مجاهدان شنبه چه کسانی هستند؟
پایگاه خبری آفتاب گزارش داد که اکبر ترکان، مشاور رئیس جمهور، در همایش طلوع امید که به مناسبت سالروز حماسه ۲۴ خرداد در خرمآباد برگزار شد، اظهار کرده است:
به گزارش افکارنیوز، اینکه برخی میخواهند خود را یاران اصلی دولت برای پست گرفتن معرفی کنند، برای ما قابل قبول نیست و نباید عدهای از «مجاهدان شنبه» که پس از انتخابات به رئیسجمهور میپیوندند، پست و مقام بگیرند.
* سعید لیلاز، فعال سیاسی اصلاحطلب نیز طی یادداشتی که در شماره روز سهشنبه(۲۶ خرداد ۹۴) روزنامه آرمان امروز منتشر شد با تأکید بر اینکه او بوده است که نخستین بار عبارت مجاهدان شنبه را به زبان آورده؛ اینطور توضیح داد که وقتی در انقلاب مشروطیت که روز جمعه پیروز شد یکسری افراد که فرار کرده بودند، بلند شدند و تفنگ و فشنگ به دست بیرون آمدند، «مجاهدان شنبه» نامیده شدند.
لیلاز در ادامه تأکید میکند: این اتفاق طبیعی است که کسانی که رنج اصلی را تحمل کردند، کنار زده میشوند و فرصتطلبان شاکله اصلی پیروزهای دوران بعد را تشکیل میدهند و کار را به بیراهه میبرند.
او سپس با تأکید بر اینکه حتی در بین وزرا کمتر حاضرند از دولت روحانی و دستاوردهایش آنچنان که باید دفاع کنند و ایشان تنهاست، میافزاید: مجاهدان روز شنبه معمولا بین دو صندلی همزمان مینشینند برای اینکه جا پایشان محکمتر باشد و همیشه نیمنگاهی هم به جناح مقابل دارند بهطوری که در برخی وزرا یا معاونین وزرا یا تیم روحانی این گرایش قابل مشاهده است.
لیلاز در خاتمه هم تأکید میکند که حالا حالاها مجاهدان روز شنبه تحویل خواهیم داد!
این اشارهها و کنایهها را میتوان در چارچوب راهبرد جریان خاص برای فشار به دولت یازدهم در زمینه تغییر برخی وزرا ارزیابی کرد.
ماجرایی که اصولگرایان فقط نظارهگر آن هستند و علیالظاهر در یک طرف دعوای سهگانه آن جریان اعتدالی، در سوی دیگر جریان اصلاحطلب و در ضلع سوم نیز شیخ حسن روحانی حضور دارند که هریک مایلاند دیدگاههای خود را بر ترکیب کابینه و تصمیمات دولت اعمال کنند.(اگرچه قابل اذعان است که دیدگاه روحانی به دیدگاه اعتدالیون نزدیکتر است اما موازات اعتدالیون با اصلاحطلبان نیز گزینهای غیر قابل انکار است که رئیس جمهور را به حالت گارد فرود میبرد)
از صحبتهای ناهمطراز ترکان و لیلاز مشخص است که مجاهدان شنبه یا کسانی هستند که خواهان مزد و منت بدون خدمت از دولت هستند(فحوای برآمده از صحبت ترکان!) و یا کسانی که جریان خاص مدعیست در کنار رئیس جمهور قرار گرفته اما نت فالش مینوازند(معنای قابل صید از صحبت لیلاز!)
همچنانکه در یک سوی این مجادله، احمد خرّم، فعال سیاسی اصلاحطلب اخیراً مدعی شد که غیر از ۴ یا ۵ وزیر کابینه، تمامی مابقی کابینه دچار کندتصمیمی یا بیتصمیمی هستند و از سوی دیگر نیز صحبتهایی از برخی وزرای اعتدالی کابینه یازدهم نقل شده که اعلام کردهاند جریانی خاص به دنبال کنار گذاشتن آنها از ترکیب کابینه است.
رئیس جمهور روحانی هم اگرچه موضع لسانی خاصی در این قبال نگرفته اما نگاهی به چینشها و تصمیمات وی که طیفی از ترکان و جهانگیری تا رحمانی فضلی و پورمحمدی را دربرمیگیرد نشان میدهد که او مایل به ترکیبی از مجاهدان جمعه و شنبه با هم است.
به هر روی باید تأکید کرد که این دعوای کودکانه میان جریانهای مدعی حمایت از رئیسجمهور روحانی چیزی جز اثر کاهندگی بر دولت، کمتأثیر کردن خدمات وزرای کابینه و تضییع حقوق ملت ندارد.
لازم به ذکر است که بر اساس تحلیلهای موجود، اصلاحطلبان که پیش از این صریحاً از دولت روحانی با عنوان رحم اجارهای! یاد کردهاند؛ انتقادات خود از شخص روحانی را با خطاب قرار دادن وزرا بیان میکنند، ضمن اینکه ژنتیک سیاسی جریان خاص نیز ژنتیک «عبور از نفر اول» است.
به بیان دیگر اینکه بعید نیست که مجاهد اصلی شنبه از نظر جریان خاص، شخص رئیسجمهور روحانی باشد که به زعم اصلاحطلبان، با برگ برنده آنها پیروز شده اما اکنون حق و حقوق آنها در هیئت دولت و پستهای مدیریتی کلان را نمیدهد.
گفتنیست، جریان سیاسی خاص اگرچه همواره در لسان مدعی تأثیرگذاری فراوان تحریمها بر کشور و وجود مشکلات فراوان اقتصادی برای مردم ایران است اما متأسفانه همانطور که بعنوان برگی از هزاران مشاهده میشود؛ در عمل به دنبال خواستههای سیاسی و جناحی است و کمتر اثری از عملگری این جریان در مباحث اقتصادی دیده و شنیده میشود.