چرا اسرائیل جرأت حمله به ایران را ندارد؟
در حالی که مقامات سیاسی رژیم صهیونیستی همواره از تهدیدات نظامی بر ضد ایران صحبت میکنند، اما فرماندهان امنیتی و نظامی این تهدیدها را رد میکنند، چرا که از عواقب وخیم آن برای اسرائیل اطلاع دارند.
به گزارشافکارخبر، پایگاه خبری النشره در مقالهای نوشت: چند روز پیش ایهود باراک وزیر جنگ رژیم صهیونیستی در اظهاراتی غافلگیرکننده فاش کرد که موشه یعلون و یووال اشتاینتس با تصمیم رژیم صهیونیستی برای انجام حمله نظامی علیه ایران در سال ۲۰۱۱ مخالفت کردند. نکته قابل توجه این سخن این است که موشه یعلون از سرسختترین مخالفان کنونی توافق هستهای ایران است، اما سؤالی که مطرح است اینکه چه چیزی این دو را مجبور کرد که با حمله نظامی اسرائیل به ایران مخالفت کنند؟
در پاسخ به این سؤال میتوان موارد زیادی مطرح کرد که مهمترین آنها شامل مسائل زیر است:
۱ - یعلون به خوبی از توانمندیهای نظامی اسرائیل آگاهی دارد، وی پیش از این رئیس ستاد ارتش بود و اطلاعات خود در مورد توانمندیهای ارتش اسرائیل را از دیگران نگرفته است، بلکه از تجربه شخصی خود به دست آورده است. در سال ۲۰۱۰ نیز براساس اظهارات ایهود باراک، گابی اشکنازی رئیس ستاد ارتش رژیم صهیونیستی با حمله نظامی به ایران مخالفت کرده و تأکید کرد که ارتش اسرائیل آماده چنین اقدامی نیست.
شکی نیست که یعلون به اقدام مقامات اسرائیلی در تغییر اشکنازی و روی کار آمدن بنی گانتس با دیده تردید نگاه میکند، به ویژه زمانی که گانتس موافقت خود را با پروژه باراک – نتانیاهو برای حمله به ایران اعلام کرد.
یعلون با نگاهی فراگیر به این موضوع نگاه میکند، چرا که معتقد است این تصمیم اشتباه بوده و ارتش آماده چنین اقدامی نیست. شاید شکست اهدافی که اسرائیل در جنگ ۳۳ روزه ۲۰۰۶ با آن مواجه شد، همچنان بر دیدگاه های یعلون خیمه انداخته است، به ویژه اینکه وی همچنان شرایط ارتش را دنبال میکند.
۲ - ائتلاف یعلون با اشتاینتس وزیر امور مالی رژیم صهیونیستی بیهوده نیست، وی یکی از عناصر تأثیرگذار حزب لیکود است که به حکم ریاست و حضور در کمسیونهای عدیدهای در کنیست از جمله کمسیون جنگ و اطلاعات از اوضاع نظامی رژیم صهیونیستی اطلاع دارد. به همین علت است که وی نیز مانند یعلون مخالف حمله نظامی اسرائیل به ایران است.
نقطه مشترک این دو نفر علاوه بر نگرانی از پیامدهای نظامی چنین حملهای، پیشبینی پیامدهای سیاسی منفی آن است، چرا که هر حمله نظامی به ایران به معنی به دردسر انداختن آمریکا است و این کشور در این رابطه ساکت نخواهد ماند. علاوه بر این که اوضاع منطقه قادر به تحمل چنین حملهای نیست و در پی چنین جنگی اوضاع ناآرامی در آن ایجاد خواهد شد که امکان کنترل و مهار آن وجود ندارد و ممکن است مسائل به سمتی پیش برود که قابل پیشبینی نیست.
۳ - سامانه گنبد آهنین در آن زمان به شکل رسمی مورد آزمایش قرار نگرفته بود و در نیمه سال ۲۰۱۱ به بهرهبرداری رسید، این سامانه البته به علت ناتوانی در رهگیری موشکهای فلسطینی همواره مورد انتقاد گسترده کارشناسان اسرائیلی قرار داشت و حتی در شرایط کنونی نیز شهروندان و نظامیان صهیونیست به این سامانه و قدرت آن در مقابله با موشکها اعتماد چندانی ندارند.
علاوه بر اینکه حزبالله مانند امروز وارد تحولات سوریه نشده بود، در نتیجه پیشبینی واکنش این حزب و نحوه تعامل با آن مشکل بود.
به نظر میرسد عوامل منطقی در خط حمله نظامی بر ضد ایران از سوی یعلون و اشتاینتس در چهار سال پیش وجود داشت، اما سؤالی که مطرح است، این است که چرا این موضوع امروز فاش میشود؟