تبلیغات
کد خبر: ۲۸۱۵۲۵

فلاحت پیشه در گفت‌وگو با افکارنیوز؛

چین و روسیه برای حفظ پرونده ایران در تنگنا توافق نانوشته دارند

من معتقدم روسیه و چین هر دو سیاستی غیر از ایران در تنگنا را برای خودشان تعریف نکرده بودند و معمولا در طول ده سال گذشته عادت کرده اند که هم از غرب و هم از ایران امتیاز بگیرند این موقعیتی است که حتما جایگاه ایران در این شطرنج باید عوض شود. این شرایطی است که در آن دوستی و دشمنی روسیه و چین هم زیاد قابل محاسبه نیست.

چین و روسیه برای حفظ پرونده ایران در تنگنا توافق نانوشته دارند
گروه بین الملل–

حشمت الله فلاحت پیشه عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس هشتم می گوید در مذاکرات ژنو روسیه و چین به هیچ وجه در حد انتظاری که از آن ها داشتیم ظاهر نشدند و از جهاتی سکوت این دو کشور بود که باعثشد وزنه فرانسه در مذاکرات سنگینی کند. مشروح این گفت وگو را در ادامه می خوانید:


ارزیابی شما از آنچه به عنوان کارشکنی فرانسوی ها در مذاکرات ژنو مطرح شده چیست؟

به نظر من فرانسه براساس منافع ملی خود سعی کرد عمل کند و کلیت مذاکرات در سطوح کارشناسان و معاونان نیز به سمت توافق بر اساس دغدغه های متقابلی که قبلا شکل گرفته بود پیش رفت ولی وزرای خارجه کشورهای غربی به جای آنکه به تسریع و تصویب بیانیه نهایی کمک کنند عملا یک سری مسائل را دنبال کردند که مانع از امضای بیانیه مشترک در موقع مقرر شدند. فرانسوی ها در این مذاکرات نقش منفی را بازی کردند که البته فرانسه معمولا در قبال جمهوری اسلامی ایران همواره نقش منفی را بازی کرده و کانون تجمع دشمنان مردم ایران بوده و در طول جنگ هم بطور غیر مستقیم با هواپیماهای میراژ که به صدام می داد و تجهیز صدام به سلاح شیمیایی دستشان به خون ملت ایران آلوده است.

حضور کشورهایی مانند چین و روسیه را در مذاکرات چطور ارزیابی می کنید آیا این کشورها توانستند توقعات ما را برآورده کنند؟

کشورهای چین و روسیه حضور خنثایی داشتند یعنی دو کشوری که اگر طبیعت روابط ایران با آنها را مورد توجه قرار دهیم قاعدتاً باید وزنه را به سوی ایران تغییر می دادند سکوت کردند.
به عبارتی من معتقدم که چین و روسیه هم حتی از اینکه برنامه ایران در تنگنا حفظ شود یک توافق نانوشته دارند.

فکر می کنید مخالفت فرانسه در مذاکرات روز گذشته ارتباطی به رقابتش با ایران در مسائل سوریه و لبنان یا سایر کشورهای منطقه دارد؟

باید توجه داشت که موضوع سوریه و لبنان موضوع جدیدی است حال آنکه فرانسوی ها از گذشته همواره موضعشان در قبال جمهوری اسلامی ایران متاسفانه منفی بوده است و چه راست گرایان و چه چپ گرایان در فرانسه یک سیاست دشمنی با ایران را دنبال می کردند و بخشی از عقده های قدرت طلبانه خودشان را معمولا در قبال ایران دنبال کردند و در شرایط فعلی هم سعی دارند با نزدیکی به برخی لابی ها مثل لابی صهیونیست ها و حتی با تاثیرپذیری از لابی مرتجعین مقاصد خود را پیش ببرند.

برای مذاکراتی که قرار است طی دو هفته آینده برگزار شود ایران چه دیپلماسی را می تواند برای حداکثر بهره گیری از شرایط اتخاذ کند؟

بطور طبیعی هر گونه عقب نشینی از موضع ژنو یک افت و سم جدی برای هیات ایرانی است هیچ گونه عقب نشینی نباید در دستور کار ایران قرار گیرد چراکه طرح پیشنهادی ایران یک طرح محکمه پسند بود و علاوه بر افکار عمومی داخل ایران افکار عمومی دنیا هم نسبت به آن اغنا شده بودند و امروز دیگر برای همه روشن است که جمهوری اسلامی ایران واقعا به دنبال رفع اختلاف است ولی کارشکنی هایی که صورت گرفت نشان داد که باز هم برخی کشورها در دل ۵ + ۱ سعی می کنند مسائل را سیاسی پیش ببرند.
اگر عقب نشینی صورت بگیرد و در مسائلی مثل آب سنگین اراک ایرانی ها کوتاه بیایند طرف مذاکره به این شرایط بسنده نکرده و بعد از آن دوباره مسائل دیگری را مطرح می کنند.

هیات ایرانی اصلا بداند که در بین بی ثباتی های مکرر سیاسی در خاورمیانه در اوج قدرت دارد مذاکره می کند و این ایران است که با یک انتخابات پرشور در ۲۴ خردادماه نشان داد که در منطقه کاملا با ثبات بوده است و در حال حاضر نیز چه رای دهندگان به آقای روحانی و چه کسانی که به ایشان رای ندادند به حقانیت موضع دولت در سیاست هسته ای ایمان دارند.

مردم خط و مشی های دیپلماسی خودشان را از دولت می گیرند لذا دلیلی ندارد که طرف ایرانی از موضع ژنو کوتاه بیاید ضمن آنکه حتما طرف های غربی می دانند که در داخل ایران دولت به شدت تحت فشار است که در این شرایط تحریم های ناعادلانه حتی به سمت استفاده تجاری از فن آوری هسته ای، علم و تولیدات هسته ای روی آورد. به عنوان مثال ایران الان توانایی لازم برای تولید ۶۰ درصد را هم دارد سوختی که می تواند برای کشتی ها و ناوبری دریایی حداکثر استفاده را داشته باشد.

به نظر شما این دور مذاکرات فشرده نتیجه ای را هم برای ایران به دنبال داشت؟

من معتقدم که دیپلماسی عمومی جمهوری اسلامی نتیجه لازم خودش را گرفته یعنی ایران موضع حق طلبانه ای را ارائه داد اما دیپلماسی رسمی متاسفانه عرصه بازی منافع قدرت هاست و به همین دلیل قدرت ها مانع از آن شدند که توافق خاصی شکل بگیرد.

به عنوان یک تحلیلگر مسائل بین الملل به آینده مذاکرات خوش بین هستید؟

من همچون گذشته محتاطانه به این مذاکرات خوش بین هستم و معتقدم روز به روز حقانیت فشار بر ایران بیشتر برای قدرت های غربی زیر سوال می رود همین مساله باعثشکاف در جمعی می شود که علیه ایران و در قالب سیاست تحریمی شکل داده بودند و لذا به نظر می رسد امکان رسیدن به توافق از موضع قدرت وجود دارد. تنها راه ما هم همین است اگر تنش زدایی از موضع اقتدار نباشد حتما عقب نشینی های ممتد و مکرر را به ایران تحمیل خواهند کرد.

بنابراین شما معتقدید چنانچه قرار باشد پیشنهادات مکرر مطرح شود و ایران بپذیرد غربی ها باز هم موارد دیگری را مطرح می کنند در این صورت چه تدابیری باید اندیشید؟

امکان عقب نشینی در طرح ایران وجود ندارد چون این طرح بر اساس مقتضیات دو طرف دیده شده و اگر عدولی از موضع گیری قرار است شکل بگیرد این عدول باید نزد طرف های ۵ + ۱ شکل بگیرد.

نقش روسیه و حضور اقای سرگئی لاورف را در مذاکرات چطور ارزیابی می کنید؟

من معتقدم روسیه و چین هر دو سیاستی غیر از ایران در تنگنا را برای خودشان تعریف نکرده بودند و معمولا در طول ده سال گذشته عادت کرده اند که هم از غرب و هم از ایران امتیاز بگیرند این موقعیتی است که حتما جایگاه ایران در این شطرنج باید عوض شود .این شرایطی است که در آن دوستی و دشمنی روسیه و چین هم زیاد قابل محاسبه نیست.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات