سرنخهایی برای دروغهای دموکراسی خواهان
اگرچه در نهایت کمیسیون تبلیغات زنده برگزار شدن مناظرات را تصویب کرد اما بررسی چند روز مباحثات و واکنش ها به این موضوع سر نخ های قابل اعتنایی از مشی فکری و دموکراسی خواهی جریان خاصی سیاسی به دست می دهد.
جریانات دولتی و اصلاحطلب علیرغم اینکه اظهار می کردند مخالف لغو مناظرات زنده انتخاباتی هستند اما در رفتارهای سیاسی آنها اثر جدی در زمینه این مخالفت دیده نشد.
قضاوت در این زمینه هنگامی سهلتر میشود که به یاد بیاوریم اصلاحطلبان و دولتیها در اثنای حادثه پلاسکو و در نخستین شنبه پس از حادثه چه مواضعی گرفتند و چه تیترهای اول و عکسهای درشتی را منتشر کردند تا به زعم خود شهردار تهران را مقصر حادثه جلوه دهند...
اما گویا لغو مناظرات زنده انتخاباتی بعنوان اصلیترین جذابیت انتخابات در ایران و سمبل شفافیت و پاسخگویی در انتخابات هرگز جذابیتی برای ستاد مشترک اصلاحات و دولت نداشته است!
در همین رابطه «نجفقلی حبیبی» از فعالان اصلاحطلب در گفتاری که میتوان آنرا یک لاپوشانی برای مرگ مناظرات زنده ارزیابی کرد به سایت جماران گفته است:
«انتخابات فرصت خوبی برای گفت و گو است. خوشبختانه چند دوره است که صدا و سیما شروع کرده و باب گفت و گو را باز می کند. اصل این کار خیلی خوب است که رقبای انتخاباتی حرف های خود را بزنند اما باید دقت کنند که هر دوره بهتر شود. هر اندازه بتوانیم این امر را تصحیح کنیم که باب گفت و گو باز شود خیلی برکت دارد...فرصت خیلی خوبی است که اگر کاندیداهای محترم از این فرصت درست استفاده کنند و فقط برای کوبیدن رقیب استفاده نکنند، بلکه برای تبیین مسأله استفاده کنند تا مردم بتوانند بهتر به مسائل آگاه شوند»
در همین زمینه دو پست توییتری از جانب دو چهره نزدیک به رئیسجمهور و در دفاع تلویحی از مرگ مناظرهها نیز منتشر شده است.
نفر اول، حسین فریدون برادر رئیسجمهور است که درباره لغو مناظرات نوشته است: مناظره زنده احتمال مشکلات امنیتی انتخابات را چند برابر میکند تصمیم هیئت نظارت بر انتخابات بسیار خردمندانه است.(گفته میشود این پست چند ساعت بعد حذف شده است)
نفر بعدی نیز «حسامالدین آشنا» مشاور فرهنگی رئیسجمهور بود که در همین باره طی پستی کوتاه نوشت: اگر همه داوطبان خواستار پخش زنده مناظرهها هستند تکلیف اعتماد به بیطرفی معاونت سیاسی صدا و سیما چه می شود![
آشنا اگرچه مصاحبهای هم در زمینه مخالفت رئیس جمهور با لغو مناظرات زنده انجام داد اما در این پست، به زعم خود اینطور وانمود کرده بود که اگر هم مناظرهها زنده پخش شود هیچ اعتمادی به عدم بیطرفی معاونت سیاسی سازمان صدا و سیما نیست.
در همین رابطه روزنامههای شرق، اعتماد و آرمانامروز بعنوان پرمخاطبترین رسانههای اصلاحطلب نیز در روز شنبه گذشته هیچ عکس یا تیتر اولی را درباره لغو مناظرات زنده انتخاباتی در دولت آقای روحانی منتشر نکردند و فقط در لابهلای مطالب خود به این مسئله نیز اشاراتی داشتند.
*بدیهیست که لغو مناظرات زنده یک امتیاز بزرگ برای دولتی بود که برای وعدههای خود نظیر دستاوردهای برجام، رفع مشکلات اقتصادی و توجه به مردم در مظانّ سؤالات فراوانی قرار دارد. اما در عین حال نه تنها اینطور وانمود میکند که هیچ سؤال خاصی وجود ندارد بلکه از چند ماه قبل نیز خبرهایی شنیده میشد مبنی بر اینکه رئیسجمهور روحانی قصد دارد در مناظرهها حضور پیدا نکند.
به این معنی که ستاد دولت به زعم خود تمام مقدمات یک برد بی سر و صدای انتخاباتی را فراهم آورده بود.
نکته قابل تأمل آنکه برخی حامیان دولتی لغو مناظرات زنده از این گفتند که قرار است در مناظرهها تخریبها و تهمتها حذف شود و برای همین با مناظرههای زنده مخالفت کردیم!
جای سؤال اینجاست که مردم قرار است حتی در مناظرههای ضبط شده چه چیزی را بشنوند هنگامیکه دولت و اصلاحطلبان هرگونه نقدی از بیدستاوردی برجام، از رفتارهای دولت و از اوضاع پر انتقاد اقتصادی را توهین و تخریب رئیسجمهور میپندارند!
جالب آنکه همین چهرهها اقدام به تقلا برای تصویب «قانون زندان» برای منتقدان کرده و حتی صراحتاً به منتقدان گفتهاند: بروید به جهنم...
به نظر میرسد شوک بزرگ آقای روحانی به انتخابات 96 و لغو مناظرات زنده انتخاباتی، نتایج تلخی را می توانست به دنبال داشته باشد که با هوشیاری رسانه ها و مطالبه عمومی و حرکت نخبگان سیاسی، این پروژه گروه های مشورتی امنیتی-رسانه ای ناکام ماند.