تبلیغات
کد خبر: ۲۹۰۲۳

حمایت از ورشکستگانی چون موسوی وکروبی


روزنامه کیهان در جدیدترین نسخه خود در خبر ویژه با عنوان «اپوزیسیون با حمایت از جریان مسئله دار نوک حمله را متوجه ولایت فقیه کند» آورده است:

یکی از عناصر فراری ضدانقلاب با استقبال از تحرکات جریان انحرافی برای ایجاد تقابل و شکاف در حاکمیت تصریح کرد: برخلاف خواست رهبری و منتقدان اصولگرا که بنا دارند از تنش ها کاسته شود و فضا به سمت آرامش برود، تشدید دعوا و تندتر شدن فضا به نفع اپوزیسیون سبز است.
علی افشاری در تحلیلی که از سوی پایگاه اینترنتی تهران ریویو منتشر شده، برخی اوهام و آرزوهای ناکام محافل ضدانقلاب را لو می دهد و می نویسد: رصد کردن واقعیت های کنونی صحنه سیاسی ایران گوشزد می سازد که با توجه به رکود جریان سبز و برآوردن دوباره سرخوردگی و یأس در این جریان، ناگزیر، اختلاف در حاکمیت مسئله اصلی کوتاه مدت سیاسی ایران خواهد بود. شکاف پدید آمده فرصتی را در اختیار مخالفان قرار می دهد اما برخورد انفعالی آن را تلف می سازد.
این عنصر متوهم که در استخدام محافل نومحافظه کار آمریکایی قرار دارد، به اپوزیسیون ضدانقلاب توصیه می کند: واکنش مناسب، محتاج در نظر گرفتن اصولی است. نخست پرهیز از شتابزدگی برای اقدام عمل مستقل در مقطع فعلی است. هرگونه تحرک و دعوت به تجمع و تحصن در این روزها می تواند در روند ایجاد شکاف در درون حاکمیت اخلال ایجاد کند و زمینه را برای متحد شدن دوباره آنها علیه جنبش سبز مساعد سازد. خویشتن داری و صبر هوشمندانه کمک می نماید تا سطح درگیری به نقطه بازگشت ناپذیر ارتقا یابد(!!)
وی می افزاید: مولفه دیگر، اجتناب از سمت گیری به نفع طرفین ماجرا و ادغام در پروژه های آنان است. طرفین در ستیزه جویی در سیاست خارجی و اقتدارگرایی متفق القول هستند، فقط حلقه یاران[خاص] دولت به صورت نسبی به سیاست های فرهنگی باز اعتقاد دارند. بنابراین شکاف مردم سالاری و آمریت قابل تحویل به کشمکش های اخیر نیست اما برخورد فعال با این شکاف و گسترش آن کمک می کند تا هم فشار بر روی اپوزیسیون کاهش یابد هم فرصت برای تحرک سیاسی مهیا گردد. همچنین هر چه تکثر و واگرایی در درون نظام سیاسی بیشتر شود، هر چند هدف درگیری های فعلی پلورالیسم نیست اما تبعات ناخواسته آن به ناتوانی نظام سیاسی در استقرار حاکمیت یکپارچه منجر می شود.
این عنصر نفوذی گروهک نهضت آزادی در دفتر تحکیم که در آمریکا زدگی روی دست نهضتی ها بلند شد و حتی از تحریم ملت ایران و اطلاعات فروشی و نوکری برای آمریکا دفاع کرده است، در ادامه نوشته خود آورده است: اگر منازعه به سطح زورآزمایی خیابانی کشیده شود، فرصت بسیار مناسبی برای ماست تا با نیروی بیشتری در مقابل حاکمیت قرار بگیریم. البته نیروهای حامی جریان تقابل، به میزان زیادی کمتر از نیروهای وفادار به رهبری است. در مجموع تضعیف رهبر و ولایت فقیه ارزش بیشتری برای اپوزیسیون دارد زیرا ولایت فقیه جنبه نهادی و دائمی دارد. همچنین نیروهای تندرو و حاضران همیشگی صحنه ها، حول این نهاد سازماندهی شده اند. آنها ریشه دارتر از جریان حامی[خاص] دولت هستند که پایگاه مشخصی درون نظام ندارد.
وی در پایان با بیان این که «جریان احمدی نژاد[جریان انحرافی نفوذی در دولت اصولگرا] بدون اتکاء به رهبری توان بقای مستقل ندارد و ماهیتش به جریان میرا و گذرا نزدیک تر است»، محور اهداف ضدانقلاب را خدشه به ولایت فقیه توصیف کرده و می نویسد: بنابراین معطوف کردن جبهه اصلی حملات به رهبری و جایگاه ولایت فقیه به مراتب کارآمدتر است.
اين اظهارات از سر توهم هر چند نگاه خريدارا نه محافل ضدانقلاب نسبت به جريان انحرافي را نشان مي دهد در عين حال از يك سو واماندگي اپوزيسيون را نشان مي دهد و از ديگر سو آشكار مي سازد كه آنان همچنان در توهم و جهل مركب خويش غوطه مي خورند و اصطلاحا آنها را يابو برداشته است و الا اگر جز اين بود به يك باند فاقد ريشه در ميان ملت و حاكميت و نخبگان دل نمي بستند و حماقت حمايت از ورشكستگاني چون موسوي و كروبي را تكرار نمي كردند.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات