دغدغه اسرائیل از افشای طرح حمله به ایران
اظهارات ایهود باراک در مورد برنامه نظامی حمله به ایران طی سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲ و لغو آن به دلیل مخالفت موشه یعلون و یکی دیگر از وزرای کابینه امنیتی و وتوی امریکا با اعلام عدم پوشش و حمایت از این طرح نظامی برای حمله به ایران، موجی از واکنشهای خشمگینانه در محیطهای رسمی و رسانهای رژیم صهیونیستی تولید کرده است، به طوری که برخی رسانهها، اظهارات باراک را «وراجی» و برخی دیگر آن را اثرگذار بر توان بازدارنده رژیم صهیونیستی اعلام کردهاند.
به گزارش افکارخبر، انتشار این اظهارات بیانکننده گزارههای مهمی است که با محیط داخلی و دکترین جنگطلبانه صهیونیستها و در مناسبات خارجی و به ویژه امریکا مرتبط است. اینکه مناسبات امریکا و رژیم صهیونیستی از ابعاد ویژه و راهبردی برخوردار است، مورد بحثنیست بلکه نشان میدهد بر اساس یک مفروض معروف از ماهیت مناسبات امریکا و رژیم صهیونیستی کارت جنگ افروزی صهیونیستها، بخشی از پازل دکترین نظامی و امنیتی امریکا در راهاندازی جنگهای نیابتی است، همانگونه که در جنگ ۳۳ روزه شاهد نقش استمرار جنگ در هفتههای دوم تا هفته پنجم توسط امریکا
بودیم و در جنگ فعلی یمن که شش ماه از قتل و جنایت علیه بشریت و ویرانی در این کشور میگذرد، با وجود گسترش قدرت لابیهای صهیونیستی در سراسر جهان و ساختارهای حاکمیتی غربی، شرایط پیچیده در محیط داخلی و بینالمللی موجب شده تا بنیه همهجانبه این رژیم تا حدی فرسایش یابد که بدون چتر حمایتی و مدیریت راهبردی امریکا و غرب، رژیم صهیونیستی قابلیت نقش آفرینی و جنگ افروزی ندارد.
نماد این برداشت این است که ارتش صهیونیستی در جدیدترین برنامه نظامی و مانورهای خود در شمال فلسطین اشغالی و کنار مرزهای لبنان طرحهای تخلیه شهرکهای صهیونیستنشین در این مناطق را با سرعت به اجرا میگذارد. این طرحها به خوبی نشان میدهد صهیونیستها با دریافت اولین شکست راهبردی در سال ۲۰۰۶ در مقابل حزبالله ناچارند نسبت به واکنشهای مقاومت و محور مقاومت در مقابل رویکردها و اقدامات آن رژیم، محاسبات خود را بارها مرور کنند.
این بدان معناست که اگر امریکاییها طی سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲ با سه طرح حمله به ایران به دلیل آسیبها و خسارتها و هزینههای خود و رژیم صهیونیستی با طرح اسرائیلیها مخالفت کردهاند. نکته مهمتر اینکه جهان باید به خوبی بداند که ماشین جنگ افروزی امریکا و رژیم صهیونیستی و شرکای منطقهای و دیکتاتورهای عصر حجری آنها، با ادبیات آشکار، از طرحهای نظامی برای حمله به ایران سخن میگویند.
اگرچه اين مواضع بسيار تكرار شده غربي و صهيونيستي توسط سازمانهاي بينالمللي مورد توجه قرار نميگيرد ولي قواعد و قوانين بينالمللي، اين مشروعيت را براي جمهوري اسلامي توليد ميكند كه از حق دفاع مشروع در مقابل متجاوز استفاده كرده و توانمنديهاي نظامي خود را در سطحي از قدرت پاسخ قرار دهد كه مأيوسكننده و بازدارنده باشد. اين حق مشروع مورد تأكيد است كه بهانههاي بازرسي از سوي آژانس و براساس برجام نميتواند به عنوان پركردن پازل اطلاعاتي امريكايي و صهيونيستي مورد استفاده قرار گيرد و ورود به حوزه امنيت ملي و توان نظامي- دفاعي جمهوري اسلامي كه همواره عنصر بازدارنده در
مقابل رويكردهاي جنگافروزانه بوده و نقش بازي كرده، ممنوع است و همين اعترافات صهيونيستي و بعضاً امريكايي، نشانههاي خوبي براي بياعتمادي ايران نسبت به رويكردهاي غربي و پافشاري بر حفظ اسرار نظامي- دفاعي در جمهوري اسلامي است.