تبلیغات
کد خبر: ۵۶۰۴

لنکرانی: مسئولی که سال ۶۵ ژیان داشت امروز چند خانه در داخل و خارج دارد

یادم می آید یک آقایی سال ۶۵ در یک سازمانی مسئول بود با یک ماشین ژیان و مدرک فوق دیپلم که از یکی از شهرستان ها به تهران آمده بود و بنده ایشان را سال ۸۶ دیدم همون آقا حالا اسمش شده بود آقای دکتر در حالی که تمام این دوره مسئول بوده و این خنده دار است که یک نفر، هم مسئول باشد و فوق دیپلمش تبدیل به دکترا بشود و خانه سازمانی تبدیل به ۵ خانه در ایران و دو سه تا خانه در خارج از کشور شده،

وزیر سابق بهداشت و درمان در جلسه پرسش و پاسخ دانشجویان درباره موضوعاتی چون عدم معرفی اش به کابینه دولت دهم، کارنامه عملکرد ۴ ساله وزرات بهداشت، تخلفات آزمون دستیاری،دانشگاه آزاد و عملکرد جاسبی و هدفمندی یارانه ها در بهداشت و درمان و ... ناگفته های داشت که مشروح آن منتشر می شود.

به گزارش افکار به نقل از راهبردنیوز کامران باقری لنکرانی وزیر بهداشت و درمان دولت نهم که به دعوت جامعه اسلامی دانشجویان در دانشگاه محقق اردبیلی برای دانشجویان سخنرانی می کرد به سئوالات مختلف دانشجویان در موضوعات گوناگون پاسخ گفت.

لنکرانی در پاسخ به سئوال مشترک ۱۵ دانشجوی حاضر در خصوص این که او صادقانه و به دور از هرگونه پرهیزی پاسخ دهد چرا از دولت دهم کنار گذاشته شده است؟ دانشجویان در سئوال خود افزودند که لنکرانی در پاسخ خود نگوید که صلاحدید رئیس جمهور بوده است!

لنکرانی در پاسخ گفت: من هیچ وقت تعبیرم این نبوده که صلاحدید دولت بودهٰ توضیحی که دادم این بوده که بالاخره در وزارت بهداشت تا الان سابقه نداشته که یک فردی دو دوره وزیر باشدٰ بنده خودم هم معتقدم که در نظام سلامت کشور ما انسانهای کارآمد و خوب آنقدر داریم که حتی به کسانی که لیاقت این پست را دارند یک دوره چهار ساله هم بیشتر نمی رسد.

اینکه شما با فلانی خوب بودید وخیلی مسائل پیش پا افتاده دیگر، که نشد موضوع اصلی کشور! بالاخره جزو چیز هایی که نشان دهنده بصیرت و عقل است این است که انسان موضوعات جزئی را موضوعات اصلی قرار ندهد چرا که هم اکنون ما کشوری داریم که از همه سو می خواهند تحت تهدید و فشار قرار دهند.. در چنین شرایطی انسان بصیر و عاقل کسی است که تلاش کند کشور را پیش ببرد نه این که گلایه ها را موضوع روز بکند؛ خیلی مهم است که انسان ها به این مقام برسند که موضوعات شخصی خود را موضوع کلان کشور فرض نکنند؛ برخی از حرف هایی که طی یک سال گذشته زده شد بعضی ها موضوعات شخصی خود را موضوعات کلان کشور فرض کردند و فکر کردند چون این موضوع برای آنها مهم است برای آینده کشور هم مهم خواهد بود به نظر شما این امر خیانت، خود خواهی و سبکسری نیست؟ بنابراین یکی از کارهای مهمی که باید همه ما تمرین بکنیم این است که موضوعات فرعی و اصلی را از هم بشناسیم وبرای چیز های فرعی بیش از حد وقت نگذاریم و برای هرچیزی اندازه خودش وقت بگذاریم.

نماینده ای از تشکل انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاه محقق اردبیلی هم سئوالات خود را این گونه مطرح کرد.
آقای دکتر لنکرانی هرچند در کابینه دولت نهم جزو موفق‌ترین وزرا بوده اید وکارنامه شما هم تضمین شده، اما هیچ گاه مسئولین دستگاه ها از انتقاد دانشجویان در امان نمانده اند و همواره انتقادات و شفاف سازی از طرف دانشجویان صورت می گیرد از جنابعالی انتظار داریم به سوالات ما پاسخ دهید.

به عنوان سوال اول، شما در دوران دانشجویی و دوران وزارت همواره از محافل سیاسی دوری کرده اید در حالی که دوران وزارت شما در دولت نهم، می توانست مهمترین زمان برای بروز عواطف سیاسی شما باشد؟

علیرغم موفقیت ها و دستاورد هایی که شما به عنوان وزیر داشتید اما گاهی مواقع شجاعانه با مسائل برخورد نکرده اید مانند برگزاری آزمون دستیاری پزشکی، که برخلاف شما خانم دستجردی اومدند آن را لغو کردند؟

با توجه به گفتمان دهه چهارم که گفتمان پیشرفت و عدالت است به نظر شما کرسی های آزاد اندیشی در دانشگاهها تا چه حد می تواند در گسترش انقلاب اسلامی کمک کند و چرا این راهبرد مظلوم شده است ابعادی از آن را برای ما تشریح فرمایید؟

وزیر سابق بهداشت و درمان دولت نهم هم سئوالات این دانشجو را چنین پاسخ گفت.

بنده مسئولیت خدمت گذاری در نظام سلامت را داشتم طبیعتا سلیقه سیاسی خاص خودم را داشتم نه اینکه نداشتم ولی حق نداشتم کار تخصصی خودم و موضوع خدمت رسانی را با سلیقه سیاسی مربوط کنم؛ البته به عنوان وزیر بهداشت نزدیک به ۵۰ تا دانشکده و دانشگاه زیر نظر وزارت بهداشت داریم به این شرط دخالت نداشتم و اگر اشتباه نکنم به عنوان وزیر بهداشت در سه تا از کنگره های انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاهها شرکت کرده ام و فکر نکنم وزیری در ۳کنگره شما شرکت کرده باشد.


اما در خصوص آزمون دستیاری نمی خواهم سلیقه های مدیریتی را نقد بکنم و فقط میخواهم این را عرض کنم موقعی که بنده مسئولیت وزارت بهداشت را گرفتم وزارت بهداشت می گفت که آزمون سال ۱۳۸۲ که مجلس برای آن گروه تحقیق و تفحص گذاشته و قوه قضائیه افزون بر ۱۰۰ نفر را در این باره باز داشت کرده بود تخلفی انجام نشده و برخی از آنها هم که باز داشت شده بودند بعداً آزاد شدند و برگشتند سرکلاس‌هایشان، بالاخره موضوع تخلف سال ۸۲، اخراج متخلفین و در واقع تجدید ساختارنحوه امتحان گیری اقداماتی بود که در دولت نهم انجام شد و علیرغم اینکه بالاخره ما همواره زیر ذره بین جدی گروه های مختلف بودیم بالاخره طی آن چهار سال به فضل خدا مشکل خاصی رخ نداد؛ امسال هم تا جایی که در جریان هستم به جای ۱۰۰ نفری که در سال ۸۲ ۱۳باز داشت شدند شاید مجموعاً تعداد باز داشتی ها کمتر از ۱۵ نفر بود که بعد تعدادشان مشخص که مشکلی نداشتند و ابعادش اصلاً با سال ۸۲ قابل مقایسه نبود و به نظرم نکته مهم این است که ما حالا با هر مدل و سلیقه ای که رفتار می کنیم همین مبنایی که خانم دکتر دستجردی پی گیری کردند یعنی(اجرای عدالت) برخورد با متخلفین را دنبال کنیم ولی اصل ماجرا واینکه برخورد با تخلف باید انجام بشود در قبل از دولت نهم تقریبا موضوع برعکس بود؛ سوابقش هم موجود است؛ می توانید در اینترنت جستجو کنید و بینند که موضع گیری های وزارت بهداشت در سال ۸۳ و قبلش چه جوری بود.

و اما در بحثگفتمان انقلاب و دهه پیشرفت و عدالتٰ این موضوعی است که باید با مقوله مناسب‌اش انجام شود البته دولت و مسئولین دانشگاه ها وظیفه دارند که فضای آزاد اندیشی را ترویج و حمایت کنند و فضای مناسب آنرا به وجود آورند اما یک چیز خیلی مهم این است که حرف محتوا داری هم وجود داشته باشد؛ دهه چهارم انقلاب اسلامی یکی از ویژگی هایش این است که در این دهه دیگر حرف های روبنایی و سطحی پاسخگو نیست اگر می گوییم پیشرفت و عدالت، باید این بحثرا به صورت مبنایی و ریشه ای بپردازیم، پیشرفت یعنی چی؟ می خواهیم چه کاربکنیم؟ کجا می خواهیم برسیم؟ آیا مثلا الگوی ما همانطور که بعضی ها نوشتند مثلا ژاپن اسلامی باشد یا کره جنوبی باشد؟ و امثال اینها باشد، واقعاً در این مقوله نقطه آرمانی ما کجاست؟ آیا رفاه نقطه آرمانی ما است؟ پاسخ این است که بله، باید در این نقطه آرمانی، جا داشته باشه اما این رفاه با چی و از چه طریق در بحثعدالت هم همینطور است؛ در انتخابات گذشته ریاست جمهوری یکی از انتقاد هایی که کاندیدای شکست خورده داشت این بود که چرا این دولت برای مناطق محروم بودجه کمک های بلاعوض قرار داده، گفتند اینکه گدا پروری است غافل از این که شما با گروهی طرف هستید که هیچ چیزی ندارند وقتی شما به چنین افرادی کمک نکنید و آنهارا به یک سطح حداقلی نرسند مگر امکان رشد خواهند داشت؟ وقتی برخی از نقاط را در کشور داشتیم که در شروع دولت نهم که درآمد ماهیانه در آن خانواده ۳۰هزار تومان است من رفتم بعضی از آنها را دیدم در این مواقع وظیفه دولت این است که دست چنین خانواده هایی را بگیرد و ببرد بالا؛ در چنین موضوعی که خیلی هم اجرایی است از سوی برخی بحثفلسفی در میگیر د و می گویند اصلاً عدالت یعنی چی؟ عدالت یعنی اینکه شما به این گروه محروم کمک بکنید یا نکنید؟ عده ای فقط می گویند به این افراد ماهیگیری یاد بدهید بله باید ماهیگیری یاد داد ولی وقتی که دارد از گرسنگی می میرد اگر همین الان بهش ماهی ندهیم نمی تواند سر کلاس ماهیگیری شما بیاید بنابراین ما نمی توانیم به بهانه ضرب المثل چینی بگویم که من فقط " ماهیگیری یادش می‌دهم " بله، درسته ماهیگیری کار ارزنده ای است ولی برای مشکل فعلی باید چاره ای اندیشید. شما همین را در تدوین برنامه توسعه چهارم دارید می بینید، برنامه توسعه چهارم کتاب مستنداتش هست و استدلال در این کتاب این است که ما باید سطح رفاه کشور را بالا ببریم برای اینکه سطح رفاه کشور را بالا برد در دو سه برنامه آینده موضوع عدالت موضوع اول ما نیست، موضوع افزایش ثروت موضوع اول ماست و ما بعد از دو سه برنامه به مقوله عدالت از طریق تامین اجتماعی خواهیم پرداخت وقتی چنین مباحثی وجود دارد نقش دانشگاهها این است که مباحثرا عمیق بپردازند و تعریف کاربردی عدالت را با استفاده از مبانی دینی در دانشگاه ارائه دهند.

دانشجویی در سئوالی پرسید که آیا سیب زمینی نبودن، یعنی به خانواده آقای هاشمی اعتراض کردن؟ و یا اعتراض به عملکرد ناصحیح دانشگاه آزاد و آقای جاسبی؟ دانشجو نباید به کسانی که وحشیانه به کوی دانشگاه تهران حمله کردند پیگیری و اعتراض کند؟ دانشجو نباید به عده ای که روز عاشورا به مردم عزادار که در جماران به بیت امام حمله کردند اعتراض کند؟

لنکرانی در پاسخ گفت: به نظر من این یکی از مصداق ها، موضوعات فرعی و اصلی است شما یک وقت دارید روند یک کشور را نگاه می کنید می بینید عده ای از همه ابزارهایی که در اختیارشان بود استفاده کردند و در حالی که مسئول خدمت گزاری بودند بیش از اینکه به خدمت به مردم فکر کنند به درآمدشان فکر می کنند. و حالا شان مجلس اجازه نمی دهد که بنده اسم بیاورم؛ یادم می آید یک آقایی سال ۶۵ در یک سازمانی مسئول بود با یک ماشین ژیان و مدرک فوق دیپلم که از یکی از شهرستان ها به تهران آمده بود و بنده ایشان را سال ۸۶ دیدم همون آقا حالا اسمش شده بود آقای دکتر در حالی که تمام این دوره مسئول بوده و این خنده دار است که یک نفر، هم مسئول باشد و فوق دیپلمش تبدیل به دکترا بشود و خانه سازمانی تبدیل به ۵ خانه در ایران و دو سه تا خانه در خارج از کشور شده، وقتی که مدل مدیریتی یک عده ای این بشود همانطور که امیر المومنین(ع) در نامه خود به مالک اشتر فرمودند: مبادا این حکومت پیش نظر تو طعمه بیاید که خودت بخوری و به قوم و خویشانت، نزدیکانت و رفیقانت بدهی وقتی یک عده ای مدل حکومت درذهنشان چنین موضوعی باشد این یک انحراف مهم است، یک انحرافی که در برابرش اگر کسی مماشات بکند مسیر، مسیری میشود که قابل اصلاح نیست. از جنس اموری است که مثل حضرت سید الشهدا(ع) در برابرش قیام فرمودند؛ بالاخره نه اینکه فقط انحرافات تمامی دارد ولی انحرافاتی است که انحرافات اساسی می باشد، اگر شما در مقابل این انحرافات نیایستید کل جامعه تحت تاثیر قرار می گیرد. وقتی ما وزارتخانه بهداشت آمدیم بالاخره خیلی طول کشید جا بیفتد که وزیر می تواند با یک خودرو رفت و آمد بکند؛ لازم نیست وزیر سال به سال ماشین‌ اش را عوض کند و غذای دفترش را با پول بیت المال بدهد.

مبنای مدیریت اگر بر مبنای اشرافیت و جدایی از مردم بشود و مبنای این بشود که یک نفر و یک گروه و یا کسی برای خودش حق ویژه ای قائل بشود این یک مبنای اساسی است؛ در کنار این تفکر، تخلفات صورت می گیرد. با این تخلفات باید برخورد بشود و مناسب با جنس تخلف برخورد درست است، بعضی از تخلفات کوچک است ولی از کسی که سر زده و از او توقعی نیست باید با وی بیشتر برخورد شود؛ نظام ما در یک سال گذشته نشان داد که همین جور بوده و سر وقت خودش با آن تخلفات برخورد میکند؛ برخورد هایی که برخی از آنها برخورد های بسیار تندی است.

در آمریکا در سرمقاله یکی از مجلات آمده که در زندان گوانتانامو مردم را شکنجه می کنند و هنوز هم دارند شکنجه می کنند و در ایران در کهریزک اتفاقاتی افتاده که ۳نفر کشته شده اند و در گوانتانامو دهها نفر کشته شده اند؛ چه اتفاقی افتاد؟ دولت ایران آمد کهریزک را بست و مقصرین را به دادگاه کشاند و برای برخی از آنها حکم اعدام صادر کرد اما دولت آمریکا چه کار کرد؟ گوانتانامو را ادامه داد و چند نفری هم که باز داشت بودند تبرئه کرد و خود این مجله آمریکایی گفت اگر اینها را کنار هم قرار دهیم معلوم میشود که جایگاه حقوق بشر در آمریکا کجاست.!ما ما با تخلف برخورد میکنیم ولی اندازه خودش برخورد می کنیم و نباید این موضوع برای کسی دستاویز این بشود که فتنه گری ها و همراهی هایش با دشمنان، این آب و خاک را تحت تاثیر قرار بدهد.

دانشجویی در سئوال دیگری پرسید شما در طول وزارت خود از احمدی نژاد راضی بودید؟ این سوال را به این خاطر می پرسم که خیلی میگویند مشکل دارید؟ آیا در دوران وزارت بهداشت برای از بین بردن پدیده شوم زیرمیزی برخورد با بعضی از دکترها تلاش کردید یا خیر؟

لنکرانی پاسخ داد: وزیر، منصوب رییس جمهور است، رییس جمهو ر باید بگوید که من از وزیرم راضی بودم یا نبودم اگر از نظر روبط انسانی به موضوع نگاه کنیم نه از نظر روابط اداری، بالاخره یکی از توفیقات خیلی بزرگ آقای احمدی نژاد تغییر روند مدیریتی کشور بود و تغییر نگاه ها بود؛ همین سفرهای استانی و حضور در مناطق محروم، پیگیری امورات، بالاخره از نکات بی نظیر ی درتاریخ مدیریتی کلان کشور بود.

طبق آمار درطی شانزده سال، یعنی چهار تا دوره ریاست جمهوری یعنی دو تا رییس جمهور که هر کدام هشت سال رییس جمهور بودند، کل حضور رؤسای جمهور در شهرستان ها تا ۱۵۸ مورد شده، یعنی هر سال با اغماض ۱۰ سفر؛ ما فقط ظرف حدود تقریبا بیست و چند ماهی که سفر اول طول کشید خود اقای رییس جمهور طی این مدت در همه ۳۴۸ شهرستان کشور حضور پیدا کردند و این حضور یک حضور موثر بود دور بعد که رفتیم شهرستان ها، آثارشان را دیدیم، پروژه هایی که تمام شد، کارهایی که به نتیجه رسید، راه های روستایی، خانه های بهداشت، مراکز درمانی، توسعه اورژانس ها، توسعه سیستم آب و فاضلاب روستایی و … به طوری که آمار چهار سال با آمار ۵۰ سال قابل مقایسه است.

بالاخره نمی توانیم چشم هایمان را ببندیم و این خدمت ها را نادیده بگیریم اما معنی این حرف هم این نیست که آدم ها بی عیب و نقص اند هر آدمی عیب و نقص دارد و ما هم ادعای اضافه نداریم خوبی ها را باید دید و بدی ها را به قدری که هستند ببینیم نه کمتر و نه بیشتر.

دانشجویی هم در پرسش خود به لنکرانی گفت با توجه به عدم تولید سوخت برای پژوهشگاهها و عدم موازنه این سوخت، آیا مشکل رادیو دارو ایران طی چند سال اخیر و سال های بعد برای آینده کشور و نظام مشکل ساز خواهد بود؟ ویا حل خواهد شد؟

تاثیر هدفمند کردن یارانه بر هزینه های درمانی و دارویی چگونه خواهد بود؟ آیا افزایش قیمت خواهیم داشت؟



وزیر اسبق بهداشت و درمان در پاسخ گفت: ما فروردین سال ۱۳۸۷ به نظرم که سومین قطعنامه ای که بر علیه کشور ما تصویب شد متوجه شدیم که شرکت هایی که قرارداد داشتیم که رادیو داروها که برای تشخیص و درمان از آن استفاده می کنیم و به ما می فرو ختند گفتند به دلیل این تحریم ها به شما نمی دهیم، بالاخره در آن مقطع یک کار کوتاه مدت انجام شد که بالاخره ما سعی کنیم مشکل حاد را حل کنیم و ظرف یک هفته توانستیم بالاخره کانال های موازی پیدا و نیاز کشور را برطرف کنیم و از آن طرف دوستان ما در سازمان انرژی اتمی تلاش کردند و ظرف دو ماه، ما محصول رادیوداروی ایرانی را وارد بازار کردیم الان به حدی رسیدیم که برخی از آنها رو می توانیم حتی صادر بکنیم اما ماده خامی که برای این چیزها می خواهیم اورانیوم۲۰ درصد است؛ آن اورانیوم ۲۰در صدی که حدود ۱۰ سال پیش طبق تفاهم نامه ای که با آژانس شده بود از بعضی از کشورها مثل آرژانتین و زیر نظر آژانس قرار گرفته بود و این دعوای اخیر به این دلیل شد که کشور های عضو آژانس، آژانس متعهد است نیاز های کشور های عضو را برطرف کند ولی آنها گفتند ما این نیاز ها را برطرف نمی کنیم به همین خاطر دانشمندان ما الان دارند کار می کنند و پروژه آنها با موفقیت پیش می رود و انشاالله نیاز به اورانیوم ۲۰درصد نیز توسط خود کشور در آینده نزدیک حل شود که البته مجاری قانونی‌اش این موضوع را پی گیری می‌کنند.

در خصوص بحثزیرمیزی و عملکرد بنده در مقابله با زیرمیزی که جزو نقاط ضعفی است که من برای خودم قائل هستم این است که در مقوله اقتصاد درمان، ما کار مبنایی را نتوانستیم به نتیجه برسانیم کار مبنایی هم این است که ما بتوانیم پزشک خانواده، نظام ارجاع و پوشش بیمه همگانی را واقعی بکنیم و این اصل کلی است که ما باید اجرایی و عملیاتی کنیم در برخی جاهها در این مسیرگام برداشته شد و شناخته شد که چه هزینه هایی بیشترین بار مالی را به خانواده تحمیل می کنند مثلا یکی از این هزینه ها هزینه های جراحی قلب، هزینه های ICU ویکی هزینه های درمان سرطان هاست که ما این ها را شناسایی کردیم که مجلس و دولت حمایت کردند و ما وقت گذاشتیم که در آن ایام که بودیم این ها را نه به صورت مبنایی ولی به صورت وجود یک مسیر پاسخگو سعی کنیم که حل نماییم و شما مراجعه کنید مراکز جراحی قلب کشورکه قبل از این فقط ۹ استان این را داشتند اما در پایان سال ۸۷ به بیش از ۲۰ استان رسید و در سال ۸۸ موقعی که ما رفتیم ۲۵ استان این را داشتند و امثال اینها واین تلاش برای حل روزمره کار بود ولی حل اساسی این است که مسیرش روشن است والان وزارتخانه پیگیری می کند و جلو می رود.

در بحثهدفمند کردن یارانه ها هم در مجلس تصویب شده و هم دولت در کارگروه هاش تصویب کرده که یکی از روش های هزینه کردن بودجه ای که از این جا حاصل می شود در واقع تقویت بیمه ها باشد و امید وارهستیم که این تقویت جلوی چنین هزینه سازی هایی را بگیرد.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات