ریخت شناسی جریان انحرافی، به قلم چهره نزدیک به مشایی
جناب مشایی؛ گل رُز به دشمن ندهید
شکی در نفوذ افکاری فراماسونری و سوپر ملی گرایانه در این جریان نیست. دوم آنکه؛ افزایش توان رسانه ای[تاسیس و راه اندازی روزنامه های هفت صبح، تماشا، ماهنامه رونا، هفته نامه یکشنبه و سایت های زنجیره ای] به عنوان بازوی سیاسی برای بهره برداری های خاص اقتصادی یکی دیگر از برنامه های واضح این جریان است.
اشاره؛ پویا دبیری مهر، از فعالان رسانه ای که همواره از جمله خبرنگاران جوان حامی احمدی نژاد و مشایی و بقایی بوده است و در جریان فعالیت های رسانه ای طیف حامی مشایی موسوم به جریان انحرافی نیز قرار داشته است، پس از رخداد های اخیر یادداشتی را برای آینده ارسال کرده است که حاوی نکات جالبیست. متن این یادداشت را در ادامه میبینید. آینده آمادگی دارد در صورت لزوم نگاه سایر نزدیکان این جریان را انتشار بدهد.![]()
داستان اطرافیان دولت و محمود احمدی نژاد داستان همان مریدی است که به مردم میگفت که استادم برای نمازهرشب به آسمان هفتم میرود. استاد در جواب مردم گفت: «من برای اینکه پشت بام خانه ام بروم نردبان میگذارم چطورمیروم آسمان هفتم». مریدکه فکرمی کرد ازهمه بیشتر میداند به مردم گفت: «استاد برای خودش می گوید، شکرخورده! من میدانم که هرشب به آسمان هفتم میرود!».
دولت محمود احمدی نژاد که دولتی پر هزینه در میان دول بعد از انقلاب محسوب می شود و هزینه های مادی و معنوی زیادی برای انقلاب اسلامی داشته است از چند حیثقابل بررسی است.
نکته نخست آنکه؛ بر خلاف دولت های قبلی که بر پایه " اصل رفاقت " و " صمیمیت " اداره می شدند و در جایی " فساد اداری و پارتی بازی " داد همگان، خاصه لایه اجتماعی مردم را در آورده بود، دولتی است بر پایه و اساس و اصالتی به نام " وظیفه مداری ". بر همین اساس است که احمدی نژاد تاکنون چند دَست، مدیران ارشد دورِ خود را تغییر داده است و در این مسیر با وزیر اطلاعات هم شوخی ندارد و اگر لازم ببیند او را هم تغییر می دهد. سه وزیر نزدیک به حلقه خود را ناگهان کنار می گذارد و بی شک در این راه یکی از غیر قابل پیش بینی ترین روسای جمهور است.
نکته دوم آنکه؛ احمدی نژاد از نظر شخصیتی انسانی است " نمک شناس " و " رفاقت طلب ". اگر با احمدی نژاد دمخور باشی، او تو را به سادگی فراموش نخواهد کرد و قدر نیروهای ارزشی را می داند و در راه دفاع از آنها تا لبه تیغ هم می رود.
نکته سوم آنکه؛ قطع ید حلقه های فساد شناخته شده از سوی احمدی نژاد[کسانی که سال های با عنوانین متفاوت و با استفاده از رانت قدرت و ثروت دست به چپاول سرمایه های کشور زدند] سبب شد تا لایه ای از دشمنان دو آتشه برای او پیدا شود که همواره در جریان های سیاسی پرچمدار مبارزه با بی عدالتی و ظلم و فساد و تبعیض می شوند.
در بسط موضوع های مطرح شده باید تامل داشت که همانطور که بر اساس تئوری فکری محمود احمدی نژاد مبنی بر مبارزه با بی عدالتی و اجرای طرح های عدالت محور از سوی او و نیز مبارزه با پارتی بازی و رانت خواری و کوتاه کردن دست " چپاول گران شُهره "، دولت در بسیاری موارد صحیح عمل کرد و قُبح مبارزه با این عناوین را در جامعه و در میان نخبگان سیاسی ریخت به همان نسبت " حلقه فساد "، " رانت خواری " و " چپاول " در میان لایه های نفوذی و نزدیک به رئیس جمهور به وجود آمد. کسانی که در صدد هستند هر چه بیشتر خود را به دولت و احمدی نژاد نزدیک کنند تا همه اعمال به نام دولت و رئیس جمهور اما به کام آنها تمام
شود.
رشد و نمو این لایه های فساد آهسته آهسته رخ داد و هیچکس نیز از آن خبری نداشت تا آنکه برخی شاخصه های آن بروز کرد. یکی از تفاوت های دولت احمدی نژاد با دولت های گذشته، خاصه دولت هفتم و هشتم و دوره اصلاحات در موضوع تقسیم قدرت است.
در دولت خاتمی با شعار توسعه سیاسی، گسترش احزاب سیاسی صورت گرفت و با باز شدن فضای رسانه ای جامعه و انتشار پی در پی نشریات به نوعی فهم و شعور سیاسی جامعه در حد اعتدال بالا رفت و یک یاز شاخص های تقسیم قدرت هویدا شد و این امر به طور مشهود صورت گرفت، گرچه با این رویه مخالفت هایی نیز صورت گرفت.
اما در دولت های نهم و دهم کمتر اتفاقی که افتاد تقسیم قدرت بود و جامعه شاهد تمرکز قدرت در دولت بود آن هم در لایه های داخلی دولت نه همه اجزا و ارکان وزرا.![]()
نفر اول از سمت چپ
در جایی دیده شد که حتا برخی وزرا اعلام کردند که عملا ما هیچ قدرت و ابزاری برای اعمال نفوذ به زیرمجموعه خود نداشتیم. اما قدرت منتقل شده به کجا رفت؟ برخی چهره های نزدیک به رئیس جمهور و گاها غریبه خود را به این حلقه نزدیک کردند و توانستند قدرت متمرکز را جذب کرده و از طریق دو فرآیند سیاست و اقتصاد کاریزما و طرفیت های مانور دهی خود را افزایش دهند.
در همین مسیر با استفاده از قدرت متمرکز سیاسی ابتدا توانستند پیروزی هایی در راستای فعالیت های انتخاباتی به دست بیاورند[شوراها و ریاست جمهوری] و صرفا در این مسیر ماندند و برخی نیز با نیم نگاهی به رخدادهای سیاسی به سرعت توان اقتصادی خود را مضاعف کردند و فرضیه " افزایش تمرکز قدرت مساوی است با گسترش فساد " را عملی کردند.
چه آنکه بر اساس این نظریه همواره تمرکز قدرت فسادآور است و آن شد که اکنون شاهد فساد اقتصادی در بخشی از بدنه نزدیک به دولت هستیم.
جالب آنکه احمدی نژاد در مقام رئیس جمهور همواره در صورت روشن شدن این مساله به شدت با آن برخورد کرده است، اما به دلیل اعتماد و فاکتور " نمک شناسی و رفاقت طلبی " گاها این موضوع را مشاهده نکرده است.
اما ریخت شناسی جریانی موسوم به جریان انحرافی ابهام موجود در فضای سیاسی را بیش از پیش بر طرف خواهد کرد.
نخست آنکه؛ شکی در نفوذ افکاری فراماسونری و سوپر ملی گرایانه در این جریان نیست.
دوم آنکه؛ افزایش توان رسانه ای[تاسیس و راه اندازی روزنامه های هفت صبح، تماشا، ماهنامه رونا، هفته نامه یکشنبه و سایت های زنجیره ای] به عنوان بازوی سیاسی برای بهره برداری های خاص اقتصادی یکی دیگر از برنامه های واضح این جریان است.
اما دو ابهام بزرگ همچنان وجود دارد. اول آنکه ایجاد فضای مافوق جسمی و جن و جن گیری و رمالی و انتساب آن به دولت و جریان موسوم به انحرافی با چه هدفی و از چه کانالی هدایت و حمایت می شود؟
دوم آنکه؛ هدایت جریان انحرافی به واقع با چه کس یا کسانی است و آیا جریان مصطلح انحرافی امروز در فضای سیاسی ایران انحراف دارد یا جریان هایی که سال های انحراف داشته اند و در حال حاضر توان انحراف داشتن ندارند؟
پر واضح است که در موضوع ولایت فقیه و خانه نشینی چند روز رئیس جمهور کسانی این موضوع را هدایت کردند تا به منافع خود برسند و گرنه اختلاف به وجود آمده اختلافی از دورن خانواده بود و رئیس جمهور و مقام معظم رهبری نیز آنقدر والا مقام هستند که بتوانند این اختلاف سلیقه را به سادگی حل کنند، که کردند.
ماهیگیران صحنه گل آلود شده یک ماه اخیر فضای سیاست ایران، مدح گویانه سینه خود را سپر کردند که می کُشیم و می گیریم و می بُریم؛ بی توجه به رمز اصلی و شالوده فکری مقام معظم رهبری که همانا پیوند و ایجاد آرامش در جامعه است و سر رشته این تسبیح نیز شخص آیت الله العظمی خامنه ای است.
جامعه سیاسی ایران و مردم به واقع ثابت کرده اند که " سِره " را از " ناسِره " تشخیص می دهند و چه خوب آن عالم غیب گفت: این همه جنگ و جدل حاصل کوته نظری است / گر نظر پاک کنی کعبه و بت خانه یکی ست / هرکسی قصه شوق ش بربانی گوید / چونکه مینگرم حاصل افسانه یکی ست.
بی شک اگر جریانی در مقابل ولایت فقیه به عنوان رکن اصلی حاکمیت جمهوری اسلامی ایستادگی کند از دورن فرو می پاشد و نیازی به بگیر و ببند نیست، چه آنکه جریان های مخالف این اصل در صدر انقلاب نیز مفتضحانه از میان رفتند. در این بین نیز همانطور که رئیس جمهور با وزرایش اهل تعارف نیست؛ ۲۴ میلیونی که به او رای داده اند نیز اهل تعارف نیستند و از وی پاسخ خواهند خواست.![]()
در خصوص فساد به وجود آمده در گوشه ای از بدنه دولت نیز همینطور است. بی شک جناب اسفندیار رحیم مشایی به زودی در خصوص اشخاص مساله دار توضیح می دهند و قائله را یک بار برای همیشه پایان می دهند، توضیح در خصوص رسانه های وابسته به ایشان، توضیح درباره حسین. ن، توضیح در خصوص م. ش. م که حلقه مفقوده فساد شده است، توضیح در خصوص م. ش، سرحلقه ارتباط با هنرمندان، توضیح در خصوص ح. ن و توضیح در خصوص جریان انحرافی و نسبت ایشان با ولایت فقیه.
از آنجایی که جناب اسفندیار رحیم مشایی را که امروزه سیبل جریان های نوکسیه، سهم خواه و زیاده طلب و بعضا عدالت خواه شده است، می شناسم به نظر می رسد تنویر افکار عمومی عملی است که از سوی جامعه عکس العملی مثبت و در خور خواهد داشت و گل رُز نیز به دشمنان ملت نخواهد داد.
چو بشنوی سخن اهل دل، مگو كه خطاست/سخن شناس نِهی،جان من خطا اینجاست/نازنینی چو تو پاكدل وپاك نهاد/بهترآن است بامردم بدننشینی.