ترور ناموفق اکبر هاشمی رفسنجانی
… شب ۴ خرداد ۱۳۵۸ دو نفر به درب خانه هاشمی مراجعه و اعلام می کنند که حامل پیام مهمی از سوی ناطق نوری برای وی هستند که تنها محافظ موجود به آنها اجازه ورود میدهد.
كشور ايران طي سال هاي گذشته همواره يكي از قربانيان ترور و تروريسم بوده است و سازمان منافقین خلق ایران در طول ۳۲ سال گذشته با توجه به جنایاتی که در حق ملت ايران انجام داده، در نزد آنها از منفورترین گروه های تروریستی در جهان معاصر شناخته شده است.
به گزارش دانشجو؛ جنایات بی شمار و ترورهای کور و جنایتکارانه در حق مسئولان و مردم حزب اللهی و عادی ایران تنها بخشی از جنایات این گروه تروریستی است که در این میان برخی از این ترورهای کور به نتیجه نرسید؛ از آن جمله می توان به ترور ناموفق آیت الله علی اکبر هاشمی رفسنجانی، واقعه ای که در شب ۴ خرداد ۱۳۵۸و تنها ۲۲ روز بعد از ترور و شهادت شهید مطهری رخ داد، اشاره کرد.
وقتی منافقان، دکتر مطهری را شهید کردند، امام(ره) گفتند که برای آقای هاشمی محافظ بگذارند؛ البته وقتی آقای هاشمی به خانه میآمد، محافظان را مرخص میکرد و آنها میرفتند.
۴ خرداد ۱۳۵۸ که جمعه شب بود، دو نفر به درب خانه هاشمی مراجعه کرده و اعلام می کنند حامل پیام مهمی از سوی ناطق نوری برای وی هستند که تنها محافظ موجود به آنهااجازه ورود میدهد.
واقعه این ترور از زبان بسیاری از افراد خانواده هاشمی نقل شده است که سخنان مرعشی، همسر رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام به عنوان شاهد عینی این حادثه موثق تر است.
وی در تشریح این واقعه می گوید: «آن زمان خانه ما خیلی جمع و جور بود. رفتم چادر نمازم را بردارم و نماز بخوانم. از مقابل اتاق که رد شدم، دیدم انگار دو سه نفر دارند کشتی میگیرند! تعجب کردم چون آقای هاشمی داخل آن اتاق بودند. در را باز کردم دیدم که ایشان با یک نفر گلاویز شدهاند. پاسدار ما نیز در حیاط کنار حوض بود. غروب بود و هوا تاریک شده بود. پاسدار از پشت شیشه میبیند که آقای هاشمی با یک نفر دیگر گلاویز شدهاند. من در را که باز کردم و این صحنه را دیدم، رفتم داخل. آن مرد چند بار به صورت آقای هاشمی زده بود و صورت او سیاه شده بود. بعد نفر دوم منافقین با اسلحه وارد اتاق شد. اول
فکر کردم که یکی از پاسدارها برای کمک آمده. اما دیدم نه، این آدم غریبه است. پریدم جلو. آقای هاشمی را پرت کردم روی زمین. یادم آمد که منافقین به سر آقای مطهری شلیک کرده بودند. خودم را انداختم روی آقای هاشمی و دستهایم را دور سر او گرفتم. این پدرسوخته نیز هیچ ابا نکرد. دستش را زیر دست من آورد و دو تا تیر پشت سر هم خالی کرد. یک تیر هم زد به دیوار اتاق و از در رفت. احتمال داد که آقای هاشمی کشته شده است. او که رفت، من بلند شدم. دیدم خون از شکم آقای هاشمی بیرون زده. چادری را که برای نماز برداشته بودم، دور بدن آقای هاشمی بستم.»
اکبر هاشمی رفسنجانی در ساعت ۲۰:۴۵ به بیمارستان شهدا منتقل شد. او از ناحیه شکم قسمت بالا و راست مورد اصابت قرار گرفته بود، جراحی تا آخر شب طول کشید، تیر به کبد ایشان خورده و پرده دیافراگم نیز پاره شده بود.
در بخش دیگری از خاطرات مرعشی در خصوص ارادت مردم به هاشمی در سال ۵۸ آمده است: «دکترها میگفتند که آقای هاشمی خون احتیاج دارد. باید به او خون بدهید. وقتی من رفتم خون بدهم، دیدم صف طولانی تشکیل شده و مردم آمده بودند خون بدهند. من وقتی مردم را دیدم، گریهام گرفت که چقدر این مردم وفادار هستند.»
هاشمی رفسنجانی ۱۵ روز بعد از بیمارستان مرخص شد؛ این ترور توسط گروه فرقان صورت گرفت و بعدها تروریستهای فرقان دستگیر شدند.
امسال و در سالروز سوء قصد به جان ايشان و در حالي كه وي و خانواده اش روزهای پرهجمه ای را به دليل اتخاذ مواضع و رفتارها و اظهارنظرهاي پرابهام و گاها پرحاشيه پس از انتخابات ریاست جمهوی ۸۸ پشت سر گذاشته اند، اين سوال را در اذهان برخي دلسوزان انقلاب مطرح مي كند كه شخصيتي كه روزي مردم براي اهداي خون به تن زخمي اش صف طولاني تشكيل مي دهند، امروز با گذشت ۳۲ سال از انقلاب و بخصوص بعد از حوادث انتخابات، چرا خانواده و بخصوص فرزندانش در بين افكار عمومي از مقبوليت خوبي برخوردار نيستند؟