جنجال مستند " من روحانی هستم "
چرا خاطرات روزانه هاشمی دردسر می سازد؟!
نمی توان آنچه به رشته تحریر درآمده را هرگاه بخواهیم بپذیریم و به آن استناد کنیم و هرگاه به ضررمان بود انکار و تکذیب. چنین برداشت دو سویه ای از یادداشت های یک شخصیت طراز اول سیاسی بیش از همه به اعتبار خود آن شخصیت لطمه خواهد زد نه استناد کنندگان به آن.
" خاطرات روزانه ام را هر شب در یک تقویم می نویسم، اما مسائل مهمی در کشور هست که هم نوشت آن ها و هم ننوشتن آن ها خوب نیست به خاطر مسائل امنیتی و مصلحت کلی کشور نمی خواهم در خاطرات روزانه ام بنویسم که بعضاً افرادی به آن دسترسی دارند. به همین خاطر اینگونه مسائل را در یک تقویم کوچک که معمولاً همراه من هست، می نویسم تا فراموش نشود و هنگام چاپ خاطرات، این دو متن – البته اگر مصلحت کتمان برطرف شده باشد – تلفیق می شوند. "
به گزارشافکارنیوز؛این ها بخشی از مصاحبه هاشمی رفسنجانی با مجله مهرنامه(شماره ۱۴) درباره دفتر خاطرات محرمانه اش و نیز نحوه نگارش یادداشت های روزانه است، یادداشتهایی که حالا قسمتی از آن برای حسن روحانی دردسر ساز شده.
هرچند رئیس مجلس می گوید آنچه درباره ماجرای مک فارلین در سی دی " من روحانی هستم " آمده دروغی به تاریخ است اما کارگردان این مجموعه گفته است استنادش تنها به خاطرات هاشمی رفسنجانی بوده که اتفاقاً به روشنی درباره نقش حسن روحانی در آن ماجرا اظهار نظر کرده است.
هاشمی دراینباره در کتاب اوج دفاع خاطرات روز ۴ خرداد ماه سال ۶۵نوشته است: " «آقای[محسن] کنگرلو اطلاع داد که هواپیمای حامل قطعات گرانقیمت آمریکایی – که با پاسپورت ایرلندی آمدهاند و به نام ایرلندی هستند – در فضای تهران است. به آقای دکتر روحانی گفتم که برای کنترل قطعات و اداره مسائل سیاسی و مذاکرات همکاری کنند. افطار میهمان نخستوزیر بودیم. آقایان[محسن] کنگرلو[مشاور نخستوزیر] و[احمد] وحیدی[مسوول اطلاعات سپاه] آمدند.
گزارش وضع هیات آمریکایی را دادند. یکچهارم قطعات هاک درخواستی را آوردهاند. آقای مک فارلین مشاور ویژه ریگان و شخصیتهای حساس دیگر آمریکا در هیاتاند. برای سران کشور ما کلت و شیرینی، هدیه آوردهاند و خواهان ملاقات با سراناند. قرار شد هدیه را نپذیریم و ملاقات ندهیم و مذاکره را در سطح دکتر هادی و دکتر روحانی و مهدینژاد مخفی نگه داریم و[مذاکرات] محدود به مساله گروگانهای آمریکایی در لبنان و دادن قطعات هاک و چند قلم دیگر اسلحه[باشد].
آنها بیشتر خواهان مذاکره در مسائل کلی و سیاسیاند. میخواهند یک نفر دائما در هواپیمای خودشان برای تماس با خارج از طریق ماهواره بماند. این را هم قبول نکردیم "
اینکه چرا حسن روحانی و با سایر منتقدان سی دی " من روحانی هستم " به جای ارائه توضیحات درباره ماجرای مک فارلین راه انکار کلی ماجرا را پیش گرفته اند بدرستی معلوم نیست زیرا آنطور که از خاطرات هاشمی رفسنجانی برمی آید اتفاقاً مقامات ایرانی با مک فارلین و تیم همراهش مذاکره نکرده و آمریکایی ها دست خالی تهران را ترک کرده اند.
کلیت موضوع چنانکه می دانیم نمی تواند موجبات انتقاد از دولت روحانی و شخص وی را فراهم کند مگر آنکه چنانچه دیده شد اصل فعالیت حسن روحانی در ماجرای مک فارلین انکار شود که در آن صورت نیز باید خاطرات هاشمی را زیر سوال برد نه یک مستند ژورنالیستی که اتفاقاً چندان هم نتوانسته زوایای موضوع را به خوبی بررسی کند و تنها به طرح مسئله به صورت مبهم بسنده کرده است.
اما چرا وجود خاطرات هاشمی رفسنجانی تا این اندازه حاشیه ساز می شود؟ و اینکه چرا اطرافیان رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام هر از گاهی مجبور به انکار و یا تکذیب موضوعی در ارتباط با خاطرات وی می شوند را باید در ساختار فضای سیاسی ایران جست وجو کرد.
شخص هاشمی رفسنجانی با الهام از سیاستمداران پیش از انقلاب اقدام به نوشتن یادداشت های روزانه و بعضاً انتشار آن ها کرده است. خود وی دراین باره به مهرنامه می گوید: " خاطرات اسدالله علم را نخوانده بودم و بعداً خواندم اما خاطران بعضی از شخصیت های سیاسی آن زمان و زمان قاجاریه را دیده بودم به خصوص زمانی که کتاب " امیرکبیر قهرمان مبارزه با استعمار " را می نوشتم، به خاطرات نویسندگان داخلی و خارجی آن زمان مراجعه می کردم... پس تاریخ شفاهی که اخیراً هم در ایران مرسوم شده و مسئولان مصاحبه می کنند می تواند شرحی برای منابع تاریخی باشد "
با این حال بهتر است پیش از منتقدان ، هواداران و اطرافیان خود هاشمی تکلیف خود را با خاطرات و یاداشت های روزانه او روشن کنند، چرا که متن خاطرات و یادداشت های وی مشخص و تقریباً قسمت عمده آن در دسترس همگان است، نمی توان آنچه به رشته تحریر درآمده را هرگاه بخواهیم بپذیریم و به آن استناد کنیم و هرگاه به ضررمان بود انکار و تکذیب. چنین برداشت دو سویه ای از یادداشت های یک شخصیت طراز اول سیاسی بیش از همه به اعتبار خود آن شخصیت لطمه خواهد زد نه استناد کنندگان به آن.