به بهانه ۱۳ آیان
چرا با آمریکا مخالفیم؟
سیدجواد سیدپور
ما چرا با آمريكا مخالفيم؟ اين پرسشي است كه شايد بسياري مخصوصا نسل جوان از خود بپرسند و خواهان پاسخي قانعكننده باشند. پاسخي كه به آنها بگويد دليل مخالفت ايران با ايالات متحده تنها خواست ايران نيست بلكه مطالبه همه آزاديخواهان جهان است زيرا ايالات متحده به تنهايي عامل بزرگترين جنايتها و انحرافات در تاريخ معاصر دنيا مخصوصا پس از پايان جنگ جهاني دوم است.
براساس مطالعات و تحقیقات صورتگرفته توسط محققان خارجی از زمان جنگ جهانی دوم «ایالات متحده: ۱ - تلاش کرده است بیش از ۵۰ دولت را که اکثرا در انتخاباتی آزاد به قدرت رسیده بودند، سرنگون کند. ۲ - تلاش کرده است جنبشهای مردمگرا یا ملیگرا را در ۲۰ کشور دنیا سرکوب کند. ۳ - در انتخابات آزاد بیش از ۳۰ کشور دنیا شدیدا دخالت کرده است. ۴ - مردم دستکم ۳۰ کشور را بمباران کرده است. ۵ - تلاش کرده است رهبران بیش از ۵۰ کشور را ترور کند.»
(William Blum, killing, http: / / killinghope. orq /)
اکنون سوال این است اگر یکی از این جنایتها در کارنامه کشورهای دیگر میبود سازمانهای بینالمللی و خود ایالات متحده چگونه با آن برخورد می کردند؟
چگونه کشوری که در نیمه دوم قرن بیستم رهبران ۵۰ کشور دنیا را در معرض ترور قرار داده، ادعا میکند که داعیهدار مبارزه با تروریسم است؟ و دیگر کشورها را به تروریستبودن متهم میکند؟ این همان خصلت ویژه آمریکاییهاست، خصیصهای که آنها را به ریاکاری و دروغگویی آن هم در زیر لوا و پوششی از اخلاقگرایی و انساندوستی ظاهری وامیدارد.
همان دستان چدنی که روکش مخملی دارد. اکنون اما عصر پایان ریاکاری آمریکایی و رونمایی از طبقه حاکمهای است که «سرمایهداری بنیادگرا» را میخواهد به تمام دنیا حقنه کند ولی در عین حال شکست میخورد. شکستهای پیاپی آمریکا در خاورمیانه با بیداری اسلامی ملتها و پایین کشیدن حاکمان مستبدی که عمری تحتالحمایه آمریکا بودند، آغاز این رونمایی است نه تمام آن. دگرگونیهای ژرفی که بدون شک چهره تازهای از خاورمیانه اسلامی را به نمایش خواهد گذاشت، خاورمیانهای که طرفداران آمریکا و غرب در اقلیت فکری و حکومتی قرار خواهند داشت.
عصر تحولات بنيادين اسلامي نويد بخش جهان تازهاي است، جهاني كه ديگر نميشود آن را با خيمهشببازيهاي دوگانه فريب دارد. اين بيداري اكنون تا قلب ايالات متحده و نبض سرمايهداري آن، نيويورك، نفوذ كرده و نسلهاي نوخاسته امريكا را عليه اقليت سرمايهسالار شورانده است. در چنين دوره و دوراني بعيد نيست كه صاحبان قدرت و ثروت غرب همانند بسياري ديگر از حاكمان خودكامه خاورميانه مجبور به تن دادن به تحولات و تغييرات ضروري دنياي جديد باشند، دنيايي آزادتر و آبادتر بدون استبداد بنيادگرايي سرمايهسالار.