مردم ایران در حاکمیت دخالت داده نمیشوند!
سعید معیدفر، از جامعهشناسان اصلاحطلب طی یادداشتی با عنوان «سرانجام توسعه آمرانه»! در شماره اخیر نشریه صدا، نوشته است: چون قالب درست و کارشناسانهای از توسعه اقتصادی اجتماعی نداشتهایم، امروز کشورمان در بسیاری از عرصهها درگیر بحران است. حتی کشور ما که یک پیشینه و هویت مذهبی دارد، در بنیانهای خاصی دچار چالش جدی شده است!
به گزارشافکارخبر، او همچنین با بیان اینکه «تمام اینها را میتوان یکی از نتایج توسعه آمرانه و برونزا دانست» در بخش دیگری از صحبتهای خود اظهار کرده است: در حال حاضر نیز در دولت یازدهم، با این که آقای روحانی با امیدی که مردم به او داشتند آمده است، اما باز به تنهایی جلو میرود و مردم در حاکمیت به درستی دخالت داده نمیشوند. رئیس جمهور مدام میگوید باید به مردم اتکا داشته باشیم، دانشمند و نخبگان جلو بیایند، ولی در عمل جریاناتی همچنان دولت را کنترل میکند و مجالی نمیدهد که روحانی با پایگاه اجتماعی مردمی بتواند ارتباط مؤثری برقرار
کند.
معیدفر میافزاید: در این وضعیت روحانی چهطور میخواهد برنامه ششم توسعه کشور را به خوبی تدوین کند؟ در جامعهای که فاقد انگیزه است و نهادهای مردمی به کار گرفته نمیشوند، چطور میخواهیم توسعه ایجاد کنیم؟ متأسفانه امروز خیلی از مؤلفههای توسعه یعنی نشاط، انگیزش، حمایت و حضور مردم در کشور وجود ندارد.
*معیدفر البته اشاره نکرده است که ایران اسلامی هماکنون در کدامیک از عرصههای بنیانی خویش دچار بحران و چالش جدی شده است؟! و البته به نظر میرسد که توان این مثالآوری و اشاره را هم ندارد.
زیرا حرف وی از اساس درست نیست و حکومت فرضی تصور شده از سوی وی، نه تنها هر لحظه با مشکل موجودیت و بحران عینی مواجه است بلکه هرگز نمیتواند در مقابل چالشهایی همچون تهدید خارجی، فتنه داخلی، تحریمها، جنگ، تحرکات تروریستی و … ایستادگی و در عین حال پیشرفت کند.
متأسفانه مشخص نیست جریان سیاسی خاص قرار است با «بحرانی جلوه دادن شرایط کشور» چه چیزی را عاید خود کند؟!
در همین زمینه، محسن صفایی فراهانی، فعال سیاسی اصلاحطلب نیز اقتصاد ایران در پایان دولت قبلی را «بحرانزده» توصیف کرده است.
محمد قوچانی، روزنامهنگار اصلاحطلب و از اعضای حزب کارگزاران نیز زمانی در یک یادداشت اینطور نوشته بود که مردم ایران به «بحران اخلاقی» مبتلا هستند!
روزنامه شرق نیز چندی قبل طی سرمقالهای مدعی وجود «بحران محیط زیست» در ایران شد.
علیرضا علویتبار، دیگر فعال اصلاحطلب نیز به تازگی در یک یادداشت رسانهای اینطور نوشت که یک شکاف تاریخی میان مردم و دولت(همان حکومت!) ایران وجود دارد.
و در مثالی دیگر نیز، این غلامحسین کرباسچی، دبیر کل حزب کارگزاران بود که در مقابل چشمان رئیس جمهور از تنافر نسلهای جدید و حاکمیت با یکدیگر سخن رانده بود.
از این دست مثالهای پر غصه فراوان است و نشان میدهد که این قصه سر دراز دارد و جریان خاص بعد از این نیز با اهداف خاص خود، همچنان بر بحرانزدگی و وجود شکاف و البته فساد گسترده در ایران تأکیدات مؤکدی خواهد کرد.
سخنان معیدفر مبنی بر اینکه روحانی تنهاست و مردم به درستی در حاکمیت دخالت داده نمیشوند نیز حرفهای درستی نیستند. چه اینکه مشارکت صحیح همین مردم بود که حسن روحانی را به ریاست جمهوری رساند و بعد از او هم کس دیگری را بر سر کار خواهد آورد.
و همچنین همین مشارکت صحیح است که نقطه اتکای اصلی نظام اسلامی و پیشرفتهای غیر قابل کتمان آن محسوب میشود.
برخی جامعهشناسان و استادان اصلاحطلب میتوانند همچنان بر این ادعا الحاح کنند که مردم ایران بیانگیزهاند و پیشرفتی در کار نخواهد بود و غیره اما واقعیت این است که قطار پیشرفتهای انقلاب اسلامی ایران هر روز با سرعتی افزونتر به پیش میرود و نبود اگر انگیزههای پرنشاط مردم، هیچیک از موفقیتها و ایستادگیهای ما شکل نمیگرفت.
این حقیقتی است بیش از ادعای چهرههای جریان خاص، در دستان مردم و افکار عمومی لمس میشود.
معیدفر، کسی است که زمانی گفته بود سیاست تفکیک جنسیتی، موجب شکاف بین دولت و ملت میشود!
«اغتشاشات سال ۸۸، یک سبک زندگی جدید بود» نیز از جمله افاضات این فرد است.