تبلیغات
کد خبر: ۴۱۲۸

دیدار " یامین پور " و " حسین قدیانی " در پارک!

به گزارش خبرنگار سياسي "افكار"، وحيد يامين پور، مجري برنامه "ديروز امروز فردا" در مطلب اخير وبلاگش به ديدارش با حسين قدياني نويسنده جواند دوران هشت ماه دفاع مقدس پرداخته و نوشته:
چند روز پیش با حسین قدیانی چند ساعتی گپ زدیم. ما که مکان نداریم. رفته بودیم پارک خیابان ایرانشهر، پشت خانه ی هنرمندان. بعد از ماه ها پایم به پارک باز شد. البته آنهم با عینک دودی و البته در معیت حسین که ریش بلندش هر جنبنده ای رو فراری می داد. از دست اظهارنظرهای تمام نشدنی مردم و البته سوال این روزهایشان که: " بالاخره تعطیل شد؟! "(انگار که مردم همه چیز را از پیش حدس می زنند) این هم نوعی تأمین امنیت است دیگر.

چند وقتی است حرف زدنم نمی آید. نمی دانم حسین با چه پلتیکی اینقدر حرف از زیر زبانم کشید. حرفها را دوباره خواندم. از این جهت که سند بماند برای آینده بد نیست گفتن این حرفها؛ وگرنه موجودی مثل " دیروز، امروز، فردا " که دارد تاکسی درمی می شود و میرود برای همیشه به آرشیو ذهن من و تو. این هم یک واقعیت است که رسانه قدرت دارد، یا شهید می شوی یا نفله ات می کند و تو بعد از مراسم تدفین حالیت می شود که چه بودی و چه کردی. یکی از رفقا می گفت رسانه مثل اژدها می ماند، تو را می بلعد تا خودش زنده بماند… مگر چیزی از آن همه هیجان و سر و صدا، ذخیره ی قبر و قیامتمان مانده باشد، انشاءالله.

به حسین گفتم من به تلویزیون احتیاج دارم وگرنه تلویزیون که من باشم یا نه، یا اصلا صدتا مثل من هم نباشند کک اش نمی گزد… به تلویزیون احتیاج دارم چون وسط کار بودم نه انتهایش، اینطوری جواب خیلی ها را باید بدهم، جوابهایم فعلا کفاف سوالات مردم را نمی کند. جمعه ی پیش بعد از نماز، ملت کشیش امریکایی را ول کرده بودند و مرا داشتند سوال پیچ می کردند که چه شد و کجا رفت و…

عکس بالا را گذاشتم تا لا اقل به بهانه ی هفته ی دفاع مقدس با دیدنش دودستی قایم بکوبم توی سرم که سرباز ولایت بودن آن شکلی است نه شکل من که با دو تا پخ کردن از حرف زدن بیافتد یا دست آخر به مصاحبه و نوستالژی پناه ببرد. خاک بر سر سرباز بودن ما؛ چقدر خوشم می آید از این مصرع که:

بعد از تو خاک بر سر هرچه که غیر توست

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات