سخنگویی که می تواند مرغ را بخنداند!
این شورای هماهنگی سبز هم شده حکایت همان بچه ای که هر کس خرابکاری می کرد، یکی در گوشش می زد و تقصیر را گردن او می انداخت.
کیهان: چند تن از عناصر زنجيره اي متواري و خارج نشين با هدف سهم خواهي از دلارهايي كه اردشير اميرارجمند و شركا از آمريكا مي گيرند، به وي و شوراي ناشناخته او حمله ور شده اند. از جمله نيك آهنگ- ك در اين زمينه نوشت: امير ارجمند از اينكه با او شوخي بكنيد چندان خوشحال نمي شود. وقتي قرار مي شود يك سخنگو به جاي پاسخ بپيچاند، ديگر پاسخگو نيست، پيچاننده است. اردشير امير ارجمند تكليفش با كساني كه فاقد هويتند و او خود را سخنگوي آنها مي نامد و مي گويد عضو شورايشان هم نيست[!] شايد معلوم باشد اما شنونده غير حامي، حتي اگر مرغ پخته باشد حتماً قاه قاه زير خنده خواهد زد.
وی با اشاره به توجیهات امیرارجمند درباره علت امتناع از مصاحبه با صدای آمریکا یادآور شد: امیر ارجمند با بی بی سی فارسی حرف می زند، با صدای آمریکا و «پارازیت» حرف نمی زند. با رادیو فردا که با پول آمریکا اداره می شود حرف می زند اما صدای آمریکا در دایره ممنوعه است. این از نگاه من یک تناقض بزرگ است. می دانم که برخی از دوستان حلقه پاریس و شعبات این طرف و آن طرف شان، از این حرف های من آزرده می شوند. لطفاً به جای حمله و فرافکنی و بازی «چشم در مقابل چشم»، بعد هم بازی فیس بوکی و رسانه های پاریسی - بروکسلی نگاهی انتقادی به مجموعه خودشان بیاندازند. به نظر من مشاور موسوی، مشاورینی
نامناسب و ضعیف دارد. گمانم منافع سیاسی مانع برخورد قوی و انتقادی است.
نویسنده وبلاگ دارا ایرانی نیز معتقد است: به راستی این شورای هماهنگی چیست؟ ممکن است گفته شود که اگر اعضای آن معلوم شوند، دیگر کسی به حرفشان گوش نمی دهد. مشکل بزرگ هم همین است. خدا می داند در پس پرده این شورا چه خبر است و توسط چه کسانی اداره می شود. لابد در دلشان به ساده دلی ما می خندند. از نظر من این شورا، بخشی از جمهوری اسلامی است و الان هم اگر به حرف های اینها گوش دهیم رژیم تا ۱۰۰ سال دیگر هم از جایش تکان نخواهد خورد.
دو تن از عناصر فراری نیز در مطالب مشابهی در بالاترین نوشته اند:
«اینکه مدام حضرات شورای هماهنگی تظاهرات سکوت اعلام می کنند، احتمال می رود مزدوران حکومت در شورا هم نفوذ کرده باشند. کجای دنیا با سکوت، جنبش کرده اند که ما دومی اش باشیم؟».
با احترام به دوستان، بنده به اين شورا مشكوكم. شخصيت ها به كرات از هويت و موضع آنها پرسيده اند. اين سؤال مطرح است كه اعضاي شورا كه فراخوان مي دهند چرا هويت خود را فاش نمي كنند؟ تصور مي كنم كاسه اي زير نيم كاسه باشد. چرا تمام استراتژي هاي آنها در جهت هماهنگي با اصلاح طلبان بنا نهاده مي شود؟ آيا از مرام خاتمي براي شركت در انتخابات دفاع مي كنند؟ چرا مكان استقرار خود را روشن نمي كنند؟ چرا تصميم گيري هاي آنها گاه آب به آسياب رژيم مي ريزد. انگار روز ۲۲ خرداد بين آنها و عوامل حكومت هماهنگي شده بود! نمي خوام دوستانم رو به سخره بگيرم اما ماجراي ۲۲ خرداد شبيه يك تئاتر بود. من
نمي دانم دم خروس را باور كنم يا قسم حضرت عباس را!.