گفتوگو با یک آقازاده پر رو!
سر تا پايش را که نگاه ميکردي غرور بود، سر بالا، سينه جلو انگار که از مردم طلبکار بود! همين که براي مصاحبه وارد اتاق شدم، نگاهي از بالا به من کرد ومن هم تا ته خط را خواندم. سلام نکرد و منتظر سلامم ماند. من هم به رسم ادب سلام دادم و مصاحبه را شروع کردم.
لطفاً خودتان را در ابتدا برای خوانندگان صفحه جوانی معرفی بفرمایید؟
من آقازاده آقازاده یان هستم. شغل بنده «هم استفاده ویژه از تسهیلات دولتی است».
منظورتان همان رانتخواری است؟
نه، من که دزد نیستم فقط از تسهیلات ویژه بهره مند میشوم.
چرا شما از تسهیلات ویژه بهره مند میشوید، مگر رنگ خونتان با جوانان دیگر تفاوت دارد؟
نه، بحثبر سر واژه زیبای «پ» است من پارتی دارم اما جوانان دیگر نه!این خودش یک دنیا تفاوت است.
مثلاً چه تفاوتی، میشود کمی بیشتر توضیح بدهید؟
بله، به عنوان مثال من امنیت شغلی دارم اما برخی جوانان نه!هر جا که دلم بخواهد شغل پیدا میکنم، اما بعضی از جوانان بیکار هستند. من در سن پایین ازدواج میکنم اما جوانان به دلایلی که به ما آقا زادهها مربوط نمیشود، در زمانی ازدواج میکنند که معمولا در آن دوران به آنها پیرپسر میگویند. بازهم بگویم یا همینها کافی است.
نه، کاملاً برایم روشن شد، آن وقت این همه تسهیلات که از قرار معلوم و به عقیده شما رانت محسوب نمیشود، از طریق چه کانالی به شما رسیده است؟
خب معلوم است از طریق زحمتهای شبانه روزی پدرم!
ببخشید، پدرتان چقدر زحمت میکشند که این همه سرمایه و امتیاز برای شما فراهم کردهاند؟
پدرم تلاش زیادی در زمینه گرفتن وامهایی با صفرهای بالا از بانکها میکند، باور کنید آنقدر زیاد زحمت میکشد که گاهی اوقات دلم برایش میسوزد. البته درعوض هر شب با کیسهای پر از پول به خانه میآید.
چقدر خوب، آن وقت این پولها که شامل همان وامهای غیر قانونی نمیشود؟ خودتان بهتر میدانید، منظورم بحثمفاسد اقتصادی و این حرفهاست.
نه، نه اصلاً!پدرم اصلاً اهل این حرفها نیست، بالاترین رقمی که تاکنون وام گرفته ۲۰۰ میلیارد تومان بوده و هنوز یک رقمش را به بانک برنگردانده، خودتان میدانید که ۲۰۰ میلیارد تومان اصلاً تخلف نیست و در این دوره و زمانه پولی محسوب نمیشود. واقعاً پدرم با این نحوه جمع کردن پول، زحمت زیادی میکشد تا بهترینها را برای ما وخانواده مان فراهم آورد.
خب از این بحثها بگذریم، تا اینجا آن چیزی که از حرفهای شما بر میآید گویای این است که شما اصلاً آقازاده نیستید!
خب از همان ابتدا هم معلوم بود، من نان بازوی خودم را میخورم. فقط هر چند وقت یکبار از بابا ۵۰،۶۰ میلیون تومان پول توجیبی میگیرم، البته این موضوع اصلاً به استقلال من ضربهای وارد نمیکند. اینکه دیگر اسمش آقازاده نمیشود!
شما واقعاً یک آقازاده پررو هستید. تصمیمی برای خارج رفتن ندارید؟
اصلاً مگر میشود آقازاده بود و حداقل دو سال را به خارج نرفت. بالاخره آقازاده بودن هم رسم و رسومی دارد که باید رعایت شود. اصلاً اگر خارج نرویم و حساب در خارج از کشور نداشته باشیم کلی کلاس کاری آقازاده بودنمان پایین میآید.
میدانید که خیلی از خانوادهها نمیتوانند به فرزندشان در ماه پول تو جیبی کافی بدهند، نظر شما دراین مورد چیست؟
من نظر خاصی ندارم، بالاخره مشکل خود آنهاست به من ربطی ندارد. پدرآنها هم باید به اندازه پدرمن زحمت بکشد. بالاخره این شایستگیهای پدرمن بوده که توانسته این مقدار وام بگیرد.
ای بابا، از این حرفها بگذریم، برخورد با شما در ادارات به چه صورت است؟
خیلی خوب، به ویژه که وقتی میفهمند که بنده پسر فلان کس هستم، خارج از صف، کارم را راه میاندازند. شاید بارها شده که درحضور کلی جوان که در صف بودهاند خارج از نوبت به کارم رسیدگی شده است.
در پایان صحبتی برای جوانان دارید؟
فقط میخواهم به جوانان بگویم که دوستشان دارم و آنان را هم به تلاش دعوتی میکنم تا مثل من نان بازویشان را بخورند.
الحق والانصاف که شمادر پررویی یکه تاز هستید.
خواهش ميکنم، همه همين را ميگويند، اما به هر صورت هميشه آدمهاي مستقلي مثل من که ميخواهند از راه درست پيشرفت کنند دشمناني هم دارند ديگر!