به گزارش افکارنیوز، «دلواپسی چیزی جز فریب مردم در راستای تحقق اهداف شخصی و جریانی مشخص نیست»

او همچنین در بخش دیگری از سخنان خود در همین برنامه اظهار کرده است:

سیاست خارجی را نمی‌توان در کف خیابان تبیین کرد و برای آن تصمیم گرفت.



*سیدمحمدصادق خرازی چندی قبل هم منتقدان رفتارهای مذاکراتی دولت یازدهم در بحثهسته‌ای را به‌گونه‌ای دیگر نواخته و گفته بود: ‌ معتقدم(منتقدان) در نقدهایی که امروز علیه تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای مطرح می‌شود هیچ‌گاه انصاف را رعایت نمی‌کنند.

این در حالی است که سوگمندانه باید ابراز کرد شنیدن چنین صحبت‌هایی از جانب آقای خرازی که در میان اصلاح‌طلبان به نجابت و دیدگاه‌های منطقی‌تر شهره است بسی جای تعجب دارد.

«دلواپسی» آنچنان که رهبر معظم انقلاب نیز در سخنرانی اول امسال خود در حرم مطهر رضوی بیان فرمودند جرم نیست و هیچ مانعی ندارد که عده‌ای یا همه نسبت به مسائل مهم کشور دغدغه‌مند باشند.

معظم‌له همچنین در همان بیانات تصریح کردند: دولت و طرف‌داران دولت به کسانی که ابراز دغدغه و دلواپسی میکنند، بایستی اهانتی نکنند.

اما نکته آنجاست که چرا کسانی در اردوگاه اصلاحات، دلواپسی را مساوی با فریب و جمیع منتقدان هسته‌ای دولت را بی‌انصاف معرفی می‌کنند؟!

آنهم در شرایطی که نه تنها حلیّت دلواپسی اظهر من الشّمس است بلکه عدد بزرگی از میان اعاظم و خواص کشور نیز به صراحت اعلام کرده‌اند که درباره رفتارهای دولت کنونی در مذاکرات دلواپس شده‌اند.

این قضیه آنگاه عمق بیشتری می‌یابد که با تدبر و تعمق در پرونده رفتاری کسانی همچون محمدصادق خرازی به روشنی محرز می‌شود که اتفاقاً نه تنها دلواپسی‌ها فریب و انتقادات از سر بی‌انصافی نیستند بلکه نشانه‌های مشخصی مبنی بر لزوم دلواپسی در مقطع کنونی و درست بودن انتقادات نیز وجود دارد.

نشانه‌هایی که با جان‌نثاری ویژه برخی چهره‌های جریان خاص، برای تمام رفتارهای هسته‌ای و مذاکراتی دولت کنونی، حتی باید حمل بر صحّت وجود کاسه‌ای در زیر نیم‌کاسه نیز بشوند.

محمدصادق خرازی، پیش از این و در جریان نامه‌ای موسوم به «نامه ۲۰۰۳» که از سوی دست‌اندرکاران دولت اصلاحات برای دولتمردان آمریکا نوشته شد نیز مورد انتقادات فراوانی قرار گرفت.

مطابق آنچه که دنیس راس، مشاور فعلی باراک اوباما چند سال قبل در مقاله‌ای در نیوزویک می‌نویسد، محمدصادق خرازی مسئول نوشتن این نامه از سوی دولت اصلاحات بوده است.

در این نامه آمده بود که در ازای «خروج نام ایران از محور شرارت» و «فروش قطعات هواپیما به ایران» از سوی آمریکا، ایران متعهد می‌شد فعالیت‌های هسته‌ای خود را شفاف کند و از خلع سلاح حماس و حزب‌الله حمایت کند!

گفته می‌شود این نامه به واسطه‌گری «تیم گولدیمن» سفیر وقت سوئیس در تهران از طریق «باب نی» نماینده حزب حاکم جمهوریخواه و عضو سابق کنگره آمریکا برای «روو» مهمترین مشاور جورج بوش ارسال شده بود.

گلدیمن درباره این نامه نوشته است: «بعد از صحبت کردن درباره این مسئله با صادق خرازی، من فهمیدم که آنها می‌خواهند مطمئن بشوند که اگر در مرحله اولیه همه‌چیز به هم خورد؛ قرارهایی که گذاشته‌اند و شرایط جدیدی که گذاشته‌اند، افشا نشود چون نمی‌خواهند مشکل داشته باشند. به هرحال من این موضوع را به طور شفاف فهمیدم که دولت ایران می‌خواهد این مسئله را به صورت جدی با آمریکا حل کند.»

شخص محمدصادق خرازی نیز بعدها نیز درباره این نامه گفته بود: ‌

«ما برای اعتمادسازی اقدام به نگارش این نامه کردیم…در سال ۲۰۰۳ دیوار بی‌اعتمادی بلندی میان ایران و امریکا وجود داشت و هر لحظه ممکن بود امریکا به ما حمله کند! به همین خاطر به پیشنهاد من دولت هشتم نامه‌ای به آمریکا نوشت و همراهی‌اش با برخی سیاست‌های خاورمیانه‌ای آمریکا مثل سازش در فلسطین و لزوم تبدیل حزب‌الله لبنان به یک حزب سیاسی و شفاف سازی فعالیت‌های هسته‌ای ایران را اعلام کرد اما دیوار بی‌اعتمادی میان ایران و امریکا به قدری بلند بود که آمریکایی‌ها حتی نامه را بررسی نکردند»!

گفتنیست در باب اشاره خرازی مبنی بر اینکه سیاست خارجی را در کف خیابان نمی‌توان تعیین کرد نیز باید گفت این حرف روی دیگر صحبت کسانی مثل محمود سریع‌القلم است که زمانی در دوران دولت فعلی اعلام کردند رانندگان تاکسی و لبوفروش‌ها نباید درباره انرژی هسته‌ای نظر بدهند!

این صحبت همچنین بصورتی خواسته یا ناخواسته، کنایه‌ای ارزیابی می‌شود که نسبت به شعارهای بیگانه ستیز و مقاومت‌مزاج مردم در جریان تشییع پرشکوه شهدای غواص بیان شده است.

محمدصادق خرازی پیش از این طی مصاحبهای پیرامون حزب جدیدالولادهی ندا که خود چهرهی محوری آن بهشمار میرود، تصریح کرده بود که قصد دارد در این حزب، ۵ هزار جنتلمن تربیت کند...