لطفاً تهدیدها را جدی بگیرید؟!
حسن رشوند
روزي جرج پنجم، پادشاه انگليس، خدمتكار دربار را صدا كرد و با عصبانيت به او گفت: مردك! چرا غلط زيادي كردهاي؟! و خدمتكار گفت: قربان! رسم شاهان اين است كه از ضمير جمع استفاده ميكنند و جرج پنجم در حالي كه با حركت سر، تذكر خدمتكار را تصديق ميكرد، گفت: بله! منظور اين بود كه چرا ما غلط زيادي كردهايم!
مدتی است رسانههای غربی و در رأس آنها رسانههای صهیونیستی و آلسعود، با شانتاژ تبلیغاتی به دنبال القای سناریوی سوخته تهدید نظامی امریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران - که بارها از ابتدای انقلاب اسلامی تاکنون آزموده شده است - را مطرح میکنند. یک روز بحثمشاهده تصویری در یکی از رایانههای منتسب به جمهوری اسلامی که چیزی شبیه کلاهک هستهای روی موشکی سوار شده است را مطرح میکنند و با فشار به مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی خواهان آن هستند تا مدیرکل آژانس در گزارش نوامبر خود، مدعی شود فعالیت هستهای ایران به سمت غیرصلحآمیز پیش میرود. دیگر روز، با اعزام
گزارشگر حقوق بشر به ایران و تنظیم گزارش جهتدار و مغرضانه از وضعیت حقوق بشر در جمهوری اسلامی، در صدد پروندهسازی برای ایران اسلامی برمیآیند و این در حالی است که برخی از همین آقایان که به اصطلاح در زندان هستند و از حقوق شهروندی محرومند، هر روز بیانیه علیه جمهوری اسلامی صادر و همین رسانهها اقدام به انتشار بیانیه آنها میکنند.
در مقطع دیگر، بحثترور سفیر کشوری، آن هم با هدایت و مدیریت پاکترین مجموعه نظام یعنی سپاه پاسداران، مطرح میشود و آن قدر این سناریو افتضاح بار میآورد که حتی برخی رسانههای همسو با آنها، یعنی بیبیسی انگلیس و سیبیاس امریکا، طراحان این سناریو را به سخره میگیرند. تمام این اقدامات انجام میشود تا شاید با القاسازی و پروپاگاندای تبلیغاتی، ملت بزرگ ایران، تهدید امریکا و رژیم صهیونیستی را جدی تلقی و از مواضع اصولی خود عدول کند. این همه شانتاژ و تبلیغات مسموم علیه جمهوری اسلامی از آن حیثانجام میشود که ایران سربلند و آزادیخواه، از حمایت انقلابهای
مردمی و بیداری در کشورهای منطقه دست بر دارد تا بار دیگر سیطره و دست چپاولگر دولتهای تروریستپرور و دیکتاتورمنش بر کشورهای مسلمان منطقه مستولی گردد و از بستر این اقدامات، دهها سال دیگر ثروت ملتی به تاراج زیادهخواهی دولتهای فاسد غربی و صهیونیستی برود. آیا بازی تهدید نظامی امریکا و رژیم صهیونیستی نکته جدیدی است که بار دیگر رسانههای وابسته به آنها در بوق و کرنا میکنند که ای ملت ایران این بار تهدید جدی است؟
آیا در گذشته ملت ایران شاهد این بلوفهای مسخره و مضحک کودکانه نبوده است؟
بیش از سه دهه است که مقامات امریکایی و رژیم صهیونیستی برای تمکین جمهوری اسلامی از دو استراتژی تهدید و ترغیب(چماق و هویج) استفاده میکنند و در راستای توصیه پیتر ردمن، استراتژیست بنیاد نیکسون گام بر میدارند.
توصیهای که موفقیت یک سیاست مداخله را نیازمند تحقق دو شرط میدانست:
۱ - اینکه کشورهای هدف، تهدید را جدی تلقی کنند و متناسب با آن مجبور به واکنش شوند.
۲ - متحدان ایالات متحده از آن قدرت(امریکا) حمایت کنند.
اکنون امریکاییها تمامی امکانات تبلیغاتی و بلوف سیاسی خود را بسیج کردهاند تا جدی بودن تهدیدات نظامی خودشان را به رخ ملت ایران بکشانند. هرچند از همان ابتدا در بخش اول توصیه ردمن نیز اختلاف دیدگاه در مقامات امریکایی وجود داشت و برخی استراتژی ترغیب را برای آبشدن یخهای بیاعتمادی بین ایران و امریکا توصیه میکردند و چنین نگاهی در همه دولتها، اعم از جمهوریخواه و دموکرات وجود داشت. شاید از همین رو باشد که خانم کلینتون، وزیر خارجه دموکرات دولت اوباما، یکی به نعل و یکی به میخ میزند؛ هم سعی میکند القا کند که امریکا خواهان رابطه با ایران است و برای طی کردن
این مسیر، تاکنون نیز جانفشانیهای بسیاری کرده است و هم به صراحت ایران اسلامی را با ابزارها و عناصر سوخته داخلی خود تهدید میکند که اگر مقامات ایرانی به روی خوش امریکا، لبخند نزنند، با لشکر شکستخورده فتنه ۸۸ خود، تومار جمهوری اسلامی را برخواهد چید یا وقیحانه و بدون شناخت از ظرفیت نیروی انسانی پا در رکاب ولایت یا توانمندیهای تکنولوژی ایران، با تهدید به اجرایی کردن سناریوی روی میز اوباما، یعنی حمله نظامی مدعی میشود میتواند ایران را دچار دردسر کند.
دستگاه حاکم در دولت بوش پسر برای برون رفت از مشکلی که برای همراهی متحدان خویش داشت، آن روز تیم ویژهای را در دستگاه دیپلماسی خود با مدیریت «دیک چنی» تشکیل داد و استراتژی خود را چنین اعلام کرد که در صورت عدم همراهی متحدان غربی از ایالات متحده به عنوان قدرت بلامنازع جهانی، امریکا سیاستهای خود را مستقلاً پیش خواهد برد.
سؤال اینجاست آیا امریکا مدعی تهدید نظامی ایران یا رژیم صهیونیستی شکستخورده از تحولات بیداری اسلامی در منطقه، امروز قدرت آن را دارد که اولاً دولتهای غربی - که گرفتار بحران شدید مالی شدهاند - را برای همراهی به اقدام نظامی علیه ایران مجاب کند؟ یا امریکا مستقلاً این توان را دارد در شرایطی که صدای رسای شهروندان امریکایی در خیابانهای والاستریت و نیویورک به گوش میرسد که چرا جنگ عراق و افغانستان بر آنها تحمیل گردیده است، بتواند جنگ دیگری را آغاز کند؟ جنگی که حداقل این طرف معادله آن روشن است؛ ایستادگی یکپارچه ملت ایران در مقابل همه قدرتها.
جنگی که در صورت شلیک اولین موشک، حداقل نابودی تمام عیار رژیم صهیونستی را به دنبال خواهد داشت که اگر چنین نبود مرکز امنیت رژیم صهیونیستی هشدار نمیداد: «اگر حمله نظامی هم به ایران صورت پذیرد برنامه هستهای ایران متوقف نمیشود و پاسخ ایران در صورت حمله، سریع و دردناک خواهد بود.»
موقعيت برتر جمهوري اسلامي در منطقه در شرايط حاضر مانع از حركتهاي نسنجيده مقامات امريكايي و صهيونيستي است، زيرا آنها به درستي ميدانند در صورت هرگونه تعرضي به ايران، با وضعيتي كه در داخل خويش دارند تنها با اينگونه اقدامات، پايان حيات سياسي خود را رقم ميزنند. بنابر اين كاملاً روشن است كه تهديد نظامي ايران بلوفي بيش نيست و اين از همان غلطهاي زيادي است كه مقامات رژيم صهيونيستي و امريكايي به كرات ميكنند و يادشان ميرود از ضمير جمع استفاده كنند.