تبلیغات
کد خبر: ۳۸۹۳۵۳

به بهانه بیست و ششم دی ماه ۱۳۵۷

فرار شاه؛ طلیعه پیروزی ملت ایران

«فرار محمدرضا پهلوی را که طلیعه پیروزی ملت و سرلوحه سعادت و دست یافتن به آزادی و استقلال است به شما ملت فداکار تبریک عرض می کنم. شما ملت شجاع و ثابت قدم به ملت های جهات ثابت کردید که با فداکاری و استقامت می توان بر مشکلات هر چه باشد غلبه کرد و به مقصد هر چه دشوار باشد، رسید.»(بیانات امام خمینی)

فرار شاه؛ طلیعه پیروزی ملت ایران

به گزارش افکارنیوز، شهریور ۱۳۲۰ هجری خورشیدی نقطه ی عطف تاریخ معاصر ایران محسوب می شود، در این دوره رویدادهای سرنوشت ساز بسیاری به وقوع پیوست. انگلیس و روسیه برای جلوگیری از گسترش فعالیت های آلمان در ایران، با اشغال بخشی از کشور، اقدام هایی را برای سرنگونی رضاخان پهلوی آغاز کردند که هدف های آشکار و پنهان آن ها نشان از وجود طرحی نو برای گسترش نفوذشان در کشور داشت تا در سایه ی آن منافع درازمدت خود را در ایران تامین کنند.

بنابراین با تهدید روسیه و انگلیس رضاخان در بیست و پنجم شهریور ۱۳۲۰ هجری خورشیدی به نفع ولیعهد محمدرضا پهلوی از سلطنت کناره گیری کرد و از آن پس سیاست های جدید رژیم پهلوی بنابر خواسته های دولت های استعمارگر تدوین و اجرا شد اما مردم و علما به این سیاست ها اعتراض کردند.

کودتای آمریکایی و انگلیسی در بیست و هشتم مرداد ۱۳۳۲ هجری خورشیدی برای سرنگونی دولت محمد مصدق در پی ملی شدن صنعت نفت در راستای این سیاست های رژیم بود که مخالفت های بسیاری را علیه رژیم پهلوی برانگیخت، با این کودتا قدرت های استعماگر می خواستند بر منابع و ثروت های ملی ایران سلطه یابند. محمدرضا پهلوی برای دور ماندن از آتش این کودتا به ایتالیا گریخت و نخستین فرار خود را در دوره ی حکومتش رقم زد.

نخستین طرحی که مخالفت های بسیاری را در پی داشت، تصویب لایحه ی انجمن های ایالتی و ولایتی بود که به موجب آن شرط مسلمان بودن و سوگند به قرآن مجید از شرایط انتخاب شوندگان حذف شد.

پس از اجرای این قانون و آغاز مخالفت های مردم و علما از جمله امام خمینی که خواستار لغو این لایحه شده بودند، نخستین حرکت های نهضت اسلامی به رهبری در ۱۳۴۱ هجری خورشیدی شروع شد.

محمدرضا پهلوی پس از این رویداد، به دلیل فشار آمریکا، مجموعه ای از اصلاحات اقتصادی - اجتماعی را با عنوان «انقلاب سفید» یا «انقلاب شاه و ملت» به اجرا گذاشت تا نه تنها حمایت آمریکا را به دست بیاورد بلکه ایران تا پایان قرن بیستم در میان مدرن ترین کشورهای جهان قرار داشته باشد. این مجموعه در ابتدا شامل اصلاحات ارضی و چهار اصل دیگر بود که بعدها به ۱۹ اصل افزایش یافت اما این امر سبب شد تا نشانه های مخدوش شدن چهره ی محمدرضا پهلوی و قدرت مخالفان در شکل دادن افکار عمومی دیده شود.

اعتراض های گسترده ی ملت مبارز ایران به رهبری امام خمینی صورت گرفت و در این دوره امام خمینی دستگیر و پس از چند سال به ترکیه، عراق و فرانسه تبعید شدند. از دیگر اقدام های نسنجیده ی محمدرضا پهلوی که زمینه ی سرنگونی حکومت وی را فراهم کرد، انتشار مقاله توهین آمیزی با عنوان «ایران و استعمار سرخ و سیاه» در روزنامه اطلاعات در دی ۱۳۵۶ هجری خورشیدی علیه امام خمینی بود. این امر سبب شد تا از این زمان زنجیره ای از اعتراض های گسترده در دوره های ۴۰ روزه صورت پذیرد.

مردم قم در خیزشی در نوزدهم دی ۱۳۵۶ هجری خورشیدی نخستین فریاد را در ارتباط با این مقاله به عنوان اعتراض سر دادند که رژیم پهلوی نتوانست این حرکت را تحمل کند و در یک حمله ی شدید شمار زیادی از انقلابیون را شهید و زخمی ساخت، اما این قیام ها پایان پذیر نبود و در بیست و نهم بهمن ۱۳۵۶ هجری خورشیدی که برابر با چهلم واقعه ی نوزدهم دی بود، در شهر تبریز به یاد و خاطره ی شهدای آن روز، مردم این شهر در مسجد قزللی تجمع کردند. اما رژیم پهلوی که پایه های حکومت خویش را در خطر می دید، عوامل خویش را برای سرکوب مردم راهی این مکان کرد و بدین ترتیب، پس از فاجعه ی خونین قم، جنایت دیگری بر جنایت های رژیم افزوده شد. اما حرکت های انقلابی مردم همچنان ادامه داشت چنانکه در هشتم فروردین ۱۳۵۷ حلقه سوم از سلسله قیام های زنجیره ای به وسیله ی مردم یزد به قیام سراسری در ایران علیه رژیم پهلوی و در نهایت سرنگونی آن منجر شد.

به دنبال وقوع قیام های بزرگ مردمی در قم، تبریز، یزد و دیگر شهرها امام خمینی در گفت و گویی با روزنامه لوموند، در اردیبهشت ۱۳۵۷ هجری خورشیدی سرنگونی رژیم پهلوی را خواستار شد.

محمدرضا پهلوی که پایه های حکومت خویش را لرزان می دید با اعمال فشار به نیروهای مخالف رژیم، به سرکوب های قیام های مختلف پرداخت. پس از رویدادهای خونین هفدهم شهریور و سیزدهم آبان و همچنین اعتصاب گسترده ی کارگران شرکت نفت و دیگر ارگان ها، کنترل امنیت کشور از دست عوامل حکومت نظامی خارج شد.

محمدرضا پهلوی که تمامی تلاش خود را برای برقراری نظم و آرامش و رفع اعتصاب ها انجام داده بود به نتیجه ای نرسید و منفعت خویش را در آن دانست که کشور را ترک کند، سه روز پس از تشکیل شورای سلطنت در بیست و ششم دی ۱۳۵۷ هجری خورشیدی به همراه همسرش برای دومین و آخرین بار ایران را به مقصد مصر ترک کرد.

پس از فرار شاه ملت به خیابان ها آمدند و شعارهای کوبنده در حمایت از امام خمینی سر دادند. آنان با اظهار شادمانی و پخش گل و شیرینی می گفتند شاه رفت تعداد زیادی از جوانان مجسمه شاه را پایین کشیدند و آن را شکستند، شور مردم پایانی نداشت و آنها خواستار انحلال سلطنت بودند و این گونه حکومت استبدادی پهلوی، به خط پایان نزدیک شد و با ورود امام خمینی به میهن در دوازدهم بهمن و پیروزی انقلاب اسلامی ایران در بیست و دوم بهمن ۱۳۵۷ هجری خورشیدی تومار حکومت ۲ هزار و ۵۰۰ ساله شاهنشاهی در ایران برای همیشه در هم پیچیده شد.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات