تبلیغات
کد خبر: ۴۶۸۲

ساخت دارویی برای درمان سرطان سینه

افکارنیوز: محققان دانشگاه نورثوسترن امریکا، با استفاده از فناوری نانو موفق به ساخت دارویی به نام «تری اکسید ارسنیک» برای درمان سرطان سینه شدند.

محققان دانشگاه نورث وسترن امريكا، با استفاده از فناوري نانو، موفق به ساخت داروي سرطان سينه شدند. اين دارو براي درمان سرطان خون در نظر گرفته شده بود، ولي اين محققان با استفاده از فناوري نانو توانستند اين دارو را به دارويي موثر براي درمان نوعي از سرطان سينه كه زنان جوان بهويژه زنان افريقايي- امريكايي درگير آن هستند، مبدل كنند.

به گزارش افکار به نقل از ایسنا، این دارو که «تری اکسید ارسنیک» نام دارد، جزو داروهای قدیمی چینی است که اخیرا آنکولو‍ژیست‌های غربی از آن برای درمان نوعی سرطان خون - لوسمی - استفاده می‌کردند. محققان دریافتند که ارسنیک بر روی تومورها موثر نیست، به‌طوری که پس از تزریق دارو به خون، دارو باید سریعا به‌کار گرفته و دفع شود، چرا که تجمع آن بسیار سمی است.

نانوذره جدید ارسنیک - که تا زمانی که به تومور نرسد و محموله سمی خود را تحویل ندهد، قابلیت آشکارسازی ندارد - مشکل سمیت بالای ارسنیک را حل کرد. این نانوذره، که «نانوبین» نامیده می‌شود، به موش‌های مبتلا به تومورهای سینه سه برابر منفی - که خطر متاستاز آن بالا و میزان مرگ و میر ناشی از آن بالاست - تزریق شد. نانوبین‌ها حامل ارسنیک، سبب کاهش رشد تومور در موش‌ها شدند؛ در حالی که ارسنیک کپسول نشده چنین اثری را بر تومورها ندارد.

نانوبین حاوی نانوذره «تری اکسید ارسنیک کپسوله شده» با یک لایه ثانویه شیمیایی برای افزایش طول عمر نانوبین پوشانده شده‌اند تا در خون مخفی بمانند. تکنولوژی نانوبین سبب می‌شود تا بافت سالم در معرض داروی سمی در حین گردش در خون قرار نگیرد. زمانی که نانوبین توسط سلول‌های غیرطبیعی و عروق خونی تومور جذب می‌شود، نانوذرات ارسنیک آزاد و در داخل سلول‌های تومور به‌دام می‌افتند.

«وینس کرینز»، استاد پزشکی و آنکولوژیست دانشگاه پزشکی نورثوسترن و عضو مرکز سرطان رابرت لوری، می‌گوید که اثرات ضد تومور نانوبین‌های ارسنیک در مبارزه با تومور سینه سه بار منفی، در موش‌ها بسیار دلگرم کننده است. نیاز فوری وجود دارد که درمان‌های جدیدی برای تشخیص ضعیف سرطان سینه سه برابر منفی تعبیه شود.

«کرینز» و «تام او هالوران»، رییس بخش شیمی موسسه فرایندهای زندگی در نورثوسترن، نویسندگان اصلی مقاله این تحقیق هستند که در ۱۵ جولای در مجله تحقیقات کلینیکی سرطان منتشر شده است. «ریچارد اهن»، دانشجوی برنامه آموزش محققان پزشکی در نورس وسترن، نویسنده مسوول است.

«اوهالوران» اظهار می‌کند که همه می‌گفتند نمی‌توان از ارسنیک برای از بین بردن تومور استفاده کرد. دلیل این مدعا این بود که آن‌ها نمی‌توانستند به روش درست به تومور تحویل داده شوند. تکنولوژی جدید تحویل دارو به صورت مستقیم به تومور باعثشد تا دارو فقط به سلول‌های تومور تحویل داده شوند و سلول‌های سالم در معرض آن قرار نگیرند. بر این اساس کرینز می‌گوید که ما می‌توانیم داروی سمی را تنها به تومورها برسانیم و این کار با کمک فناوری نانو محقق شد. چالش موجود این است که چگونه کاری کنیم که دارو برای سلول‌های تومور، سمی‌تر و برای سلول‌های سالم، بی خطرتر باشد؛ به این طریق می‌توان جان بیماران بیشتری را از مرگ نجات داد.

هم اكنون محققان نورس وسترن، در حال كار بر روي تزئين نانوبينها با آنتي باديهايي هستند كه ماركرهاي روي سلولهاي تومور را تشخيص دهند تا داروي بيشتري جذب تومور شود. آنها همچنين مايلند تا دو يا چند دارو را همزمان در نانوبينها جاسازي كنند تا به سمت تومور حمل شود. اوهالوران ميگويد با اين روش ميتوان از دزهاي بالاي داروي سمياي استفاده كرد كه تنها در تومور مورد نظر آزاد ميشوند.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات