تبلیغات
کد خبر: ۴۴۵۳۷۳

واکنش دانشجویان بورسیه به اظهارات صدیقی

جمعی از دانشجویان بورسیه در واکنش به اظهارات اخیر رئیس سازمان امور دانشجویان تأکید کردند که اطمینان دارند قضیه ظلم به بورسیه‌ها بدون حضور قوه قضائیه و دیوان عدالت اداری حل نخواهد شد و تنها قضات دیوان عدالت اداری قادر به پایان دادن به این جنجال ساختگی سیاسی هستند.

واکنش دانشجویان بورسیه به اظهارات صدیقی

به گزارشافکارخبر،جمعی از دانشجویان بورسیه در واکنش به خبر «ادامه تحصیل بورسیه‌های سال‌های گذشته با روند قانونی / فقط ۳۶ نفر از تحصیل منع شدند» طی بیانیه‌ای تأکید کردند که با شناختی که از مجتبی صدیقی و تیم همکار وی دارند، اطمینان دارند که قضیه ظلم به بورسیه‌ها بدون حضور قوه قضائیه و دیوان عدالت اداری حل نخواهد شد و تنها قضات دیوان عدالت اداری قادر به پایان دادن به این شکنجه عظیم و ظلم خانمان سوز و پایان دادن به این جنجال ساختگی سیاسی هستند.

این دانشجویان در ابتدای بیانیه‌ خود آوردند: داستان سیاسی بورسیه‌ها و جنجال‌های پس از آن، ابتدا با مصاحبه رسانه ای و پیگیری های مجتبی صدیقی رئیس سازمان امور دانشجویان به راه افتاد. مقام معظم رهبری(مدظله العالی) در جلسه دیدار با اساتید، به حاشیه سازی درباره موضوع بورسیه هابه عنوان یکی ازمصداق‌های سیاست بازی در دانشگاه‌ها اشاره کردند و آن را از غلط ترین کارهای چند سال اخیر دانستند.

این دانشجویان در ادامه بیانیه خود آوردند: خوشبختانه پس از مدت ها جناب آقای صدیقی عامل اصلی ایجاد جنجال بورسیه ها، مصاحبه کرده و با جملاتی کوتاه و چند پهلو، موارد عجیبی را بازتاب داده و به ارائه اطلاعات حداقلی بسنده کرده است. در این زمینه باید با نگاه صحیح به عمق فجایع بورسیه ها نگریست.

دانشجویان بورسیه ادامه دادند: صدیقی گفت که تنها ۳۶ نفر از تحصیل بازمانده اند. سوال اینجاست که سایرین با چه شرائطی مجاز به ادامه تحصیل شده اند؟ آیا ایشان وجود لیست ۱۷۰ نفره که گفته می‌شود بسیاری از آنها دارای حکم بورسیه جمهوری اسلامی ایران هستند را تکذیب می­‌کند؟

در ادامه این بیانیه آمده است: چرا رئیس سازمان امور دانشجویان تاکنون از قانون تبعیت نکرده و حالا به فکر اجرای قانون افتاده است؟ اگر موضوع فقط مربوط به ۳۶ نفر است، این حجم از تبلیغات بر ضد بورسیه ها و تهمت ها و افتراهای خانمان برانداز بر چه مبنایی بر ضد دانشجویان بورسیه منتشر شد؟ آیا این تمکین از قانون، تنها یک نمایش صوری برای گریز از شرایط موجود و رسیدن به فضای بازتر برای شکنجه دانشجویان با روش‌های جدیدتر نیست؟ ضمنا مراد ایشان از قانون چیست؟ قانونی که خودشان دلخواهانه و با تغییر شرائط در این مدت به صورت مداوم و متغیر وضع کرده یا قانونی که به واسطه مصوبه کمیسیون اصل نود، به وزارت علوم ابلاغ شده است؟

دانشجویان بورسیه در ادامه بیانیه خود آوردند: عدم نیازهای گسترده و غیر قانونی به دانش آموختگان بورسیه توسط دانشگاه‌ها، چگونه و بر مبنای کدام قانون و آیین نامه، توسط سازمان امور دانشجویان پذیرفته می شود؟ آیا صدیقی بنا دارد فضای شکنجه دانشجویان را از دوران تحصیل به دوران پس از آن منتقل کند؟ آیا ایجاد حساسیت‌های فراوان بر موضوع بورسیه ها، باعثشد که نه اصل موضوع، بلکه مکانیزم شکنجه این افراد تغییر کند؟

در ادامه این بیانیه آمده است: آیا دانشگاه‌ها بدون هماهنگی های گسترده، قابلیت اعلام عدم نیاز به دانش آموختگان بورسیه را دارند یا اینکه آیین نامه هایی نامرئی در کار است که دانشگاه ها را از جذب بورسیه های خودشان، منصرف می کند؟ چگونه دانشگاهی پس از اعلام نیاز به یک شخصیت علمی و برگزاری چندین دور مصاحبه و هزینه ده ها میلیون تومان از جیب بیت المال، به یکباره متوجه می شود که به تخصص فرد مورد نظر نیازی ندارد؟ مگر جناب صدیقی در قضیه بورسیه ها بیش از همه نگران هدررفت منابع بیت المال نبودند! آیا می توان این موضوع را به جز سیاسی کاری و سیاست بازی، به شکل دیگری تاویل و تحلیل کرد؟

دانشجویان بورسیه در ادامه بیانیه خود آوردند: دانش آموختگان و دانشجویان دکتری دارای حکم بورس، که به واسطه تدابیر رئیس سازمان امور دانشجویان و دوستان سیاسی همفکرشان بیش از یکسال است که حقوق و مقرری دریافت نکرده و سرگردان وزارت علوم و سازمان امور دانشجویان هستند، برای روشن شدن تکلیفشان باید به کدام دادگاه صالحه در وزارت علوم یاسازمان امور دانشجویان شکایت برند؟

این دانشجویان در پایان بیانیه خود تأکید کردند که با شناختی که از مجتبی صدیقی و تیم همکار وی دارند، اطمینان دارند که قضیه ظلم به بورسیه ها بدون حضور قوه قضائیه و دیوان عدالت اداری حل نخواهد شد و تنها قضات دیوان عدالت اداری قادر به پایان دادن به این شکنجه عظیم و ظلم خانمان سوز و پایان دادن به این جنجال ساختگی سیاسی هستند.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات