تبلیغات
کد خبر: ۴۳۷۹۷

شعله اختلافات و چند دستگی ها

چه کسی آتش را روشن کرد؟

اما واقعیت موجود در جامعه این است که اکثر افراد از مسئولین گرفته تا مردم عادی گاه بدون آنکه متوجه باشند و در برخی موارد هم با علم به اینکار آتش اخلافات را بیشتر و بیشتر می کنند…

چه کسی آتش را روشن کرد؟
به گزارش سرویس سیاسی افکارنیوز؛ رهبر معظم انقلاب در دیدار با مسئولین نظام در روز هفتم ماه مبارک رمضان بیانات مهم و ارزشمندی داشتند که نگاهی دقیق به این سخنان می تواند نه تنها برای مسئولین که برای همه ما راهگشا باشد!

یکی از نکات مهمی که ایشان به آن اشاره کردند خاموش کردن شعله اختلافات و چند دستگی هاست:
" «و اطفاء النّائرة»؛ یکى از کارهائى که لازمه‌ى تقواى ماست، فرو نشاندن آتش است. این شعله‌ور شدن آتش - مراد، همین آتشهاى اختلافاتى است که بین مجموعه‌ها هست، بین گروه‌ها هست، بین دستگاه‌ها هست - در حکم آتش سوزان است. سعى همه باید این باشد که اطفاء کنند. نباید بر روى آتش بنزین پاشید، نباید آتشها را مشتعل کرد. اینکه ما مکرر در مکرر توصیه میکنیم به دوستان، به مسئولین، به کسانى که تریبون دارند، به کسانى که حرفشان یا به طور عموم یا در بخشى از فضاى کشور منعکس میشود، که گفته‌ها را، زبانها را، اظهارات را، تعبیرات را کنترل و مراقبت کنند، به خاطر این است. گاهى اوقات یک تعبیرى نه فقط ضد اطفاء نائره است، بلکه مشتعل کردن هرچه بیشتر نائره است؛ اطفاء نیست، بلکه ضد اطفاء است. "

اما واقعیت موجود در جامعه این است که اکثر افراد از مسئولین گرفته تا مردم عادی گاه بدون آنکه متوجه باشند و در برخی موارد هم با علم به این کار آتش اخلافات را بیشتر و بیشتر می کنند.
البته رسانه ها نیز نقش مهمی در این برافروختن آتش و شعله ور کردن آن دارند!

به طور مثال گاهی ممکن است یکی از مسئولین در جایی، مثلا در یک مجلس خصوصی صحبتی کرده باشد که از آن بتوان برداشت های مختلفی کرد؛ یک نفر آن را در جای دیگری نقل می کند؛ بلافاصله رسانه ای آن را منتشر می کند، بعد همان رسانه یا رسانه های دیگر نظر بقیه را در مورد آن موضوع جویا می شوند و باز آنها را منتشر می کنند … مخالفین و موافقین را از هم جدا می کنند و آن ها را در مقابل یکدیگر قرار می دهند و این شروع ماجرایی می شود که مدت ها همه ذهن ها و فکر ها را به خود مشغول می کند و متاسفانه آنقدر همه درگیر می شوند که حواسشان نیست که خوراک تبلیغاتی بسیار خوبی به بیگانگان داده اند.

از این اختلاف کوچک چه کسانی دارند به نفع خود بهره برداری های بزرگ می کنند… در برخی موارد همین اختلافات مدتی کشور را از هدف اصلیش باز داشته دچار رکود کرده همه انرژی مسئولین را صرف مخالفت یا جانبداری از یک موضوع کوچک می کند… و آنقدر خودمان در موردش تامل و جنگ و جدال می کنیم که حرف نابجای یک نفر که ناخواسته از دهانش خارج شده بود تبدیل می شود به یک قضیه امنیتی… که همه دنیا از آن خبر دارند و مشغول اظهار نظرها و برداشتهای خود هستند.

در بسیاری موارد آن موضوع را تبدیل به موضوع دیگری کرده دوباره به خورد ما می دهند! و تازه بعضی از ما که فراموش کرده ایم اصل خبر از کجا آمده بود؛ دوباره شروع می کنیم به اظهار نظر که چه نشسته اید که در کشور چه می گذرد و ما خبر نداریم و آنور آبی ها خبر دارند و باید از زبان آن ها شنید و…

بعد هم که یک خیر خواهی پیدا می شود تا آتش را بخواباند دیگر نمی داند باید از کجا شروع کند… و اصلا سرمنشا کجا بوده است!
اگر خوب دقت کنیم بسیاری از اختلافات به همین شکل شروع می شود و متاسفانه گاه ضربه های مخربی به نظام وارد می کند.

بنابراین همه آنان که به قول معروف دستی بر آتش دارند باید مراقب زبان، قلم و کردار خود باشند تا خدای نکرده باعث برافروختن یا شعله ور شدن آتشی نباشند که دیگر کسی توان اطفاء آن را نداشته باشد... و مردم نیز می توانند در خاموش کردن این شعله ها نقش داشته باشند... آنهم با دامن نزدن به حرف ها و شنیده هایی که حکم شایعه را دارند و با نقل آن ها در محافل مختلف باعث پخش و اشاعه آن می شوند.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات