تبلیغات
کد خبر: ۳۳۷۸۱۱

سخنان متفاوت دکتر محمد رجبی دوانی:

بیشترین سود سازش با غرب را تجار می‌برند

فشار پنهان اهل اقتصاد بازار را که عمدتا ۹۹ درصد متکی به واردات هستند را دست کم نگیرید، این رویه پنهان است. اگر چهار نفر وکیل یا وزیر یا روزنامه نویس این خط سازش را پیروی می کنند سخنگوی کسانی هستند که سود این قضیه را می بینند و رابطه با غرب بیشترین سود را برای تجار دارد.

بیشترین سود سازش با غرب را تجار می‌برند

به گزارش افکارنیوز، مقام معظم رهبری(مدظله) در دیدار اخیر با نمایندگان مجلس شورای اسلامی درباره تفکر سازش و تفکر مبارزه فرمودند: «اینهایى که براى تئوریزه کردن سازش و تسلیم و اطاعت در مقابل زورگویان، نظام را متّهم میکنند به جنگ‌طلبى یا به تئوریزه کردن جنگ، دارند خیانت میکنند، دروغ میگویند». لذا به منظور بررسی ریشه های فکری سردمداران خط سازش در کشور در مصاحبه ای با دکتر محمد رجبی دوانی، شاگرد برجسته مرحوم فردید، رئیس سابق بنیاد سینمای فارابی و رئیس فعلی کتابخانه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی به گفتگو نشسته ایم که متن آن در ادامه می آید.

رهبر انقلاب در دیدار اخیرشان با مسئولین نظام بحثاز برخی تلاش ها برای تئوریزه کردن سازش با ستمکاران را مطرح نمودند. با توجه به شرایط موجود کشور و تغییر رویه دیپلماسی کشور و مسائلی مثل مذاکرات هسته ای به نظر حضرتعالی ریشه جریانی که به دنبال تئوریزه کردن سازش در کشور است را باید در چه جریان فکری و یا اشخاصی جستجو نمود؟

هشدار های رهبری معظم بیشتر جنبه ی عام دارد که وقتی جنبه ی عام داشته باشد طبعا متوجه دولت هم می شود اگر جنبه ی خاص داشت یعنی فقط اشاره به قضیه ی دولت باشد می بایستی مصادیق اش هم ذکر شود و وقتی جنبه ی عام داشته باشد طبعا شامل دولت هم می شود به خصوص اگر توجه کنیم بیش از گرایش هایی در دولت، گرایش شدیدی به سازش در بازار و تجارت وجود دارد و شما این را نادیده نگیرید؟

یعنی خواست سازش در بازار عمومی شده است؟

حتی بسیار شدیدتر از دولت خاتمی که بیشتر از دولت فعلی خواهان بود. بیش از همه ی این ها چیزی که همیشه مغفول باقی مانده این است که عمیق ترین طرفداران سازش تجار هستند.

چون بازار ما، بازار تولید نیست و بازار مصرف است و قطعا به واردات متکی است و می بینیم که در موضوعات اقتصادی کشور بیش از آن که گفته شود تولید کنندگان محترم، کشاورزان محترم می گویند تجار محترم. تاجر کارش واردات است و هر نوع درگیری ما با غرب که شیطان آخر الزمان است موجب مسدود شدن راه واردات می شود و بازار را متضرر می کند. شما فشار پنهان اهل اقتصاد بازار را که عمدتا ۹۹درصد متکی به واردات هستند، بروید در بازار ببینید دست کم نگیرید این رویه پنهان است اگر چهار نفر وکیل یا وزیر یا روزنامه نویس این خط سازش را پیروی می کنند سخنگوی کسانی هستند که سود این قضیه را می بینند و رابطه با غرب بیشترین سود را برای تجار دارد.

میزان تاثیرگذاری بازار روی این جریان و تئوری سازش در بعضی از مسئولین به این خاطر نیست که خود سیاستمداران در اقتصاد دخیل هستند و ذی نفع هستند؟

طبعا این هم هست. ولی اگر شما درصدی که آن ها به سیاستمداران دخیل بودند مقایسه کنید که با درصدی که نصیب خودشان می شود آن وقت می پرسید سود اصلی کجاست؟ مسلما کسی که طرفدار سرمایه داری و مخالف افزایش مالیات و کنترل حساب ها است، مخالف افشای باند راندخوارها یا مخالف افشای باندی که ده ها هزار دلار پول از بانک گرفته اند پس نداده اند. لذا شما این رویه ی پنهان هواداری سازش و تسلیم را دست کم نگیرید. هر کدام از تجار و وارد کنندگان را که صحبت می کنید پشت سر روزنامه نگاران و سیاستمداران طرفدار سازش هستند حالا بعضی ها به لحاظ سیاسی ممکن است شعارهای اصولگرایانه هم بدهند ولی در عمل می بینید ارتزاق شان در این مسیر است.

اگر کشوری بودیم که اقتصادش بر مبنای توسعه ی تولید کشاورزی، صنعتی و صادرات بود محل تجارت، طبعا سخت ترین مخالفان سازش اهل بازار بودند چون کالای خارجی جلوی صادرات این ها را می گرفت ولی وقتی که ما می بینیم به قیمت تمام شدن تولیدات داخلی از هر کجای دنیا کالا وارد می کنند و تجارت وابسته به واردات شده است حتی تولید ماشین را دارند دچار وقفه می کنند این ها در واقع جریان های پنهان موثر در قدرت گیری کسانی که هواداران سازش و تسلیم هستند.

شکل گرفتن این تئوری را کجا می بینید؟ به نظر شما جریان سرمایه داری که با سیاست در دوره ی سازندگی پیوند خورد، به نظر شما پایه ی شکل گیری آن نبود؟

همیشه یک نظریه مبتنی بر یک جریان واقعی است که شکل می گیرد. یعنی یک جریان واقعی وجود دارد که منجر به پیدایش نظریه می شود که خود این نظریه همان جریان واقعی را تقویت می کند. عده ای که از اول انقلاب روابط نامشروع اقتصادی داشتند و امام با نهیب های شدید این ها را در بیاناتشان به عنوان محتکر و … نام برده است و دولت های وقت هم در بحبوحه جنگ با این ها درگیر بوده اند.

لذا این منافع نامشروع مبنایی می‌شود برای ارائه ی نظریه ای که این وضع غیر نرمال را به وضع نرمال تبدیل می کند یعنی این وضعیت نامشروع را به آن مشروعیت بخشید. در بحبوحه ی جنگ اگر سیاست کوپنی نبود که به مردم جیره بدهند در آن دوره مردم از قحطی دچار مشکل می شدند ولی همان موقع مخالفت می شد که چرا این ها را به تجار نمی دهید. مدت ها این در کشاکش بود تا این که وقتی نتوانسند حریف منفعت طلبان بشوند چون قدرت داشتند، ‌ در همه سطوح اصول گرا، روحانی و غیر روحانی فعال بودند و در برابر امام رسماً موضع می گرفتند.

این موضع گیری ها به چه صورتی بود؟

در دوران جنگ هم زمانی که آقای هاشمی متوجه شد که قدرت واقعی دست سرمایه داران است متناسب با آن عمل نمودند و حتی وقتی که خود ایشان نیز رئیس جمهور شدند در جریان آزاد سازی قیمت ها اعلام کردند که اگر قیمت مرغ را آزاد کنیم قیمتش بیش از ۳۰ درصد کاهش می یابد و وقتی که آزاد کردند مرغ اصلا ناپدید شد. مدتی بعد با قیمتی بیش از ۳۰ درصد بالاتر به بازار آمد و دولت از خارج مرغ وارد کرد و ۱۵ درصد قیمت کاهش پیدا کرد و به همان قیمت ماند. بعد معلوم شد که هفت نفر هستند که مرغ دست این ها است آن ها چند روز مرغ ها را در چاه های اطراف تهران ریختند و بعد هم آوردند بالا و به قیمت بالاتر فروختند. در آن زمان نه کسی اسم اینها را آورد و نه اینها را محاکمه کردند.

این دلال ها و سرمایه داران موثرتر از رئیس جمهوری بودند که می خواست به عنوان اولین انقلاب یک قدرتی نشان بدهد و محبوبیتی را کسب کند. زمانی که آقای هاشمی نتوانست به این قدرت ها مقابله کند ایشان به عنوان فردی عمل گرا شناخته می شد و عملا این وضعیت را پذیرفت و تئوریزه شد که چه اشکالی دارد که ما همه چیزمان بیافتد دست بخش خصوصی و این روند هم ادامه پیدا کرد. خاتمی هم از همان جا ادامه داد آقای احمدی نژاد اوایلش می خواست بایستد و گفت این خصوصی سازی نیست و این اختصاصی سازی است ولی به قدری به او فشار آوردند که حرفش را پس گرفت. تمام آن چه که باعثزمینه سازی این چنین نظریه می شود منافع است.

ممنون از وفتی که در اختیار ما قرار دادید.

متشکرم

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات