چرا اصلاحطلبان خبرهای خاص را دوست دارند؟
اصلاحطلبان به خبرهای خاصی مثل سوال از رئیس جمهور یا تشکیل جبهه پایداری علاقه گستردهای نشان میدهند. دلیل این کار آنها چیست؟
به گزارش خبرگزاري فارس، اصلاحطلبان طي روزهاي اخير علاقه ويژهاي به برخي خبرهاي منتشره از جبهه اصولگرايي نشان ميدهند.
علاقهای که در قالب اظهارنظرها، مواضع و تحلیلهای مختلفی از جانب چهرهها و سیاسیون اصلاحطلب متبلور میشود و شاید در ظاهر اینگونه به نظر بیاید که جزو بدیهیات سیاست داخلی هستند.
اما باید دانست که نگاهی به آن دسته از خبرها که اصلاحطلبان علاقه ویژهتری به آنها نشان میدهند و در مورد آنها تحلیلهای داغتری ارائه میکنند، نشان میدهد که این خبرها، تنها خبرهای معمولی نیستند بلکه خصلتها و پیامهای مشترکی وجود دارد که از جملگی آنها به ذهن ساطع میشود.
خصلتهای و پیامهایی مثل انشقاق احتمالی در جبهه اصولگرایان، بزرگنمایی برخی ضعفها در میان اصولگرایان، تخفیف ویترین اصولگرایی و …
برای مثال طی هفتههای اخیر، دو خبر سوال از رئیس جمهور و تشکیل جبهه پایداری توانسته است بیشترین سمت توجهات چهرهها، گروهها و رسانههای اصلاح طلب را به خود جلب کند.
*مخالفت با سوال از رئیس جمهور کارشکنی است!
در ماجرای اول، مثلا این داریوش قنبری سخنگوی فراکسیون اقلیت مجلس است که در مصاحبه با خبرگزاری ایلنا تأکید میکند که مخالفت با سوال از رئیس جمهور، " کارشکنی " است.
او همچنین در اظهار نظری؛ امیدواری به دولت را تعجبآور! میخواند و میگوید: " آنهایی که هنوز هم در کمال تعجب گمان میکنند، میتوان به این دولت امیدوار بود و تحت هر شرایطی دنبال حمایتهای غیرمنطقی هستند، به این فکر افتادهاند که به نوعی این طرح مهم(سوال از رئیس جمهور) را تعلیق کنند و حتی در این راستا از تحرکاتی علیه نظام صحبت میکنند. "
*این شاه بیت اساسی!
در واقع اصلاحطلبان بهگونهای راجع به این قضایا موضع میگیرند که گویا اولویت دیگری در مباحثسیاسی و اجرایی کشور وجود ندارد و پیگیری طرح سوال از رئیس جمهور شاه بیت اساسی حل تمامی مشکلات کشور است.
در همین زمینه، مصطفی کواکبیان از دیگر چهرههای شاخص فراکسیون اقلیت نیز به مسئله سوال از رئیس جمهور واکنش نشان میدهد.
او میگوید: " منتقدان دائم بر امضای طرحهای استیضاح وزرا و پس نگرفتن امضاها بعد از آن استناد میکنند، از اینرو اسامی نمایندگانی که از امضای طرح سوال از رئیس جمهور منصرف شدند، اعلام شود و گرنه سوال در دستور کار صحن قرار گیرد. "
به واقع باید تصریح کرد که در هنگامیکه کشور اولویتهایی همچون مسئله جهاد اقتصادی، گذار از طرح تحول اقتصادی، پیگیری روند بیداری اسلامی و … را دارد، این نکته بسیار شگفتانگیز مینماید که چرا بیتالغزل کلی جریان اصلاحات تنها معطوف به سوال از رئیس جمهور و یا تشکیل جبهه پایداری میشود.
*وقتی رسانههای اصلاحطلب از رسانههای اصولگرا فعالتر میشوند
اصلاحطلبان در ماجرای تشکیل جبهه پایداری نیز الحق والانصاف در زمینه پوشش خبری این مسئله به هیچ وجه کم نگذاشتند و حتی شاید از رسانههای اصولگرا نیز فعالتر عمل کردند.
روزنامههای اصلاحطلب صبح فردای برگزاری همایش جبهه پایداری بهصورتی فراگیر این مسئله را حتی به نیم تای صفحه اول خود نیز کشاندند و برای مثال روزنامه روزگار در همین زمینه این تیتر را برگزید: " اصولگرایانی که نمیخواهند زیر چتر جامعتین باشند! "
و همینطور این روزنامه اصلاحطلب آفتاب یزد بود که نوشت: " تشکیل رسمی جبهه جدید اصولگرایان. "
و تمام این تبلیغات در حالی بود که اعضای جبهه پایداری مکرراً تأکید کردهاند که جبهه پایداری در کنار وحدت اصولگرایان ایستاده و بر این وحدت نیز اصرار دارد.
*دلیل این علاقه وافر به پوشش خبرهای خاص
دلیل این علاقه وافر به برخی اخبار خاص جبهه اصولگرایی چیست؟
در کنار این مسئله اما باید توجه داشت که پرونده اصلاحات نقاط مبهم دیگری را به ویژه در دو سال اخیر نیز دارد.
اصلاحطلبان در ماجرای فتنه ۸۸، از منظر عموم مردم ایران، موضع گیری صحیحی نداشتند. عمده چهرههای مبرّز آنان یا به صورتی واضح در آرایش سیاسی و فتنهجویانه دشمن قرار گرفتند و یا اینکه با برملا شدن اسناد و مدارک، به عنوان فتنهگر شناخته شدند و سر از زندان و حصر درآوردند.
افکار عمومی ایران هیچگاه از یاد نخواهند برد که چه کسانی نظام جمهوری اسلامی ایران که ثمره خون هزاران شهید بود را " آفت زده " خواندند و یا چه کسانی بودند که نسخه " تقلب در انتخابات ریاست جمهوری دولت دهم " را برای براندازی نظام مطرح کردند.
این مسئله از سر تغافل بود یا دشمنی در اینجا چندان مهم نیست. مهم آن است که عدهای از روی عمد و الحاح آن را انجام دادند و همگی نیز در جرگه اصلاحطلبی جای داشتند. تفکری که هیچگاه به صورت فراگیر حاضر نشد حد و مرز خود را با گروههای اپوزسیون، رادیکال و جریانهای مخالف نظام مشخص کند.
*وقتی در کنار مردم نبودهاند
تفکر اصلاحطلبی و اصلاحطلبان همچنین طی دو سال اخیر به هیچ وجه خود را در کنار دغدغههای اصلی مردم و نظام قرار ندادهاند.
جریان انحرافی، مبارزه با مفاسد اقتصادی و مدیریتی، دامن نزدن به اختلافات و کمک به کشور برای گذار از طرح مهم تحول اقتصادی اولویتهایی بودند که همواره اثر مهمی از اصلاحطلبان در کنار آنها دیده نمیشود.
اصلاحطلبان هماکنون در ورطه بیاعتمادی مردم گرفتار آمدهاند. ورطهای که امکان هر نوع عرضه تفکری را از اصلاحات گرفته است و از روی ناچاری، اصلاحطلبان را به این سمت سوق میدهد که مترصد استفاده از برخی اخبار صرفاً خاص جبهه اصولگرایی باشند.
تفکری که از حدود ده سال قبل و از زمان روی کار آمدن آن در شوراهای دوره دوم و سپس مجلس و دولت تا کنون، مردم طعم خوش خدمت و پایبندی به اصول اسلام و انقلاب را چشیده و دیدهاند.
و ضرورتاً اين مسئله را تفكر اصلاحات كه نقطههاي مبهمي همچون مجلس ششم، غائله تيرماه ۷۸ و فتنه ۸۸ را در كارنامه خود دارد بيش از ديگران درك ميكند و لذا براي ماندن در صحنه اميدي غير از موج سواري و استفاده غلط از اخبار خاص جبهه اصولگرايي اميدي برايش نميماند.