واشنگتن پست: آقای اوباما بازهم ایران برنده شد
خبرنگار نظامی ویژه روزنامه های واشنگتن پست و وال استریت ژورنال، در تحلیلی اعلام کرد لئون پانه تا وزیر دفاع آمریکا برای خود حرف می زند و عراق در اتحاد عمیق با ایران راه خود را خواهد رفت.
کیهان:توماس ا. ريكس كه مدتي طولاني در عراق حضور داشته در روزنامه آلماني زود دويچه سايتونگ نوشت: معمولا وقتي جنگي به پايان مي رسد يك برنده دارد و يك بازنده. حال كه به پايان لشگركشي آمريكا به عراق نزديك مي شويم، مي توانيم اين پرسش را مطرح كنيم كه برنده كيست و بازنده كدام است؟
آمریکا ۴۴۷۴ سرباز از دست داد(شمارش هنوز به پایان نرسیده است) هزاران نفر بیش از این تعداد مجروح و معلول شده اند و مردم آمریکا چند بیلیون دلار از دست دادند. اقتصاد ما ویران گشت ولی خود بهره چندانی نصیبش نشد. خون برای نفت؟ آن هم فقط به این معنی که از هر هشت سرباز کشته شده در جنگ یکی قربانی دفاع از تانکرهای حامل نفت بوده است؟ وی تاکید می کند: صرفنظر از آنچه که وزیر جنگ آمریکا درباره عراق بر زبان راند، این کشور راه خود را خواهد رفت، یعنی با ایران هم پیمان خواهد شد و میل ندارد به تحقق رویاهای ژئوپلتیک آمریکا کمک کند.
این روزنامه نگار آمریکایی با تأکید بر اینکه معلوم نیست پنتاگون اجازه داشته باشد نیرویی را در عراق پس از پایان ماه دسامبر حفظ کند، می افزاید: فرقی هم نمی کند که از این پس ۳ هزار یا ۱۰هزار سرباز آمریکایی در عراق بمانند، یا اصلا حتی یک نفر هم نماند. مزیت آنها بر آن تعداد بسیار بیشتری که اینک عراق را ترک می کنند چیست؟ از دست اینها چه برخواهد آمد که از دست آن تعداد بیشتر برنیامد؟
«ریکس» با طرح این مقدمات می پرسد: پس برنده کیست؟ مثلا ایران. در حالی که آمریکا بزرگترین دشمنان ایران، صدام در عراق و طالبان در افغانستان را سرکوب می کرد، ایران تماشاگر صبور و آرام بود. و به این صورت بدون آنکه خود، گامی را بردارد، مرزهایش در شرق و و غرب ایران امن تر شد. هر قدر این دو جنگ طولانی تر می شد میل افکارعمومی آمریکا به یک جنگ دیگر کمتر می شد. از این رو نقشه هایی که تل آویو و واشنگتن برای وارد آوردن ضرباتی بر برنامه اتمی ایران طرح کرده بودند به سرعت از حرارت افتادند. وقتی کسی چون «دیک چنی»، معاون بوش نتوانست آمریکایی ها را به این جنگ بکشاند، چه کسی می تواند این
کار را بکند؟
اين تحليلگر آمريكايي همچنين با اشاره به اعدام صدام تاكيد كرد: وقتي صدام اعدام شد، ايران فقط يك دشمن را از دست نداد، بلكه يك هم پيمان هم پيدا كرد كه همين عراق نوين است. پس از آن كه آمريكا در انتخابات ۲۰۱۰ عراق شكست خورد و نتوانست دولتي در عراق برپا كند، ايران براي يافتن يك راه حل كمك كرد، كه نخست وزير فعلي عراق، مالكي و مقتدا صدر، نيز بخشي از آن هستند. نخست وزير از روزهاي خوشي ياد مي كند كه در زمان حكومت صدام در ايران مي گذرانيد. و صدر كه پس از سال ۲۰۰۳ بعنوان طلبه در قم بسر مي برد، همان كسي است كه آمريكا نام او را در فهرست كساني قرار داده بود كه بايد دستگير يا كشته
شوند. اين هر دو امروز متحدان نزديك ايران هستند و عراق را به مواضع سياسي ايران نزديك مي كنند.