رای الیوم:
ایران با هوشمندی سیاسی به دست دوستی اعراب پاسخ میدهد
در حالی که همسایگان عرب ایران با درک اینکه روند تحولات در خاورمیانه به نفع تهران در حرکت است، دست دوستی به سوی آن دراز کرده اند، ایران نیز با هوش و درایت سیاسی، پیشنهاد دوستی آنان را پاسخ خواهد گفت.
به گزارش افکارنیوز، در حالی که همسایگان عرب ایران از تحولات خاورمیانه به ویژه توافق اتمی بین ایران و غرب سخت نگران شده و دست دوستی به سوی تهران دراز کردهاند، شکی نیست که ایران با استفاده از هوش و درایت سیاسی، این دوستیها را پاسخ خواهد داد.
در این میان سفر امیر کویت به تهران به خوبی بیانگر تمایل کشورهای عربی خلیج فارس به آشتی با ایران و پایان دادن به دشمنی با آن است به ویژه اینکه این دشمنی در طول سه سال گذشته به اوج خود رسیده و منجر شد این کشورها حدود یکصد و ۳۰ میلیارد دلار را به خرید تسلیحات از آمریکا و کشورهای اروپایی اختصاص دهند با این تصور که باید برای حمله احتمالی آمریکا به ایران به منظور نابودی تاسیسات اتمی آن آماده باشند.
اما این روند ناگاه سمت و سوی جدیدی پیدا کرد به این ترتیب که آمریکا به طور غیرمنتظره از گزینه نظامی علیه ایران صرف نظر کرد زیرا گفتوگوهای غیر علنی شش ماهه دو طرف در مسقط، پایتخت عمان در نهایت به ثمر نشسته و منجر به توافق اتمی شد و اینجا بود که کشورهای عربی احساس خطر کرده و سردرگم ماندند، در این میان عربستان بیش از دیگران دستخوش نگرانی شده و در وضعیت بسیار دشواری قرار گرفت زیرا ناگاه دریافت که آمریکا پشت آن را خالی کرده و آن را در برابر ایران و قدرت منطقهای آن و نیز ائتلاف روسیه، هند و برزیل تنها گذاشته است.
اما به محض اعلام توافق اتمی ایران وغرب، وحدت کشورهای عربی خلیج فارس که به انگیزه حمله نظامی آمریکا علیه ایران شکل گرفته بود، ناگاه از هم پاشیده شد و شیخ عبدالله بن زاید اولین نفری بود که در پی این توافق به ایران سفر کرده و به تهران تبریک گفت و پس از آن نیز محمد جواد ظریف از چند پایتخت عربی از جمله کویت، ابوظبی، مسقط و دوحه دیدن کرد.
عربستان در صدد پایان سیاست دشمنی با ایران است
در این شرایط عربستان خود را تنها دید و دریافت که آمریکا از پشت به آن خنجر زده و با بی رحمی او را تنها گذاشته است از همین رو تصمیم گرفت سیاست دشمنی با ایران را کنار گذاشته و آشتی را جایگزین آن کند و بر این اساس بود که از ظریف برای شرکت در کنفرانس وزیران خارجه سازمان همکاری اسلامی که قرار است در جده برگزار شود، دعوت بعمل آورد.
اما کشورهای خلیج فارس در تلاش هستند در قبال نزدیک کردن روابط با ایران، از تهران امتیازاتی را دریافت کنند، غافل از اینکه آنان از موضعی ضعیف عازم ایران می شوند و بر اساس عقل و منطق، طرف ضعیف نمیتواند شرایط خود را بر طرف مقابل دیکته کند بلکه با ارائه امتیازات و مشوقهای سیاسی و اقتصادی و به دور از سلطهجویی و زیاده خواهی قادر خواهد بود در نهایت به خواسته های مورد نظر خود دست یابد.
نکته قابل توجه اینکه محور اختلاف ایران و کشورهای خلیج فارس بر سر سه موضوع اصلی است که عبارتند از:
نخست: حمایت سیاسی و نظامی و نیز مالی ایران از نظام بشار اسد در سوریه
دوم: حمایت از دولت نوری مالکی و ائتلاف شیعی تحت حمایت او
سوم: حمایت از حوثیها در صعده واقع در شمال یمن
در این میان عربستان از ایران میخواهد که از حمایت نظام سوریه دست بردارد واین درخواستی است که موافقت ایران با آن، دشوار به نظر می رسد اما در عین حال نباید فراموش کرد که دستیابی به راه حل سیاسی که ضامن توقف خونریزی در سوریه و نابودی منابع مالی آن باشد، به نفع ایران است و البته دستیابی به راه حل مورد رضایت دو طرف فقط با نشستن بر سر میز مذاکره امکان پذیر است و گفته میشود این یکی از مهم ترین ماموریتهای شیخ صباح الاحمد امیر کویت در سفر ایران بود.
اما ایرانیها که زیرکی و هوشمندی سیاسی خود را به دیگران ثابت کردهاند، در مقابل آشتی با کشورهای عربی خلیج فارس، بهایی را به آنان خواهد پرداخت که چه بسا شامل انعطاف در مسائلی مانند آرام کردن متحدان خود در بحرین، احیای گفتوگو بین دولت و انقلابیون بحرینی، موافقت با تشکیل دولت عراق به ریاست کسی به جز نوری مالکی باشد که مورد توافق اهل تسنن و تحت حمایت عربستان است.
در این میان، پرونده پیچیده سوریه به آینده موکول خواهد شد، به عبارت دیگر این موضوع تا آغاز مذاکرات جدی بین ایران و کشورهای مزبور به تعویق خواهد افتاد.
عربها راهی جز اطمینان به ایران ندارند
نکته مهم دیگر اینکه آشتی با کشورهای عربی خلیج فارس، به نفع برنامه سیاسی و نظامی ایران در منطقه است و موجب کاهش مشکلات اقتصادی آن میشود از همین رو به هیچ وجه بعید نیست که ایران با تاکید بر صلح آمیز بودن برنامه هستهای خود به طور جدی در تلاش برای جلب اطمینان این کشورها برآید و گرچه برای عربها دل بستن به اطمینان دهی ایران دشوار است، اما در شرایط کنونی راهی جز این ندارند.
اما اشتباه بزرگ این کشورها به ویژه عربستان، تحریک طایفهای علیه ایران بود، زیرا این کشورها با القای اینکه کشمکش با ایران در عراق، سوریه و لبنان در واقع جنگ بین شیعه و سنی است، ملت های عرب خلیج فارس را علیه تهران بسیج کردند و با این کار خود را در تنگنای سختی قرار داند که نتایج آن در جریان گفتوگوهای آشتی با ایران و پس از آن نمود یافته و خواهد یافت.
به عبارت دیگر تحریک طایفه ای، شمشیر دولبه ای است به ویژه اینکه در کشورهای عربی خلیج فارس از جمله کویت، بحرین(اکثریت جمیت آن را شیعیان تشکیل میدهد)، امارت متحده عربی و قطر اقلیت های شیعه با قوت و اتحاد زندگی میکنند و اکنون نشانههای تزلزل و ناآرامی در این کشورها نمود پیدا کرده است.
در این شرایط، دولت های عرب خلیج فارس باید با تمرکز بر تقویت هویت ملی و به دور از طایفه گرایی این مشکل را حل کرده و برای در امان ماندن از نتایج وخیم آن، به اصلاحات واقعی سیاسی و تحقق عدالت اجتماعی و نیز توزیع برابر ثروتها رو آورند.
آمریکا با خون و پول عربها به جنگ سوریه رفت
به هر حال تردیدی نیست که دوستی با ایران صد بار بهتر از دشمنی با آن است و گفتوگو با آن بهتر از رویارویی نظامی است، به ویژه اینکه این مقابله نظامی به نفع ایران تمام خواهد شد زیرا عربها کاملا به آمریکا تکیه کرده و به آن اطمینان داشتند در حالی که آمریکا آنان را رها کرده و به فکر منافع خود است و بر این اساس تصمیم گرفت حتی یک قطره از خون مردم آن در راه اقدامات تحریک آمیز کشورهای عربی خلیج فارس ریخته نشود از همین رو ا کنون نیز در سوریه با خون و پول عربها وارد جنگ شده و آنان را به نفع اسرائیل دستخوش تفرقه دسته بندی کرده است.
بنابراین انتظار میرود که عرب ها از این تحولات درس گرفته و به سمت برنامه ریزی اصولی برای آینده حرکت کرده و آن را با پشتوانه علمی و عملی به اجرا در آورند و فراموش نکنند که بهایی که از ایران میطلبند یعنی دست برداشتن از حمایت از سوریه، بهایی بسیار سنگین است و موافقت ایران با آن ناممکن است ودلیل ان بسیار ساده و روشن است زیرا دمشق نیز با وجود تمام خرابیها و کشتار سوری ها به دست تروریستها، به تمام وسوسه ها و مشوق های عربی برای پایان دادن ائتلاف با تهران، دست رد زد.