تحریمها برداشته شدند ولی اجرایی نشدند!
احمد شیرزاد، فعال سیاسی اصلاحطلب در بخشی از یک یادداشت در شماره دوشنبه گذشته روزنامه اعتماد نوشته است:
به گزارشافکارنیوز، وی نوشت: امروز بخش عمده ای از فضای تحریمها شکسته شده و اتحاد یکپارچه آمریکا علیه ایران ترک برداشته است ولی هنوز اجرایی نشده!
وی در ادامه افزوده است: با این حال شرکت های بزرگ تجاری از سراسر جهان خیز برداشتهاند تا در ایران سرمایه گذاری کنند، در واقع همه منتظرند تا سوت پایان زده شود و فضای اقتصاد ایران به حالت طبیعی خود بازگردد که متاسفانه این موضوع تا امروز به تعویق افتاده است.
*حافظه افکار عمومی به روشنی به خاطر دارد که چگونه سعید لیلاز، فعال اصلاحطلب قبل از توافق هستهای موقت ژنو در سال ۹۲ از این گفت که با این توافق، میزان دریافتهای ارزی ایران تا ۱۰۰ درصد افزایش مییابد و چگونه محمدرضا تابش، از نمایندگان اصلاحطلب مجلس، ساعاتی پس از اعلام امضای توافق موقت ژنو در تریبون مجلس اعلام کرد که با این توافق سطح معیشت مردم افزایش مییابد!
از دولت هم این ندا به گوش رسید که با این توافق ساختار تحریمها ترک برداشت و تحریمها دیگر به وضع سابق برنمیگردد(اگرچه بعداً عنوان شد که با این همه اما ساختمان تحریمها باقی میماند!)
اکنون این ما و این تجربه ۲ ساله مردم ایران از دستاوردهای توافق هستهای موقت دولت با ۱ + ۵ در ژنو…
آیا صنعت هوایی ما از لغو تحریم قطعات چیزی فهمید یا صنعت نفت ما از ملغی شدن برخی محدودیتها عایدی بزرگی به دست آورد؟!
جالب آنکه وزیر نفت چندی قبل در یک مصاحبه خبری با اشاره به اینکه وصل درآمدهای نفتی و بحثلغو تحریم بیمه نفتکشها در توافق ژنو عملیاتی نشد، به خبرنگار تسنیم گفته بود: به دلایلی که نمیتوانم بازگو کنم این امر محقق نشد چرا که مجبور بودیم برخی از اطلاعات خود را افشا کنیم اما در بخش پتروشیمی توانستیم از این توافقنامه استفاده کنیم!
و در بحثلغو تحریم فلزات قیمتی و بازگشت چند میلیارد دلار از دهها میلیارد پول بلوکه شده ایران از سوی آمریکا و … نیز؛ باید میزان عایدی محرز سفرهها و جیب مردم را به قضاوت عمومی گذاشت.
کما اینکه افکار عمومی همهی این عواید ناملموس را در کنار بیش از یکصد تحریم جدید و تهدیدات لسانی مقامات آمریکایی علیه ایران میگذارد که جملگی از سوی برخی چهرههای داخلی، نه خلاف متن که صرفاً خلاف روح توافق ژنو عنوان شدند.
و به سؤال ملت و منتقدان هم هرگز پاسخ داده نشد که توافقی که بر اساس روح آن هر تهدید و تحریمی علیه ایران و مردمش روا باشد؛ پس از متن آن چه سود؟!
اما قسمت دردناک ماجرا نیز بر زبان یکی از چهرههای نزدیک به وزارت خارجه دولت یازدهم، یعنی علی خرّم جاری شد که ۴ ماه پس از توافق هستهای موقت دولت یازدهم با ۱ + ۵ در ژنو، طی یک یادداشت مطبوعاتی نوشت:
«ظرف ۱۰ ماه آثار موفقیتهای سیاستهای خارجی در اقتصاد، صنعت و اوضاع اجتماعی پدید آمد و اگرچه با اعمال نفوذ برخی تفکرات، دامنه این موفقیتها نتوانست وسعت یابد»!
با توجه به اخبار اشاره شده و حقایقی که خود را به زور به منصه تماشا میکشانند؛ آیا قابل پذیرش است که عدهای باز هم مردم را حواله به در باغ سبز بدهند و همچون شیرزاد از این بگویند که تحریمها برداشته شده اما هنوز اجرایی نشده است؟!
اگر کسی سؤال کند که در مقابل این اجرایی نشدن لغو تمام تحریمها؛ پس چرا تمام تعهدات هستهای ایران اجرایی شده و آمریکا هم به این اجرا شهادت داده است؛ آنگاه چه؟! آیا میتوان سؤال کننده را قانع کرد؟!
همچنین است که چرا حتی در یادداشت شیرزاد هم به این مسئله اشاره نشده است که بالاخره تمام تحریمها قرار است لغو شوند یا تحریمهای صرفاً هستهای؟!
اگر قرار است فقط تحریمهای هستهای لغو شوند چرا قید هستهای از روز نخست به مردم گفته نشد و ایضاً چرا اشاره نمیشود که از ۲۸ سر فصل تحریمی علیه ایران فقط ۵ مورد آن نام هستهای دارد و مابقی به مقولات دیگری مرتبط است؟!
و نیز چرا گفته نمیشود که اثر تمام تحریمها بر اقتصاد ایران به گواه همه کارشناسان منصف؛ کمتر از ۳۰ درصد است؟! و این یعنی اینکه ۷۰ درصد از مشاکل اقتصاد کلان در ایران منبعثاز سوء مدیریت و عدم توجه به اقتصاد مقاومتی است.
گفتنیست، احمد شیرزاد چندی قبل هم در یک همایش دانشگاهی عنوان کرده بود: از «چاه هستهای» آبی برای ایران در نمیآید!
صحبت شیرزاد تا آن اندازه انتقادبرانگیز بود که چندی بعد، ابراهیم اصغرزاده، فعال دیگر اصلاحطلب در یک سخنرانی و در واکنش به سخنان شیرزاد عنوان کرد: علم هستهای نباید عقیم شود