تبلیغات
کد خبر: ۳۴۸۹۴۳

سخنان رهبری ایران، بیانگر خط مشی ایران در مذاکرات است

توافق بر سر سطح توانمندی غنی سازی ایران تا پیش از پایان مهلت قرارداد ایران با روسیه برای تامین سوخت راکتور بوشهر، می‌تواند راهکاری مناسب برای کاهش اختلافات ایران و ۵ + ۱ در چند روز باقیمانده از روند مذاکرات هسته‌ای باشد.

سخنان رهبری ایران، بیانگر خط مشی ایران در مذاکرات است

به گزارش افکارنیوز، پایگاه آنتی وار در یادداشتی به قلم «گرثپورتر» تحت عنوان اظهارات رهبری ایران و آشکار شدن مواضع دو طرف، به بررسی و تحلیل درخواست‌های دو طرف ایران و گروه ۵ + ۱ در جریان مذاکرات هسته‌ای جاری پرداخته است.

آنتی وار دراین یادداشت با توجه به سخنان رهبری در هفته گذشته مدعی شده است که رهبر جمهوری اسلامی ایران در سخنان خود به بررسی کلی وضعیت پرونده هسته‌ای ایران، تشریح امتیازت حیاتی و اساسی برای کشور خود و بررسی مواضع گروه۵ + ۱ و در راس آن آمریکا در طول مذاکرات هسته‌ای پرداخته است. رهبری ایران گفته است که ایران با مشی دیپلماتیک خاص خود پاسخ طرف مقابل را خواهد داد.

بر اساس این گزارش، در شرایط فعلی به نظر می‌رسد که هر دو طرف درخواست‌هایی را ارائه داده‌اند که حاکی از تعدیل مواضع در مقابل دریافت امتیاز از جانب طرف مقابل نمی‌باشد.

به گفته پورتر، رهبری ایران در اظهارات خود اعلام کرده است که گروه ۵ + ۱ خواستار کاهش توانمندی غنی سازی ایران در حد ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ سانتریفیوژ در سال است. این مقدار معادل۶/۲ درصد از میزان ۱۹۰۰۰ سانتریفیوژیست که ایران هم اکنون در اختیار دارد. اگر چه وی در ادامه به این نکته نیز اشاره کرده است که طرف غربی حاضر است با برخورداری ایران از ۱۰۰۰۰ سانتریفیوژ جهت غنی سازی اورانیوم در سال نیز موافقت کند، مشروط بر اینکه این میزان آخرین سطح توافق طرفین باشد و ایران برای همیشه توانمندی خود را در همین سطح حفظ کند.

در همین راستا می توان به سخنان «فابیوس» وزیر امور خارجه فرانسه در چهاردهم ماه گذشته میلادی اشاره کرد. فابیوس در سخنانی مدعی شده بود که غرب خواهان کاهش تعداد سانتریفیوژهای ایران به چند صد عدد می‌باشد.

«جان کری» وزیر امور خارجه آمریکا نیز در ماه آوریل مدعی شده بود که آمریکا خواهان کاهش قابل ملاحظه سطح توانمندی هسته‌ای ایران است، بگونه‌ای که گریز هسته‌ای یعنی مدت زمانی که ایران می‌تواند سطح غنی سازی خود را به ۵/۳ درصد مورد نیاز برای تولید سلاح هسته‌ای برساند، طولانی شده و به بازه‌ای شش تا ۱۲ ماهه نیاز داشته باشد.

در اینجا یادآوری این نکته ضروریست که صرف کاهش تعداد سانتریفیوژهای ایران برای افزایش مدت زمان گریز هسته‌ای ایران کفایت نمی‌کند، بلکه کاهش قابل ملاحظه ذخایر اورانیوم غنی شده نیز باید در کنار آن لحاظ شود. نکته‌ای که در سخنان جان کری مورد اغفال واقع شد.

رهبری ایران در سخنان خود اظهار داشت که آمریکا خواهان تثبیت تولید ۱۰۰۰۰ سو اوارنیوم غنی شده در سال، بعنوان توانایی نهایی ایران در عرصه هسته‌ای است در صورتی‌ که ایران بر افزایش توانمندی خود در آینده اصرار دارد.

تولید ۱۰۰۰۰ سو اورانیوم غنی شده برابر با استفاده از ظرفیت ۱۰۰۰۰ سانتریفیوژ نسل اولیست که ایران در اختیار دارد. در صورتی که ایران هم اکنون ۹۰۰۰ سانتریفیوژ جدید نصب کرده که با توجه به توافق موقت صورت پذیرفته هنوز فرایند غنی سازی خود را آغاز نکرده‌اند.

رهبر ایران در پاسخ به زیاده خواهی‌های طرف غربی در سخنرانی خود صحبت از درخواست جدید ایران مبنی بر افزایش سطح غنی سازی پس از سال ۲۰۲۱(تاریخ انقضای توافق ایران و روسیه برای تولید سوخت راکتور بوشهر) به اندازه دو برابر سوخت مورد نیاز این راکتور را به میان آورد. وی در ادامه میزان اورانیوم غنی سازی شده مورد نیاز سازمان انرژی اتمی ایران را ۱۹۰۰۰۰ سو اعلام کرد.

بر طبق تحقیقات صورت گرفته توسط عده‌ای از دانشمندان دانشگاه پرینستون میزان اورانیوم غنی شده برای تامین سوخت راکتور بوشهر معادل ۱۰۰۰۰۰سو می‌باشد.

در بخش دیگری از سخنان راهبردی رهبری جمهوری اسلامی ایران، ‌وی به نکته بسیار مهم دیگری توجه کرده است. وی در اظهارات خود گفته است شد که ایران ممکن است تا پنج سال آینده به چنین میزانی از اورانیوم غنی شده نیاز پیدا نکند. نکته ضمنی که می‌توان از این سخنان استخراج کرد اینست که ایران حاضر است محدودیت مورد نظر طرف غربی را برای کاهش سطح غنی سازی خود بپذیرد، ‌اما حاضر به پذیرش این محدودیت در درازمدت نمی‌باشد.

«علی اکبر صالحی» رئیس سازمان انرژی اتمی ایران نیز از سوی دیگر برای تشریح مواضع ایران در مصاحبه‌های مختلفی که با رسانه‌های داخلی داشت، تصریح کرد که ۱۹۰۰۰۰ سو اورانیوم غنی شده میزان نهایی اورانیوم مورد نیاز ایران در بازه زمانی هشت سال آینده است. صالحی بازه زمانی هشت ساله را با توجه به پایان قرارداد ایران با روسیه برای تولید سوخت راکتور بوشهر در ۲۰۲۱ اعلام کرده است.

از سوی دیگر توجه به سخنان مقامات غربی نیز جالب توجه به نظر می‌رسد. یکی از مقامات آمریکایی که خواسته است نامش فاش نگردد، مدعی شده است که توانمندی غنی سازی اورانیوم برای تولید سوخت راکتور بوشهر در جریان مذاکرات مورد توجه قرار نگرفته است. البته وی به این نکته اشاره کرده است که ایران همواره خواسته است که پس از حصول به توافق جامع همانند سایر کشورهای عضو NPT با آن برخورد شود(حذف کامل تحریم‌ها).

توجه به اظهارات مقامات دو طرف این سوال را در ذهن ایجاد می‌کند که آیا صحبت بر سر مدت زمان توافق مهم‌ترین مورد اختلاف غرب و ایران می‌باشد؟

اگر چه مقامات مذاکره کننده آمریکایی در سخنان خود هرگز به مدت زمان مدنظر خویش اشاره نکرده‌اند، اما در تحلیلی که «رابرت اینهورن» ۳۱ ماه آوریل در پایگاه موسسه مطالعاتی بروکینگز منتشر کرد، مدعی شده است که آمریکا خواستار توافق جامع با ایران برای مدت حداقل ۲۰ سال است. این در حالیست که سخنان مقامات ایرانی نشان می‌دهد که ایران به هیچ عنوان حاضر به توافق برای مدتی طولانی‌تر از پنج تا هشت سال آینده نیست.

اینهورن در تحلیل خود‌ توافق بر سر سطح توانمندی غنی سازی مجاز ایران، پیش از پایان قرارداد ایران با روسیه را یکی از راهکارهایی معرفی می‌کند که می‌تواند به کاهش اختلافات در چند روز باقیمانده از مذاکرات ایران و ۵ + ۱ کمک کند.

با توجه به اوضاع پیچیده و آشفته خاورمیانه، چنان که درآینده منافع آمریکا و ایران در مواجهه با نیروهای تکفیری در منطقه نزدیک‌تر شود، احتمال کاهش محدودیت‌های سیاسی بر برنامه هسته‌ای ایران در واپسین سال‌های توافق وجود دارد.

مسئله لابی ایپک ( کمیته امور سیاسی آمریکا - اسرائیل) در کنگره آمریکا نیز یکی دیگر از مهمترین موضوعاتیست که میتواند نقش بسزایی در آینده پرونده هستهای ایران ایفا کند.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات