه و سپس و تا امروز مرگ بر آمریکا شعار مردمی شد که هیچگاه نتوانستند یوغ بیگانه را بر گردن خود تاب بیاورند.
ملت ایران شاه را که سرنگون کرد تجهیز گروهکهای تروریستی با هدف ضربه زدن به انقلاب در دستور کار آمریکاییها قرار گرفت از آمل تا گرگان و از آنجا تا کردستان و بلوچستان و حتی کوچه وخیابانهای تهران جولانگاه تروریستهایی شد که بنا به صلاح دید همین آمریکا خون مردم بیگناه را ریختند و به سوگ عزیزانشان نشاندند. نتیجه که نگرفتند به سراغ صدام رفتند، ارتش عراق برای تصرف و تسخیر تهران تجهیز شد، هشت سال جنگ طاقت فرسا و بیش از نیم میلیون شهید دستاورد آخرین حربه آمریکاییها بود. بهانه غرب تسخیر سفارتخانهای بود که امروز پس از ۳۴ سال ثابت شده مرکز تمام قعالیتهای جاسوسی و
عملیات براندازانه علیه انقلابیون بوده است.
هنگامی که آمریکا از دوستان و متحدانش جاسوسی میکند چگونه ممکن است چشم بر روی فعالیت دشمنانش ببندد؟
زمزمههای حذف شعار مرگ بر آمریکا اینبار قویتر از گذشته مطرح شد، پای امام(ره) نیز پیش کشیده شد اما ملت ایران شعار خود را فراموش نکردند، همانگونه که هرگز از یاد نبردند چرا از دیوار لانه جاسوسی آمریکا در تهران بالا رفتند هرچند برخی از انقلابیون خسته در مقطعی از کرده خود ابراز ندامت کردند اما ملت ایران نشان داد به اندازه کافی دلایل و حجت شرعی و ملی دارد که با تمام توان خود امروز نیز همچون سالهای گذشته فریاد بزند:مرگ بر آمریکا.